Męczeństwo św. Jana Chrzciciela

Bracia,
wy, którzy zostaliście powołani przez Boga, przypatrzcie się:
wśród was nie ma wielu mędrców według ludzkich kryteriów,
ani ludzi możnych czy wysokiego urodzenia.
    Przeciwnie, to co głupie w świecie,
to wybrał Bóg,
aby zawstydzić mądrych;
to co słabe w świecie,
to wybrał Bóg,
aby zawstydzić to, co mocne;
    to, co niskiego rodu, wzgardzone w świecie,
to, co nie jest,
to wybrał Bóg,
aby unicestwić to, co jest;
    aby żaden człowiek nie mógł się chlubić przed Bogiem.
    Z Jego łaski jesteście w Chrystusie Jezusie,
On stał się dla nas mądrością od Boga, sprawiedliwością, uświęceniem i odkupieniem.
    Tak więc, jak jest napisane:
Ten, kto się chlubi,
niech się chlubi w Panu.

            – Oto słowo Boże.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem,
błogosławiony naród, który wybrał sobie na dziedzictwo!
Z niebios Pan spogląda:
widzi wszystkich ludzi.

Bóg czuwa nad tymi, którzy się Go boją,
którzy pokładają nadzieję w Jego łasce,
aby ich wyrwać od śmierci
i zachować przy życiu w czasie głodu.

Nadzieja nasza jest w Panu:
on jest naszą pomocą i tarczą.
Radość naszego serca pochodzi od Niego,
a ufność pokładamy w świętym Imieniu Jego.

          W owym czasie
  Herod kazał pojmać Jana Chrzciciela
i zakuć go w kajdany w więzieniu,
z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa,
którą pojął za żonę.
  Jan bowiem mówił mu:
« Nie wolno ci mieć żony swego brata. »
  Herodiada więc żywiła do Jana nienawiść
i chciała go zgładzić.
Lecz nie mogła,
  ponieważ Herod bał się Jana:
wiedział bowiem, że to człowiek sprawiedliwy i święty,
i otaczał go opieką;
gdy go słuchał, czuł się zakłopotany,
lecz chętnie go słuchał.

          Nadarzyła się jednak sposobna chwila
gdy w dniu swoich urodzin
Herod przygotował ucztę dla dostojników,
dla dowódców wojsk i znakomitych obywateli Galilei.
  Wtedy weszła córka Herodiady i tańczyła,
i spodobała się Herodowi oraz współbiesiadnikom.
Król powiedział do dziewczyny:
« Proś mnie, o co chcesz,
a dam ci to. »
  I przysiągł jej:
« Cokolwiek mnie poprosisz, dam ci,
choćby połowę mego królestwa. »
  Ona wyszła i zapytała swoją matkę:
« O co mam prosić? »
Herodiada odpowiedziała:
« O głowę Jana Chrzciciela. »
  Natychmiast dziewczyna pospieszyła do króla
i poprosiła:
« Chcę, żebyś natychmiast
dał mi na tacy głowę Jana Chrzciciela. »
  Król zasmucił się bardzo;
lecz ze względu na przysięgę i biesiadników
nie chciał jej odmówić.
  Zaraz wysłał strażnika
z rozkazem przyniesienia głowy Jana.
Strażnik odszedł i ściął go w więzieniu.
  Przyniósł głowę na tacy,
podał ją dziewczynie,
a dziewczyna dała ją swojej matce.

          Gdy dowiedzieli się o tym,
uczniowie Jana przyszli, zabrali jego ciało
i złożyli je w grobie.

          – Oto słowo Pańskie.