Św. Szczepan, pierwszy męczennik

Święty Szczepan, pierwszy męczennik, jest czczony jako wybitny przykład wierności Chrystusowi aż po męczeńską śmierć. Jego historia przedstawiona jest w Dziejach Apostolskich: Szczepan, będąc jednym z siedmiu diakonów wybranych przez Apostołów, wyróżniał się głęboką wiarą, gorliwością w głoszeniu Ewangelii oraz troską o ubogich. Za odważne wyznawanie wiary spotkał się z wrogością członków żydowskiego Sanhedrynu, którzy po oskarżeniu go o bluźnierstwo ukamienowali go poza murami Jerozolimy. Szczepan modlił się wówczas za swoich prześladowców, dając wzór chrześcijańskiej miłości nawet w obliczu śmierci. Jego śmierć była wydarzeniem przełomowym: tradycja wskazuje, że był on pierwszą osobą, która oddała życie za wiarę w Chrystusa, przez co zyskał tytuł protomęczennika. Święto Szczepana obchodzone jest tuż po Uroczystości Narodzenia Pańskiego, co podkreśla głęboką więź między tajemnicą wcielenia, a świadectwem gotowości do ofiary za Chrystusa. Uroczystość ta, w liturgicznej czerwieni symbolizującej przelaną krew męczennika, przypomina wiernym, że chrześcijaństwo od początku przeplatało się ze świadectwem męczeństwa, a życie oddane Bogu jest najwyższym aktem miłości.