Św. Wacław, męczennik; Św. Wawrzyniec Ruiz i towarzysze, męczennicy

Pewnego dnia, gdy synowie Boży stawiali się przed Panem,
szatan również przyszedł między nimi.
    Pan zapytał go:
„Skąd przybywasz?”
Szatan odpowiedział:
„Przemierzałem ziemię i krążyłem po niej.”
    Pan rzekł:
„Czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę Hioba?
Nie ma mu równego na ziemi:
to człowiek nienaganny i prawy,
bojący się Boga i stroniący od zła.”
    Szatan odparł:
„Czy Hiob boi się Boga bez powodu?
    Czyż nie otoczyłeś go opieką,
jego, jego domu i całego jego mienia?
Błogosławiłeś dziełom jego rąk,
a jego dobytek rozplenił się w kraju.
    Ale wyciągnij tylko rękę,
i dotknij wszystkiego, co posiada:
gwarantuję, że będzie Cię przeklinał w twarz!”
    Pan powiedział do Szatana:
„Cóż, oddaję ci we władzę wszystko, co do niego należy,
lecz jego nie dotykaj.”
I szatan odszedł sprzed oblicza Pana.

    Tego właśnie dnia, gdy synowie i córki Hioba ucztowali
i pili wino w domu najstarszego brata,
    przyszedł posłaniec do Hioba i powiedział:
„Woły orały,
a oślice pasły się obok nich.
    Sabejczycy napadli, zagarnęli je,
a sługi pobili ostrzem miecza.
Tylko ja uszedłem, by ci to oznajmić.”
    Jeszcze mówił, gdy nadszedł inny i rzekł:
„Ogień Boży spadł z nieba,
spalił trzodę i sługi, strawił je.
Tylko ja uszedłem, by ci to oznajmić.”
    Jeszcze mówił, gdy przyszedł trzeci i powiedział:
„Trzy oddziały Chaldejczyków napadły na wielbłądy,
zabrały je i sługi zabili ostrzem miecza.
Tylko ja uszedłem, by ci to oznajmić.”
    Jeszcze mówił, gdy przyszedł czwarty i powiedział:
„Twoi synowie i córki ucztowali
i pili wino w domu najstarszego brata,
    gdy nagle z pustyni nadciągnął huragan,
uderzył w cztery kąty domu,
a ten zawalił się na młodych ludzi
i pomarli.
Tylko ja uszedłem, by ci to oznajmić.”

    Wtedy Hiob powstał, rozdarł szatę, ogolił głowę,
padł na ziemię i oddał pokłon.
    Po czym rzekł:
„Nagi wyszedłem z łona matki mojej,
nagi tam wrócę.
Pan dał,
Pan zabrał:
Niech będzie imię Pana błogosławione!”

    W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył.
Nie wypowiedział przeciw Bogu żadnego bluźnierstwa.

            – Oto słowo Pańskie.

Panie, wysłuchaj mojej sprawiedliwej prośby!
Zważ na moją skargę, przyjmij moją modlitwę:
moje usta nie mówią fałszu.

Badasz moje serce, odwiedzasz mnie nocą,
próbujesz mnie, a nie znajdujesz niczego;
moje myśli nie przekroczyły ust moich.

Zachowałem drogę według Twoich nakazów;
stałem mocno na Twoich ścieżkach:
moje stopy nigdy się nie zachwiały.

Okaż cuda swojej łaski,
Ty, który wybawiasz spod władzy napastnika
wszystkich, którzy się chronią pod Twoją prawicą.

W owym czasie
    powstała sprzeczka między uczniami,
kto z nich jest największy.
    Jezus, poznawszy myśli ich serca,
wziął dziecko, postawił obok siebie
    i rzekł do nich:
„Kto przyjmuje to dziecko w imię moje,
mnie przyjmuje.
A kto mnie przyjmuje,
przyjmuje Tego, który mnie posłał.
Albowiem najmniejszy z was wszystkich —
— ten właśnie jest wielki.”

    Wtedy Jan, jeden z Dwunastu, rzekł do Jezusa:
„Mistrzu, widzieliśmy kogoś,
kto w Twoje imię wyrzucał złe duchy;
i zabroniliśmy mu,
bo nie chodzi z nami.”
    Jezus mu odpowiedział:
„Nie zabraniajcie, bo kto nie jest przeciwko wam, ten jest z wami.”

            – Oto słowo Pańskie.