30 listopada
Św. Andrzej, Apostoł
Św. Andrzej Apostoł był jednym z pierwszych powołanych uczniów Jezusa i bratem św. Piotra. Według przekazu Ewangelii, pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim i był rybakiem. To właśnie Andrzej, będący wcześniej uczniem Jana Chrzciciela, rozpoznał w Jezusie Mesjasza i przyprowadził do Niego swojego brata Szymona. Tradycja chrześcijańska głosi, że po zesłaniu Ducha Świętego św. Andrzej udał się głosić Ewangelię na Wschód – do Azji Mniejszej, Scytii, a nawet do Grecji. Tam, według późniejszych przekazów, miał ponieść śmierć męczeńską na krzyżu w kształcie litery X, znanym dziś jako krzyż św. Andrzeja.
Kościół wspomina go szczególnie ze względu na jego głęboką wiarę i gotowość do podążania za Chrystusem bez względu na konsekwencje. Jego postawa zaufania i dzielenia się Ewangelią z innymi jest wzorem dla wszystkich chrześcijan. Kult św. Andrzeja rozwinął się bardzo wcześnie, gdyż był jednym z dwunastu Apostołów i, według tradycji, apostołem narodów słowiańskich. Jest patronem wielu krajów i narodów, w tym Szkocji, Grecji i Rosji. W Polsce jego wspomnienie łączy się także z tradycjami ludowymi, m.in. andrzejkami. W liturgii Kościoła jego święto przypomina wszystkim wierzącym o powołaniu do naśladowania łaski i odwagi apostołów.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Andrzej, Apostoł (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieRm 10, 9-18
Bracia,
jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem,
a w sercu swoim uwierzysz,
że Bóg Go wskrzesił z martwych,
wtedy będziesz zbawiony.
Bo sercem przyjmuje się wiarę,
aby dostąpić usprawiedliwienia,
ustami zaś składa się wyznanie wiary,
aby dostąpić zbawienia.
Pismo bowiem mówi:
Każdy, kto w Niego wierzy,
zawstydzony nie będzie.
Nie ma bowiem różnicy między Żydem a poganinem,
wszyscy mają tego samego Pana,
bogatego dla wszystkich, którzy Go wzywają.
Albowiem
każdy, kto wezwie imienia Pana,
będzie zbawiony.
Jakże więc mają wzywać Tego,
w którego nie uwierzyli?
Jakże uwierzyć w Tego,
o którym nie słyszeli?
Jakże usłyszeć,
jeśli nikt nie głosi?
Jakże zaś głosić,
jeśli nie zostali posłani?
Napisano bowiem:
Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę!
Lecz nie wszyscy byli posłuszni Ewangelii.
Izajasz bowiem pyta:
Kto uwierzył naszemu głoszeniu, Panie?
Tak więc wiara rodzi się z tego, co się słyszy;
tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa.
A więc pytam:
czyż nie słyszeli?
Ależ tak!
Psalm mówi:
Po całej ziemi rozchodzi się ich głos
i ich słowa aż po krańce świata.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 18 (19), 2-3, 4-5ab
Niebiosa głoszą chwałę Boga,
a dzieło rąk Jego obwieszcza firmament.
Dzień dniowi przekazuje wieść,
a noc nocy podaje wiadomość.
Nie słychać w tym opowieści słów,
nie ma głosu, który by się dał usłyszeć;
ale po całej ziemi rozchodzi się ich głos,
a ich słowa aż po krańce świata.
EwangeliaMt 4, 18-22
W owym czasie,
gdy Jezus przechadzał się nad Jeziorem Galilejskim,
zobaczył dwóch braci:
Szymona, zwanego Piotrem,
i jego brata Andrzeja,
którzy zarzucali sieci w jezioro;
byli bowiem rybakami.
Jezus powiedział do nich:
« Pójdźcie za Mną,
a uczynię was rybakami ludzi. »
Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.
Odchodząc stamtąd, ujrzał dwóch innych braci:
Jakuba, syna Zebedeusza,
i jego brata Jana,
którzy byli w łodzi z ojcem swoim,
naprawiając sieci.
Wezwał ich.
A oni natychmiast, zostawiwszy łódź i ojca,
poszli za Nim.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org