31 października
Sobota, 30. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dzień ferialny, czyli tzw. dzień powszedni w liturgii, nie jest związany z obchodem konkretnego świętego ani święta, lecz podkreśla rytm codziennego życia modlitewnego Kościoła. Liturgia w dni ferialne pozwala na spokojną, powtarzalną refleksję nad słowem Bożym i życiem Jezusa Chrystusa, płynącą z czytań przeznaczonych na dany tydzień okresu zwykłego. W tych dniach kapłan celebruje Eucharystię w kolorze zielonym – symbolizującym nadzieję, wzrost duchowy i codzienne dążenie ku świętości. Kościół zachęca wówczas wiernych do pogłębiania relacji z Bogiem poprzez rutynową modlitwę, uczestnictwo we Mszy Świętej i rozważanie Ewangelii, nawet bez szczególnej oprawy czy dodatkowych obchodów.
W okresie zwykłym dni ferialne mają szczególne znaczenie, bo przypominają, że życie chrześcijańskie nie ogranicza się tylko do wydarzeń nadzwyczajnych, ale rozwija się właśnie pośród codzienności – cierpliwej, wiernej i ukierunkowanej ku Bogu. Te dni są również zaproszeniem do wierności Panu Bogu w małych sprawach i do ciągłego wzrostu w łasce.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Sobota, 30. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytaniePh 1, 18b-26
Bracia,
tak czy inaczej, czy to z ukrytymi zamiarami, czy ze szczerością,
Chrystus jest głoszony i z tego się cieszę.
Co więcej, będę się jeszcze radował,
bo wiem, że to posłuży mojemu zbawieniu,
dzięki waszej modlitwie
i pomocy Ducha Jezusa Chrystusa.
To właśnie z niecierpliwością oczekuję,
i tego się spodziewam.
Nie będę się musiał wstydzić z niczego;
przeciwnie, zachowam pełną odwagę,
teraz jak zawsze;
czy żyję, czy umieram,
Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele.
Bo dla mnie żyć – to Chrystus,
a umrzeć – to zysk.
Ale jeśli żyjąc w tym świecie
udaje mi się wykonać pożyteczną pracę,
sam nie wiem, co wybrać.
Czuję się rozdarty między tymi dwoma pragnieniami:
pragnę odejść, by być z Chrystusem,
bo to o wiele lepsze;
lecz ze względu na was pozostanie w tym świecie
jest jeszcze bardziej konieczne.
Jestem o tym przekonany.
Wiem więc, że pozostanę
i nadal będę z wami wszystkimi,
dla waszego postępu i radości w wierze.
Tak więc przez to, co się ze mną dzieje,
wy będziecie mieli tym większą dumę w Chrystusie Jezusie,
z powodu mojego powrotu do was.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 41 (42), 2, 3, 5abcd, 5efgh
Jak łania pragnie
źródła wody,
tak dusza moja pragnie
Ciebie, Boże.
Dusza moja pragnie Boga,
Boga żywego;
kiedyż będę mógł przyjść
i stanąć przed obliczem Boga?
Wspominam
i dusza moja się raduje:
w tamtych dniach
wstępowałem przez bramy!
Prowadziłem tłum do domu Boga,
wśród radosnych okrzyków,
wśród dziękczynienia
i radości.
EwangeliaLc 14, 1.7-11
Pewnego dnia w szabat
Jezus wszedł do domu jednego z przywódców faryzeuszów
na posiłek
i oni Go obserwowali.
Jezus powiedział przypowieść do zaproszonych,
gdy zauważył, jak wybierali pierwsze miejsca,
i rzekł do nich:
« Gdy ktoś cię zaprosi na wesele,
nie zajmuj pierwszego miejsca,
by nie okazało się, że zaprosił także kogoś bardziej zasłużonego od ciebie.
Wtedy ten, kto was zaprosił, ciebie i jego,
przyjdzie i powie ci:
„Ustąp mu miejsca”;
i wtedy, ze wstydem,
będziesz musiał zająć ostatnie miejsce.
Natomiast gdy cię zaproszą,
idź i zajmij ostatnie miejsce.
Wówczas gdy przyjdzie ten, kto cię zaprosił, powie ci:
„Przyjacielu, usiądź wyżej”,
i będzie to dla ciebie zaszczytem
w oczach wszystkich współbiesiadników.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony;
kto się uniża, będzie wywyższony.»
– Oto Słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org