Święty dnia · 27 lipca
Dzień powszedni
Dzień powszedniKolor liturgiczny : Zielony
Dzień ferialny w liturgii Kościoła katolickiego to dzień powszedni, który nie przypada na żadne święto, wspomnienie lub uroczystość. W tym czasie liturgia skupia się na czytaniach z danego okresu liturgicznego – w przypadku dzisiejszego poniedziałku jest to 17. tydzień w Okresie Zwykłym. Okres Zwykły to czas rozważania codzienności Chrystusa, Jego nauczania oraz działalności apostolskiej, bez szczególnego nakierowania na jakieś wielkie tajemnice naszej wiary, jak np. Boże Narodzenie czy Wielkanoc.
Dzień ferialny zachęca wiernych do spotkania z Bogiem w prostocie oraz uczy odkrywać świętość w rutynowych, codziennych zajęciach. W czasie tych dni Kościół podkreśla, że wzrastanie duchowe nie polega wyłącznie na przeżywaniu wielkich uroczystości, ale również na wiernym i cierpliwym podążaniu za Chrystusem każdego dnia. Liturgia Słowa podczas ferii często obejmuje ciągłe czytanie fragmentów Pisma Świętego – to szansa, by wsłuchać się głębiej w słowo Boże i zastosować je w życiu codziennym.
W Okresie Zwykłym Kościół umacnia wiernych na drodze formacji chrześcijańskiej, akcentując cnoty takie jak pokora, cierpliwość czy wytrwałość. Ta codzienna droga świętości jest bardzo ważna w duchowości katolickiej, ponieważ ukazuje, że każdy dzień i każda chwila mogą być przeżywane na chwałę Boga.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Ten zły lud stanie się jak ten pas, który do niczego się nie nadaje » — Jr 13, 1-11
Tak mówił do mnie Pan:
« Idź, kup sobie lniany pas
i załóż go sobie na biodra.
Unikaj zanurzania go w wodzie. »
Zgodnie ze słowem Pana kupiłem pas
i założyłem go sobie na biodra.
Ponownie otrzymałem słowo Pana:
« Z pasem, który kupiłeś
i który masz na biodrach,
wstań, idź nad Eufrat
i tam ukryj go w szczelinie skały. »
Poszedłem więc i ukryłem go nad Eufratem,
tak jak rozkazał mi Pan.
Po długim czasie Pan powiedział do mnie:
« Wstań, idź nad Eufrat
i odzyskaj pas,
który poleciłem ci tam ukryć. »
Poszedłem więc nad Eufrat, wykopałem,
i wyciągnąłem pas
z miejsca, w którym go ukryłem.
A oto pas był zgniły, do niczego się nie nadawał!
Wtedy Pan skierował do mnie słowo:
« Tak mówi Pan:
Tak właśnie sprawię, że zgnije
wielka pycha Judy i Jerozolimy.
Ten zły lud,
który chodzi za pragnieniami swego zatwardziałego serca
i idzie za obcymi bogami,
by im służyć i oddawać im pokłon,
stanie się jak ten pas,
który do niczego się nie nadaje.
Bo jak człowiek
opasuje się pasem wokół bioder,
tak Ja przywiązałem do siebie cały dom Izraela
i cały dom Judy
– wyrocznia Pana,
aby byli moim ludem,
moim imieniem, moją chwałą i ozdobą.
Lecz oni nie posłuchali! »
– Oto słowo Boże.
Dt 32, 18-19, 20, 21
Wzgardziłeś Skałą, która cię zrodziła;
Boga, który cię stworzył, zapomniałeś.
Pan to widział: odrzucił
swych synów i córki, którzy Go rozgniewali.
I rzekł: « Zakryję przed nimi moje oblicze
i zobaczę, jaki będzie ich koniec.
Tak, to pokolenie przewrotne,
dzieci pozbawione wierności.
Oni wzbudzili we Mnie zazdrość przez boga, który nie jest Bogiem,
rozgniewali mnie swoimi próżnymi bożkami;
ja wzbudzę w nich zazdrość
przez lud, który nie jest ludem,
i rozgniewam ich przez naród głupi.»
« Królestwo Niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, tak że ptaki nieba gnieżdżą się na jego gałęziach » — Mt 13, 31-35
W owym czasie
Jezus przedstawił tłumom inną przypowieść:
« Królestwo Niebieskie podobne jest
do ziarnka gorczycy,
które człowiek wziął i posiał na swoim polu.
Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion,
ale gdy wyrośnie,
przewyższa inne rośliny ogrodowe
i staje się drzewem,
tak że ptaki nieba przychodzą
i zakładają gniazda na jego gałęziach. »
Powiedział im jeszcze inną przypowieść:
« Królestwo Niebieskie podobne jest
do zaczynu, który kobieta wzięła
i włożyła w trzy miary mąki,
tak długo, aż całe ciasto się zakwasiło. »
To wszystko Jezus mówił tłumom w przypowieściach,
i bez przypowieści nic do nich nie mówił,
spełniając słowo proroka:
Otworzę usta w przypowieściach,
wyjawię sprawy ukryte od założenia świata.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org