24 grudnia
Wigilia Bożego Narodzenia
Dzień 24 grudnia w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego to wigilia Narodzenia Pańskiego, powszechnie znana w Polsce jako Wigilia Bożego Narodzenia. Nie jest to osobna uroczystość świętego, lecz szczególny czas oczekiwania na największą tajemnicę chrześcijaństwa: Wcielenie Syna Bożego. Cały dzień w liturgii ma charakter adwentowy, a kolor szat liturgicznych to fiolet, podkreślając nastrój pokuty i skupienia przed nadchodzącą radością Bożego Narodzenia. Wielu wiernych przeżywa ten dzień w duchu modlitwy, refleksji i ostatnich przygotowań duchowych oraz materialnych.
Tradycja polska wyjątkowo mocno celebruje właśnie wieczór 24 grudnia: spotkania rodzinne przy wigilijnym stole poprzedzają udział w Mszy św. zwanej „Pasterką”, odprawianej najczęściej o północy. Liturgia tej nocy wprowadza nas w radość narodzin Jezusa Chrystusa — moment, kiedy Bóg tak bardzo zbliżył się do człowieka, że stał się jednym z nas. Oczekując na to wydarzenie, Kościół zaprasza do refleksji i modlitwy w ostatnich adwentowych chwilach, podkreślając powagę i piękno cichego czekania na Zbawiciela.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Wigilia Bożego Narodzenia (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie2 S 7, 1-5.8b-12.14a.16
Król Dawid w końcu zamieszkał w swoim domu.
Pan dał mu spokój,
uwalniając go od wszystkich wrogów dookoła.
Wtedy król powiedział prorokowi Natanowi:
„Spójrz! Mieszkam w domu z cedru,
a Arka Boża przebywa pod namiotem!”
Natan odpowiedział królowi:
„Wszystko, co zamierzasz zrobić,
zrób,
bo Pan jest z tobą.”
Jednak tej nocy
słowo Pana zostało skierowane do Natana:
„Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi:
Tak mówi Pan:
Czy ty zbudujesz mi dom,
abym w nim zamieszkał?
To ja wziąłem cię z pastwiska,
zad tyłem stada,
abyś był wodzem ludu mego, Izraela.
Byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek szedłeś,
i pokonałem przed tobą wszystkich twoich wrogów.
Uczyniłem twoje imię tak wielkim,
ja imiona największych na ziemi.
Ustanowię miejsce dla mego ludu Izraela,
posadzę go tam, gdzie będzie mieszkał
i już nie będzie się lękać,
a niegodziwi nie będą go już poniżać,
jak czynili to dawniej,
od dnia, w którym ustanowiłem sędziów
dla mojego ludu Izraela.
Tak, dałem ci spokój,
wybawiłem cię od wszystkich twoich wrogów.
Pan oznajmia ci,
że sam zbuduje ci dom.
Kiedy wypełnią się twoje dni
i spoczniesz ze swymi ojcami,
sprawię, że po tobie powstanie potomek z twojego rodu,
który się z ciebie narodzi,
i utrwalę jego królestwo.
Ja będę mu ojcem,
a on będzie mi synem.
Twój dom i twoje królestwo będą trwały na wieki przede mną,
twój tron będzie utwierdzony na wieki.”
– Oto Słowo Boże.
Psalm88 (89), 2-3, 4-5, 27.29
Na wieki będę śpiewać o łaskach Pana,
twą wierność będę głosił z pokolenia na pokolenie.
Mówię: Łaska będzie zbudowana na wieki,
twoja wierność utrwalona w niebiosach.
„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem Dawidowi, mojemu słudze:
Ustanowię twoje potomstwo na wieki,
zbuduję twój tron na pokolenia.”
„On będzie wołał do mnie: Ty jesteś moim Ojcem,
moim Bogiem, opoką mojego zbawienia!
Na wieki zachowam mu moją łaskę,
moje przymierze z nim będzie wierne.”
EwangeliaLc 1, 67-79
W tym czasie,
przy narodzinach Jana Chrzciciela,
Zachariasz, jego ojciec, został napełniony Duchem Świętym
i wypowiedział prorocze słowa:
„Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
bo nawiedził i odkupił swój lud.
Wywiódł nam moc zbawczą
w domu Dawida, swego sługi,
jak zapowiedział przez usta swych świętych,
proroków od wieków:
zbawienie od naszych wrogów
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą,
miłosierdzie, które okazał naszym ojcom,
pamięć o swoim świętym przymierzu;
przysięga, którą złożył naszemu ojcu Abrahamowi,
byśmy bez lęku,
wyzwoleni z rąk naszych wrogów,
służyli Mu w świętości i sprawiedliwości
przed Jego obliczem przez wszystkie dni nasze.
A ty, dziecię, będziesz nazwane
prorokiem Najwyższego,
pójdziesz bowiem przed Panem, aby przygotować Mu drogi,
by dać Jego ludowi wiedzę o zbawieniu
przez odpuszczenie ich grzechów,
dzięki serdecznej litości naszego Boga,
wskutek której nawiedzi nas z wysoka Wschodzące Słońce,
by oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić
na drogę pokoju.”
– Oto Słowo Boże.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org