25 listopada
Św. Katarzyna Aleksandryjska
Środa, 34. tydzień zwykły — Rok parzysty
Św. Katarzyna Aleksandryjska należy do najbardziej czczonych męczennic w tradycji chrześcijańskiej, choć szczegóły jej życia pozostają niejasne i otoczone legendą. Według tradycji, żyła na przełomie III i IV wieku w Aleksandrii i odznaczała się wielką wiedzą oraz męstwem – miała publicznie bronić wiary chrześcijańskiej wobec pogańskich uczonych i władz. Zgodnie z przekazem, została skazana na śmierć przez łamanie kołem, lecz narzędzie to cudownie się rozpadło, dlatego została ścięta, a jej ciało według tradycji przewieziono na Górę Synaj. Opowieść o Katarzynie inspirowała chrześcijan przez stulecia, czyniąc ją patronką filozofów, uczonych, studentów i młodych kobiet. Kościół wspomina św. Katarzynę ze względu na jej męstwo w wyznawaniu Chrystusa, umiłowanie prawdy oraz symboliczne zwycięstwo mądrości nad pogaństwem. Mimo że brak pewnych historycznych źródeł potwierdzających jej biografię, cześć dla niej była szeroko rozpowszechniona już w średniowieczu, a jej kult do dzisiaj trwa szczególnie w krajach Europy i na Bliskim Wschodzie. Jej wspomnienie zachęca do odważnego poszukiwania prawdy i trwania w wierze, nawet wobec przeciwności.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Katarzyna Aleksandryjska (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieAp 15, 1-4
Ja, Jan,
ujrzałem na niebie inny znak, wielki i cudowny:
siedmiu aniołów, którzy mają siedem plag;
są one ostatnie,
gdyż wraz z nimi kończy się gniew Boga.
Ujrzałem też jakby morze ze szkła, zmieszane z ogniem,
a ci, którzy odnieśli zwycięstwo nad Bestią, nad jej wizerunkiem
i nad liczbą jej imienia:
stoja na tym morzu szklanym,
mieli harfy Boże w rękach.
Śpiewają pieśń Mojżesza, sługi Bożego,
i pieśń Baranka.
Mówią:
« Wielkie i dziwne są Twoje dzieła,
Panie Boże, Wszechwładny!
Sprawiedliwe i prawdziwe są Twoje drogi,
Królu narodów.
Któż by się Ciebie nie bał, Panie?
Kto nie odda chwały Twemu imieniu?
Tak, Tyś sam święty!
Tak, wszystkie narody przyjdą
i padną na twarz przed Tobą;
tak, objawiły się Twoje wyroki.»
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 97 (98), 1, 2-3ab, 7-8, 9
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
gdyż uczynił cuda;
prawica Jego, święte ramię Jego
donorzyło Mu zwycięstwo.
Pan oznajmił swoje zbawienie
i okazał swą sprawiedliwość wobec narodów;
wspomniał na swą łaskę, na swe wierność
na rzecz domu Izraela.
Niech zabrzmi morze i to, co je napełnia,
świat i jego mieszkańcy wszystkich;
niech rzeki klaszczą w dłonie,
niech góry śpiewają z radości.
Przed obliczem Pana, bo nadchodzi
by sądzić ziemię,
by sądzić świat sprawiedliwie
a narody według słuszności!
EwangeliaLc 21, 12-19
W owym czasie
Jezus mówił do swoich uczniów:
« Podniosą na was ręce i będą was prześladować;
wydadzą was do synagog i więzień,
stawią was przed królami i namiestnikami,
z powodu mojego imienia.
To stanie się dla was sposobnością do złożenia świadectwa.
Weźcie więc sobie do serca,
aby nie przygotowywać sobie obrony.
Ja sam dam wam słowo i mądrość,
której wszyscy wasi przeciwnicy
nie będą mogli się oprzeć ani się sprzeciwić.
Będziecie wydani nawet przez rodziców,
braci, krewnych i przyjaciół,
a niektórych z was zabiją.
Będziecie znienawidzeni przez wszystkich z powodu mego imienia.
Lecz nawet włos z waszej głowy nie zginie.
Dzięki waszej wytrwałości ocalicie swoje życie.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org