23 września
Św. Pio z Pietrelciny
Środa, 25. tydzień zwykły
Św. Pio z Pietrelciny, znany szerzej jako ojciec Pio, był włoskim kapucynem, który żył na przełomie XIX i XX wieku. Szczególnie zasłynął z głębokiego życia modlitwy, pokory oraz niezwykłych darów duchowych, takich jak stygmaty i umiejętność czytania w ludzkich sercach. Ojciec Pio przez wiele lat służył wiernym w niewielkim klasztorze w San Giovanni Rotondo, gdzie spowiadał, głosił kazania i przyciągał licznych pielgrzymów szukających wsparcia duchowego i modlitwy wstawienniczej. Jego życie naznaczone było zarówno wielkimi próbami — także niezrozumieniem i trudnościami — jak i pokojem, który wyraźnie emanował z jego zjednoczenia z Chrystusem ukrzyżowanym. Kościół czci ojca Pio nie tylko ze względu na spektakularne znaki, jakie mu towarzyszyły, lecz przede wszystkim za świadectwo autentycznej wiary i bezgranicznego zaufania Bożemu miłosierdziu. Jego duchowość koncentrowała się na ofierze Mszy Świętej, codziennej modlitwie na różańcu oraz pełnym oddaniu się woli Boga. Kanonizacja św. Pio przypomina wszystkim wierzącym o wartości wytrwałej modlitwy, sakramentu pokuty i cierpliwego niesienia krzyża w codzienności. Wspomnienie to zachęca do głębszej refleksji nad własnym życiem duchowym i gorliwością w praktykach religijnych.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Pio z Pietrelciny (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytaniePr 30, 5-9
Każde słowo Boga jest wypróbowane w ogniu;
On jest tarczą dla tych, którzy się w Nim chronią.
Nic nie dodawaj do Jego słów:
zarzuci ci to jako kłamstwo.
Panie, tylko o dwie rzeczy proszę Cię,
nie odmawiaj mi ich, zanim umrę!
Oddal ode mnie kłamstwo i fałsz,
nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa
lecz daj mi jedynie mój przydział chleba.
Bo w dostatku mógłbym Ci się zaprzeć
i powiedzieć: « Kim jest Pan? »
A gdybym był w nędzy, mógłbym stać się złodziejem
i znieważyłbym imię mojego Boga!
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 118 (119), 29.72, 89.101, 104.163
Odwóć mnie od drogi kłamstwa,
odaruj mnie łaską Twojego prawa.
Moim szczęściem jest prawo z Twych ust,
wartościowsze niż stos złota lub srebra.
Na wieki, Panie, Twoje słowo
stoi mocno na niebie.
Odwracam kroki od dróg zła,
aby zachować Twoje słowo.
Twoje nakazy uczyniły mnie mądrym:
nienawidzę wszelkiej drogi kłamstwa.
Nienawidzę, brzydzę się kłamstwem;
kocham Twoje prawo.
EwangeliaLc 9, 1-6
W owym czasie
Jezus zebrał Dwunastu;
dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami
i także, by uzdrawiali chorych;
posłał ich, aby głosili Królestwo Boże
i uzdrawiali chorych.
Powiedział im:
« Nie zabierajcie nic na drogę,
ani laski, ani torby, ani chleba, ani pieniędzy;
i nie miejcie po dwie suknie.
Gdy was przyjmą w jakimś domu,
zostańcie tam i stamtąd wyruszcie w drogę.
A jeśli was nie przyjmą,
wyjdźcie z tego miasta i otrząśnijcie proch z waszych nóg:
na świadectwo przeciwko nim.»
Wyszli więc
i chodzili od wioski do wioski,
głosząc Dobrą Nowinę
i wszędzie dokonując uzdrowień.
– Oto Słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org