23 listopada
Św. Klemens I, papież i męczennik
Poniedziałek, 34. tydzień zwykły — Rok parzysty
Św. Klemens I, znany również jako Klemens Rzymski, był trzecim następcą św. Piotra na Stolicy Apostolskiej, pełniąc urząd papieża pod koniec I wieku. Jego życie i działalność przypadają na czas rodzącego się Kościoła, kiedy wspólnoty chrześcijańskie wciąż zmagały się z prześladowaniami i różnymi wyzwaniami. Najbardziej znanym dziełem przypisywanym Św. Klemensowi jest List do Koryntian, jeden z najstarszych pism chrześcijańskich poza Nowym Testamentem. List ten, napisany, by zażegnać spór i niezgodę wśród wiernych, jest świadectwem jego troski o jedność Kościoła i autorytet apostolski.
Według wczesnych źródeł Klemens oddał życie za wiarę i był męczennikiem, choć szczegóły jego śmierci są owiane legendą. Tradycja głosi, że został zesłany na ciężkie roboty na Krymie, gdzie ostatecznie poniósł śmierć. Jako papież, Klemens jest symbolem pasterskiej troski i odwagi w trudnych okolicznościach. Jego wspomnienie w liturgii podkreśla autentyczne zaangażowanie pierwszych następców Apostołów oraz znaczenie wiernego świadectwa wobec wyzwań i podziałów. Modląc się za jego wstawiennictwem, wierni powierzają Bogu sprawę jedności i czystości Kościoła.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Klemens I, papież i męczennik (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieAp 14, 1-3.4b-5
Ja, Jan,
zobaczyłem:
i oto Baranek stał na górze Syjon,
a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące
mających na czołach wypisane
imię Baranka i Jego Ojca.
I usłyszałem głos z nieba,
jakby szum wielu wód
albo potężny grzmot;
ale głos, który słyszałem,
był także jakby grą harfiarzy,
którzy śpiewają, akompaniując sobie na harfach.
Śpiewają nową pieśń przed Tronem,
i przed czterema Istotami i Starcami.
Nikt nie mógł się nauczyć tej pieśni
poza stu czterdziestu czterema tysiącami
tymi, którzy zostali odkupieni i zabrani z ziemi.
Ci idą za Barankiem, dokądkolwiek idzie;
zostali wzięci spośród ludzi,
odkupieni jako pierwociny dla Boga i dla Baranka.
W ich ustach nie znaleziono kłamstwa;
są bez skazy.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 23 (24), 1-2, 3-4ab, 5-6
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat i jego mieszkańcy!
On bowiem na morzach ją osadził
i utrwalił ją ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana
i kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek o czystym sercu i niewinnych rękach,
który nie skłania swej duszy ku marnościom.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana,
i zapłatę od Boga, swego Zbawiciela.
Oto pokolenie, które Go szuka!
Oto Jakub, który szuka Twojego oblicza!
EwangeliaLc 21, 1-4
W owym czasie,
gdy Jezus nauczał w świątyni,
podniósł oczy i zobaczył bogaczy,
którzy wrzucali swoje ofiary do skarbony.
Zobaczył też pewną ubogą wdowę,
jak wrzucała tam dwie drobne monety.
I powiedział:
« Zapewniam was,
ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni.
Bo wszyscy oni dali z tego, co im zbywało,
a ona ze swego niedostatku
wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org