28 października
Św. Szymon i Św. Juda Tadeusz, apostołowie
Święty Szymon i święty Juda Tadeusz to dwaj apostołowie, których wspólna uroczystość przypada 28 października. Według Nowego Testamentu, Szymon bywa nazywany "Kananejczykiem" lub "Zelotą", co mogło oznaczać jego gorliwą postawę wobec Prawa lub przynależność do ruchu religijno-politycznego. O życiu obu apostołów po Zesłaniu Ducha Świętego wiadomo niewiele; tradycja chrześcijańska głosi, że prowadzili działalność misyjną w odległych częściach świata, być może w Persji, Syrii lub Armenii, gdzie doznali męczeństwa. Juda Tadeusz w Ewangelii Jana jest nazwany "Jakubowym" i uchodzi za autora Listu Judy znajdującego się w Nowym Testamencie.
Kościół czci ich jako wiernych naśladowców Chrystusa, którzy odważnie głosili Ewangelię nawet w obliczu prześladowań i śmierci. Szczególnie św. Juda Tadeusz jest szeroko czczony jako orędownik w sprawach trudnych i beznadziejnych. Wspólne święto obu apostołów wyraża głęboką jedność i współpracę w misji apostolskiej, przypominając wierzącym, że nawet mniej znani świadkowie Chrystusa odegrali kluczową rolę w budowaniu Kościoła. Ich przykład dodaje odwagi i umacnia zaufanie, że żaden wysiłek dla Ewangelii nie jest daremny.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Szymon i Św. Juda Tadeusz, apostołowie (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieEp 2, 19-22
Bracia,
nie jesteście już obcymi ani przybyszami,
ale współobywatelami świętych
i domownikami Boga,
bo zostaliście włączeni w budowlę,
której fundamentem są Apostołowie i prorocy;
a kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus.
W Nim cała budowla spojona rośnie
by stać się świętą świątynią w Panu.
W Nim wy także razem się budujecie
by być mieszkaniem Boga przez Ducha Świętego.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs18 (19), 2-3, 4-5ab
Niebiosa głoszą chwałę Boga,
a dzieło rąk Jego obwieszcza sklepienie.
Dzień dniowi przekazuje wieść,
a noc nocy przekazuje wiadomość.
Nie jest to mowę ani słowa,
i nie słychać ich głosu,
ale po całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk,
a ich słowa aż po krańce świata.
EwangeliaLc 6, 12-19
W tych dniach
Jezus wyszedł na górę, aby się modlić,
i całą noc spędził na modlitwie do Boga.
Gdy nastał dzień,
przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu,
których nazwał apostołami:
Szymona, któremu nadał imię Piotr,
Andrzeja, brata jego,
Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja,
Mateusza, Tomasza,
Jakuba, syna Alfeusza,
Szymona zwanego Gorliwym,
Judasza, syna Jakuba,
i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.
Jezus zszedł z nimi na dół
i zatrzymał się na równinie.
Było tam wielu Jego uczniów
i wielka rzesza ludzi
przybyłych z całej Judei, z Jerozolimy
i z okolic Tyru i Sydonu.
Przyszli oni, aby Go słuchać
i zostać uzdrowionymi ze swoich chorób;
a także ci, których dręczyły duchy nieczyste,
odzyskiwali zdrowie.
A cały tłum starał się Go dotknąć,
ponieważ moc wychodziła od Niego
i uzdrawiała wszystkich.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org