Jezus Chrystus, Król Wszechświata

Tak mówi Pan Bóg:
Oto Ja sam zatroszczę się o moje owce,
i będę nad nimi czuwał.
    Jak pasterz czuwa nad swoimi owcami,
gdy się rozproszą,
tak i Ja będę czuwał nad moimi owcami,
i wybawię je ze wszystkich miejsc, gdzie się rozproszyły
w dniu pełnym chmur i ciemności.
    Ja sam będę pasł moje owce,
i Ja sam dam im odpoczynek,
— wyrocznia Pana Boga.
    Zagubioną owcę odszukam,
a zbłąkaną sprowadzę z powrotem.
Poranioną opatrzę.
Chorą wzmocnię.
Tłustą i silną będę strzegł,
będę je pasł sprawiedliwie.
    A wy, moje stado
— tak mówi Pan Bóg —
otóż Ja będę sądził między owcą a owcą,
między baranami a kozłami.

    – Oto słowo Boże.

Pan jest moim pasterzem,
niczego mi nie braknie.
Na zielonych pastwiskach
posila mnie.

Prowadzi mnie nad wody spokojne,
odświeża moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoje imię.

Choćbym przechodził przez ciemną dolinę,
niczego złego się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Stół dla mnie zastawiasz
na oczach moich wrogów,
namaszczasz mi głowę olejkiem,
kielich mój jest przeobfity.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia,
a w domu Pana zamieszkam
na wieki.

Bracia,
    Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, którzy zasnęli.
    Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć,
przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie.
    Jak wszyscy bowiem w Adamie umierają,
tak też w Chrystusie wszyscy ożyją,
    lecz każdy według własnej kolejności:
najpierw Chrystus,
potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia.
    Potem nastanie koniec,
gdy Chrystus przekaże królewską władzę Bogu Ojcu,
po zniszczeniu wszelkiej Zwierzchności, Władzy i Mocy.
    Bo On musi królować,
dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy.
    Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć.
    A gdy wszystko zostanie poddane pod władzę Syna,
wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu,
który Mu wszystko poddał,
i Bóg będzie wszystkim we wszystkich.

    – Oto słowo Boże.

W owym czasie
Jezus powiedział do swoich uczniów:
    « Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale,
i wszyscy aniołowie z Nim,
wtedy zasiądzie na swoim tronie chwały.
    I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody,
a On oddzieli jednych ludzi od drugich,
jak pasterz oddziela owce od kozłów:
    owce postawi po prawej, a kozły po lewej stronie.

    Wtedy Król powie tym po prawej stronie:
"Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego,
odziedziczcie królestwo
przygotowane dla was od założenia świata.
    Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
    byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie!"     Wtedy sprawiedliwi zapytają Go:
"Panie, kiedy widzieliśmy Cię...?
Czy byłeś głodny i nakarmiliśmy Cię?
Byłeś spragniony i daliśmy Ci pić?
    Byłeś przybyszem i przyjęliśmy Cię?
Byłeś nagi i przyodzialiśmy Cię?
    Byłeś chory lub w więzieniu...
Kiedy przyszliśmy do Ciebie?"     Król im odpowie:
Zaprawdę, powiadam wam:
Wszystko, co uczyniliście
jednemu z tych braci moich najmniejszych,
Mnieście uczynili.»

    Następnie powie tym po lewej stronie:
"Idźcie precz ode Mnie, przeklęci,
w ogień wieczny przygotowany diabłu i jego aniołom.
    Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
    byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie."     Wtedy i oni odpowiedzą: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię jako głodnego, spragnionego, nagiego, przybysza, chorego lub w więzieniu, i nie pospieszyliśmy z pomocą?"     On im wtedy odpowie: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili.»

    I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.

    – Oto słowo Pańskie.