26 stycznia
Św. Tymoteusza i Tytusa
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Święci Tymoteusz i Tytus to dwaj bliscy współpracownicy św. Pawła Apostoła, którzy odegrali ważną rolę w początkach Kościoła. Urodzeni w I wieku, byli adresatami listów Pawłowych włączonych do Nowego Testamentu, stanowiących cenne źródło wiedzy o kształtowaniu się wspólnot chrześcijańskich.
Tymoteusz pochodził z Listry (dzisiejsza Turcja) i od młodości był związany z wiarą chrześcijańską – według Dziejów Apostolskich jego matka była Żydówką, a ojciec Grekiem. Paweł wybrał go na swojego pomocnika podczas podróży misyjnych i powierzał mu ważne zadania, m.in. zarząd nad wspólnotą w Efezie. Tytus natomiast był Grekiem i jako uczeń Pawła towarzyszył mu m.in. na Sobór Jerozolimski. Paweł powierzył mu opiekę nad Kościołem na Krecie, gdzie miał zorganizować wspólnotę i zadbać o jej rozwój. Obaj święci, jako biskupi, zapewniali ład i wierność nauce apostolskiej w rodzących się Kościołach.
Kościół katolicki wspomina św. Tymoteusza i Tytusa 26 stycznia, dzień po święcie Nawrócenia św. Pawła. Ich życie świadczy o znaczeniu gorliwości, wierności i jedności w Kościele, a ich pasterska troska jest wzorem dla współczesnych duchownych i wiernych.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Tymoteusza i Tytusa (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 26 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie2 Tm 1, 1-8
Paweł, apostoł Chrystusa Jezusa
z woli Boga,
według obietnicy życia,
które mamy w Chrystusie Jezusie,
do Tymoteusza,
mojego umiłowanego dziecka.
Łaska, miłosierdzie i pokój niech będą z tobą
od Boga Ojca
i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.
Jestem pełen wdzięczności wobec Boga,
któremu służę z czystym sumieniem,
tak jak moi przodkowie,
dziękuję mu, pamiętając nieustannie o tobie
w moich modlitwach, dniem i nocą.
Wspominając twoje łzy,
pragnę cię bardzo zobaczyć,
by napełnić się radością.
Pamiętam o szczerej wierze, która jest w tobie:
zamieszkiwała ona najpierw w twojej babci Lois,
a także w twojej matce Eunice,
i jestem przekonany, że także w tobie.
Dlatego przypominam ci,
byś rozpalił na nowo Boży dar,
ten dar, który jest w tobie od chwili, gdy nałożyłem na ciebie ręce.
Bo nie dał nam Bóg ducha lęku,
ale ducha mocy, miłości i trzeźwego myślenia.
Nie wstydź się więc świadczyć o naszym Panu,
ani mnie, Jego więźnia;
ale z mocą Bożą, weź udział w cierpieniach
związanych z głoszeniem Ewangelii.
– Oto słowo Boże.
LUB:
« Tytus, moje dziecko według wspólnej nam wiary »
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa (Tt 1, 1-5)
Paweł, sługa Boga,
apostoł Jezusa Chrystusa
dla wiary wybranych przez Boga
i pełnego poznania prawdy,
która zgodna jest z pobożnością.
Mamy nadzieję życia wiecznego,
obiecanego od wieków przez Boga, który nie kłamie.
We właściwym czasie objawił swoje słowo
w głoszeniu Ewangelii,
które mi zostało powierzone na rozkaz Boga, naszego Zbawiciela.
Zwracam się do ciebie, Tytusie, moje prawdziwe dziecko
według wiary, która jest nam wspólna:
łaska i pokój niech będą z tobą
od Boga Ojca
i Chrystusa Jezusa, naszego Zbawiciela.
Zostawiłem cię na Krecie,
byś dokończył organizowania wszystkiego
i w każdym mieście ustanowił starszych
tak, jak ci nakazałem.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 39 (40), 2abc.4ab, 7-8a, 10, 11
Z największą nadzieją czekałem na Pana:
on pochylił się nade mną.
Włożył w moje usta nową pieśń,
chwałę dla naszego Boga.
Nie chciałeś ofiary ani daru,
lecz otworzyłeś mi uszy;
nie żądałeś całopalenia ani ofiary za grzech,
wtedy powiedziałem: «Oto idę.»
Głoszę sprawiedliwość
w wielkim zgromadzeniu;
widzisz, nie powstrzymuję warg moich,
Panie, Ty to wiesz.
Nie skryłem Twej sprawiedliwości głęboko w sercu moim,
nie zataiłem Twej wierności i Twego zbawienia;
głosiłem Twą miłość i wierność
w wielkim zgromadzeniu.
EwangeliaMc 3, 31-35
W owym czasie,
gdy Jezus przebywał w domu,
nadeszła Jego Matka i bracia.
Zatrzymali się na zewnątrz i kazali Go zawołać.
Tłum siedział wokół Niego;
i powiedziano Mu:
«Oto Twoja Matka i Twoi bracia są na dworze,
szukają Cię.»
On im odpowiedział:
«Któż jest moją Matką i kto są moimi braćmi?»
I spoglądając
na tych, którzy siedzieli wokół Niego,
powiedział:
«Oto moja Matka i moi bracia.
Kto pełni wolę Boga,
ten jest dla mnie bratem, siostrą i matką.»
— Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org