24 listopada
Św. Andrzej Dung-Lac i Towarzysze Męczennicy
Wtorek, 34. tydzień zwykły — Rok parzysty
Święty Andrzej Dung-Lac, kapłan, wraz ze swoimi towarzyszami męczennikami, należy do grona 117 świętych i błogosławionych, którzy oddali życie za wiarę w Wietnamie na przestrzeni od XVII do XIX wieku. Chrześcijaństwo dotarło do Wietnamu dzięki misjonarzom, zwłaszcza z Portugalii, Hiszpanii i Francji. Niestety, rozwój Kościoła spotkał się z brutalnymi prześladowaniami ze strony władz państwowych, które traktowały chrześcijaństwo jako zagrożenie dla tradycyjnej kultury oraz autorytetu cesarza. Prześladowania nasiliły się szczególnie w XIX wieku, prowadząc do śmierci wielu duchownych oraz świeckich, zarówno cudzoziemców, jak i Wietnamczyków. Andrzej Dung-Lac, zacny kapłan i gorliwy ewangelizator, stał się jednym z symboli niezłomności wiary w tych trudnych czasach. Wraz z nim czczeni są zarówno prezbiterzy, biskupi, jak i osoby świeckie – kobiety i mężczyźni w różnym wieku.
Upamiętniając tych męczenników, Kościół podkreśla uniwersalny wymiar powołania do świętości oraz odwagę świadectwa aż po oddanie życia. Ich historia jest także świadectwem głębokich zmian społecznych i religijnych zachodzących w Azji w okresie konfrontacji tradycyjnych wartości ze światem chrześcijańskim. Kanonizacja grupy męczenników przez św. Jana Pawła II w 1988 roku miała szczególne znaczenie: podkreśliła światowy charakter Kościoła i solidarność z cierpiącymi katolikami. Obchodząc to wspomnienie, wspominamy tych, którzy zginęli za wiarę, oraz modlimy się za wszystkich prześladowanych chrześcijan na świecie.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Andrzej Dung-Lac i Towarzysze Męczennicy (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieAp 14, 14-19
Ja, Jan,
ujrzałem:
a oto biała chmura,
a na chmurze siedział ktoś,
który wyglądał jak Syn Człowieczy.
Na głowie miał złotą koronę,
a w ręku ostry sierp.
I wyszedł inny anioł ze Świątyni.
Zawołał donośnym głosem do Tego, który siedział na obłoku:
«Zapuść Twój sierp i żnij:
nadeszła godzina żniwa,
bo żniwo ziemi dojrzało.»
Wtedy Ten, który siedział na obłoku,
zapuścił swój sierp na ziemię,
i ziemia została zżęta.
Następnie inny anioł wyszedł ze Świątyni, która jest w niebie;
on także miał ostry sierp.
Jeszcze inny anioł wyszedł od ołtarza;
on miał władzę nad ogniem.
Zawołał donośnym głosem
do tego, który miał ostry sierp:
«Zapuść twój ostry sierp
i zbierz grona winorośli ziemi,
bo winogrona są już dojrzałe.»
Anioł więc zapuścił swój sierp na ziemię,
zebrał winorośl ziemi
i wrzucił winobranie do wielkiej tłoczni gniewu Bożego.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 95 (96), 10, 11-12a, 12b-13ab, 13bcd
Głoście wśród narodów: «Pan jest Królem!
Świat On utwierdził, by się nie zachwiał.
Będzie sprawiedliwie sądził ludy».
Niech się radują niebiosa i ziemia weseli!
Niech szumi morze i wszystko, co je napełnia,
niech się cieszy pole i wszystko, co na nim rośnie.
Wszystkie drzewa lasu niech wykrzykują z radości
przed obliczem Pana, bo nadchodzi,
bo nadchodzi, by sądzić ziemię.
Pan przychodzi, by sądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie
i ludy według swej wierności!
EwangeliaLc 21, 5-11
W owym czasie,
gdy niektórzy mówili o świątyni,
joj pięknych kamieniach i darach wotywnych, które ją zdobiły,
Jezus powiedział:
«To, co widzicie,
przyjdą dni,
kiedy z tego wszystkiego nie zostanie kamień na kamieniu:
wszystko będzie zburzone.»
Zapytali Go:
«Nauczycielu, kiedy to się stanie?
I jaki będzie znak, że to już się dokonuje?»
Jezus odpowiedział:
«Uważajcie, żeby was nie zwiedziono,
bo wielu przyjdzie w moim imieniu
i będą mówić: “To ja”,
albo: “Czas już się przybliżył”.
Nie chodźcie za nimi!
Gdy usłyszycie o wojnach i rozruchach,
nie lękajcie się.
To musi najpierw się stać,
ale to jeszcze nie koniec.»
Wtedy Jezus dodał:
«Powstanie naród przeciw narodowi
i królestwo przeciw królestwu.
Będą wielkie trzęsienia ziemi
i miejscami głód i zaraza;
pojawią się straszliwe zjawiska
i wielkie znaki z nieba.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org