Święty dnia · 3 lipca
św. Tomasza, Apostoła
Kolor liturgiczny : Czerwony
Święty Tomasz Apostoł, często nazywany „Niewiernym Tomaszem”, był jednym z Dwunastu Apostołów powołanych przez Jezusa. Jego imię szczególnie zapisało się w Ewangelii według św. Jana: Tomasz nie był obecny podczas pierwszego ukazania się Zmartwychwstałego i nie dowierzał świadectwu pozostałych uczniów. Dopiero po osobistym spotkaniu z Jezusem mógł wyznać: „Pan mój i Bóg mój”. Ten jego akt wiary jest znakiem dla nas wszystkich – przypomina, że wątpienie jest częścią ludzkiego doświadczenia, a głębokie spotkanie z Chrystusem prowadzi do prawdziwego zaufania Bogu.
Tradycja chrześcijańska — choć nieposiadająca jednoznacznych dowodów historycznych — łączy Tomasza z misją ewangelizacyjną na terenie Indii, gdzie miał ponoć założyć wspólnoty wierzących i ponieść męczeńską śmierć. Jego odwaga, by wyznać wiarę pośród własnych wątpliwości, sprawiła, że stał się patronem ludzi poszukujących, wątpiących oraz budowniczych mostów między tradycją a nowymi ścieżkami.
Kościół obchodzi jego święto 3 lipca podkreślając, jak wielka przemiana dokonała się w sercu Tomasza dzięki łasce Chrystusa. Wspominając tego apostoła, wierni zachęcani są do autentycznego, osobistego spotkania z Bogiem i wytrwałości na drodze poszukiwania prawdy.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Złączeni w budowli mającej fundamenty Apostołów » — Ep 2, 19-22
Bracia,
nie jesteście już obcymi ani przychodniami,
ale współobywatelami świętych
i domownikami Boga,
bo zostaliście włączeni w budowlę,
której fundamentem są Apostołowie i prorocy;
a kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus.
W Nim cała budowla spojona
wzrasta na świętą świątynię w Panu.
W Nim i wy także jesteście wznoszeni razem
aby stać się mieszkaniem Boga przez Ducha Świętego.
- Oto słowo Boże.
Ps 116, 1, 2
Chwalcie Pana, wszystkie narody;
wysławiajcie Go, wszystkie ludy!
Bo Jego łaska nad nami jest potężna;
a wierność Pana trwa na wieki!
« Pan mój i Bóg mój! » — Jn 20, 24-29
Jeden z Dwunastu, Tomasz
(z którego imię znaczy: Bliźniak),
nie był z nimi,
gdy przyszedł Jezus.
Inni uczniowie mówili mu:
« Widzieliśmy Pana! »
On jednak rzekł do nich:
« Jeżeli nie zobaczę na Jego rękach śladu gwoździ,
jeżeli nie włożę palca w miejsce gwoździ,
jeżeli nie włożę ręki w Jego bok,
nie uwierzę. »
Po ośmiu dniach
uczniowie znowu byli w domu,
a Tomasz był z nimi.
Nadszedł Jezus,
mimo drzwi zamkniętych
i stanął pośrodku nich.
Rzekł:
« Pokój wam! »
Następnie powiedział do Tomasza:
« Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce;
podnieś rękę i włóż ją w mój bok;
nie bądź niedowiarkiem,
lecz wierzącym. »
Tomasz Mu odpowiedział:
« Pan mój i Bóg mój! »
Jezus mu rzekł:
« Uwierzyłeś, bo Mnie ujrzałeś.
Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. »
- Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org