25 grudnia
Boże Narodzenie
Nativité du Seigneur — Rok B
Boże Narodzenie to jedno z najważniejszych świąt w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego. Tego dnia Kościół wspomina i celebruje narodziny Jezusa Chrystusa w Betlejem, które oznaczają przyjście Boga na świat w ludzkiej postaci, aby odkupić ludzkość. Wydarzenie to jest centralnym punktem historii zbawienia i stanowi wypełnienie Starego Testamentu — oczekiwania na Mesjasza. Tradycja obchodów Bożego Narodzenia sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa, choć dokładna data narodzin Jezusa nie jest znana; 25 grudnia przyjęto na Zachodzie już w IV wieku. Celebracji towarzyszą liczne symbole: szopka bożonarodzeniowa, świece i kolędy, które podkreślają radość z narodzin Zbawiciela. Boże Narodzenie jest także wezwaniem dla chrześcijan do naśladowania pokory i miłości Jezusa, który nie przyszedł na świat w przepychu, lecz w ubóstwie i prostocie żłóbka. Teologiczna głębia tego święta tkwi w tajemnicy Wcielenia: Bóg stał się człowiekiem, by każdy z nas mógł się stać uczestnikiem Jego życia. Kościół każdego roku przypomina tę prawdę, zapraszając wiernych do wdzięczności, nawrócenia i dzielenia się Bożą miłością z innymi.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Boże Narodzenie (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieIs 62, 1-5
Ze względu na Syjon nie będę milczał,
i dla Jerozolimy nie zaznam spokoju,
aż jej sprawiedliwość nie zabłyśnie jak światło,
a jej zbawienie jak pochodnia płonąca.
Narody ujrzą twoją sprawiedliwość;
wszyscy królowie zobaczą twoją chwałę.
Nazwą cię nowym imieniem,
które wyznaczy usta Pana.
Będziesz wspaniałą koroną
w ręku Pana,
królewskim diademem
w dłoni twego Boga.
Nie będą już o tobie mówić: « Porzucona! »
O twojej ziemi nikt nie powie: « Spustoszona! »
Ciebie nazwią: « Moje Upodobanie »,
tę ziemię zaś: « Poślubiona ».
Gdyż spodobałaś się Panu,
a twoja ziemia otrzyma nazwę: « Poślubiona ».
Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę,
tak ciebie poślubi Twój Stworzyciel.
Jak oblubieniec cieszy się z oblubienicy,
tak twój Bóg będzie się z ciebie radował.
– Oto słowo Boże.
Psalm88 (89), 4-5, 16-17, 27.29
« Z moim wybrańcem zawarłem przymierze,
przysiągłem Dawidowi, mojemu słudze:
Ustanowię na wieki twoje potomstwo,
zbuduję twój tron na pokolenia wieczne ».
Szczęśliwy lud, który zna radosny okrzyk!
Panie, kroczy w świetle Twojego oblicza;
każdego dnia radują się Twoim imieniem,
a sprawiedliwość Twoja ich sławi.
« On będzie wołał do Mnie: ‘Ty jesteś moim Ojcem,
moim Bogiem, opoką mojego zbawienia!’
Na wieki zachowam dla niego łaskę,
wierne będzie moje przymierze z nim ».
Drugie czytanieAc 13, 16-17.22-25
Wezwany do zabrania głosu w synagodze Antiochei Pizydyjskiej,
Paweł powstał, dał znak ręką i powiedział:
« Izraelici, a także wy, którzy boicie się Boga,
posłuchajcie:
Bóg ludu tego, Bóg Izraela, wybrał naszych ojców;
powiększył lud w czasie pobytu w Egipcie
i wyprowadził go stamtąd mocnym ramieniem.
Później Bóg ustanowił dla nich Dawida królem
i dał mu to świadectwo:
Znalazłem Dawida, syna Jessego,
to człowiek według mego serca,
który spełni całkowicie moją wolę.
Z potomstwa Dawida
Bóg, zgodnie z obietnicą,
dał Izraelowi Zbawiciela:
Jezusa,
przed którego przyjściem Jan głosił
wszystkim ludziom Izraela chrzest nawrócenia.
Kiedy Jan kończył swą misję,
mówił:
‘Tym, za kogo mnie uważacie,
ja nie jestem.
Lecz oto idzie za mną Ten,
i nie jestem godzien rozwiązać sandałów Jego nóg.’ »
– Oto słowo Boże.
EwangeliaMt 1, 1-25
Rodowód Jezusa Chrystusa,
syna Dawida, syna Abrahama.
Abraham był ojcem Izaaka,
Izaak ojcem Jakuba,
Jakub ojcem Judy i jego braci,
Juda, z Tamar, ojcem Faresa i Zary,
Fares ojcem Ezrona,
Ezron ojcem Arama,
Aram ojcem Aminadaba,
Aminadab ojcem Naasona,
Naason ojcem Salmona,
Salmon, z Rachab, ojcem Booza,
Booz, z Rut, ojcem Obeda,
Obed ojcem Jessego,
Jesse ojcem króla Dawida.
Dawid, z żoną Uriasza, ojcem Salomona,
Salomon ojcem Roboama,
Roboam ojcem Abiasza,
Abiasz ojcem Asy,
Asa ojcem Jozafata,
Jozafat ojcem Jorama,
Joram ojcem Ozjasza,
Ozjasz ojcem Joatama,
Joatam ojcem Achaza,
Achaz ojcem Ezechiasza,
Ezechiasz ojcem Manassesa,
Manasses ojcem Amona,
Amon ojcem Jozjasza,
Jozjasz ojcem Jekoniasza i jego braci
w czasie przesiedlenia babilońskiego.
Po przesiedleniu do Babilonu,
Jekoniasz ojcem Salatiela,
Salatiel ojcem Zorobabela,
Zorobabel ojcem Abihuda,
Abihud ojcem Eliakima,
Eliakim ojcem Azora,
Azor ojcem Sadoka,
Sadok ojcem Akima,
Akim ojcem Eliuda,
Eliud ojcem Eleazara,
Eleazar ojcem Mattana,
Mattan ojcem Jakuba,
Jakub ojcem Józefa, męża Maryi,
z której narodził się Jezus,
zwana Chrystusem.
Tak więc wszystkich pokoleń od Abrahama do Dawida czternaście pokoleń,
od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń,
od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak:
Jego Matka Maryja była zaślubiona Józefowi;
zanim zamieszkali razem,
została brzemienna
za sprawą Ducha Świętego.
Józef, jej mąż,
był człowiekiem sprawiedliwym
i nie chciał narazić jej na zniesławienie,
postanowił oddalić ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl,
otóż Anioł Pański
ukazał mu się we śnie i rzekł:
« Józefie, synu Dawida,
nie bój się przyjąć Maryi, twej małżonki,
albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w niej poczęło;
urodzi syna,
i nadasz Mu imię Jezus
(które znaczy: Pan zbawia),
gdyż On zbawi swój lud od jego grzechów. »
Stało się to wszystko,
able spełniło się słowo Pańskie powiedziane przez proroka:
Oto Dziewica pocznie
i porodzi Syna,
i nadadzą Mu imię Emmanuel,
co znaczy: « Bóg z nami ».
Gdy Józef zbudził się ze snu,
uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański:
przyjął swą małżonkę do siebie,
lecz nie zbliżał się do niej,
aż porodziła Syna,
któremu nadał imię Jezus.
– Oto słowo Pańskie.
lub czytanie krótsze
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org