30 października
Piątek, 30. tydzień zwykły
Rok parzysty
Afryka : Święci Marcellus i Maksymilian, męczennicy
Dzisiejszy dzień w liturgii Kościoła katolickiego nie upamiętnia konkretnego świętego ani specjalnego wydarzenia – to tzw. dzień powszedni, czyli feria. W takich dniach liturgia pozwala wiernym skupić się na codziennych czytaniach mszalnych, odnoszących się do bieżącego okresu liturgicznego. W okresie zwykłym, który obejmuje większość roku liturgicznego, Kościół zachęca do coraz głębszego życia Ewangelią w codzienności, odkrywając Boga w pracy, rodzinie i relacjach.
Dzień powszedni przypomina, że świętość jest dostępna dla każdego – nie tylko w wielkich świętach czy podczas wspominania wybitnych świętych, ale także w zwyczajnej rzeczywistości. Służy on także jako okazja do modlitwy za własne intencje oraz do czytania Pisma Świętego, które Kościół proponuje wiernym w codziennym cyklu. Wielu chrześcijan wykorzystuje ferię na pogłębienie osobistej relacji z Bogiem poprzez własną modlitwę i refleksję nad swoim życiem.
W tradycji Kościoła dni powszednie są tak samo ważne jak uroczystości, gdyż pomagają uświęcać rutynę dnia codziennego. Warto podczas takich dni zatrzymać się na chwilę, by zobaczyć działanie Boga w prostocie naszej codzienności. Kościół zachęca, aby z pokorą przyjmować każdy dzień jako dar i zaproszenie do wzrostu duchowego.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Piątek, 30. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Afryka — Święci Marcellus i Maksymilian, męczennicy
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytaniePh 1, 1-11
Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa,
do wszystkich, którzy są uświęceni w Chrystusie Jezusie
i mieszkają w Filippi,
a także do przełożonych i diakonów Kościoła.
Łaska wam i pokój
od Boga, Ojca naszego,
i od Pana Jezusa Chrystusa.
Dziękuję Bogu mojemu
za każdym razem, gdy o was wspominam.
Za każdym razem, gdy modlę się za was wszystkich,
cmp to czynię z radością,
z powodu waszej wspólnoty ze mną,
od pierwszego dnia aż do teraz,
w szerzeniu Ewangelii.
Jestem o tym przekonany,
ten, który rozpoczął w was tak wspaniałe dzieło,
dokończy go aż do dnia
gdy przyjdzie Chrystus Jezus.
Słusznie więc myślę tak o was wszystkich,
bo noszę was w swoim sercu,
wy, którzy w moich więzach
i w obronie Ewangelii, i jej głoszeniu uczestniczycie razem ze mną w łasce.
Tak, Bóg jest świadkiem mojej gorącej miłości do was wszystkich
w tkliwości Chrystusa Jezusa.
I w mojej modlitwie proszę,
aby wasza miłość coraz bardziej wzrastała
w pełnym poznaniu i wszelkiej wnikliwości,
abyście rozpoznawali, co w życiu najważniejsze.
Tak będziecie czyści i bez zarzutu
na dzień Chrystusa,
napełnieni owocem sprawiedliwości,
który przynosi Jezus Chrystus,
na chwałę i cześć Boga.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 110 (111), 1-2, 3-4, 5-6
Z całego serca będę dziękował Panu
w zgromadzeniu, pośród ludzi sprawiedliwych.
Wielkie są dzieła Pana,
wszyscy, którzy je miłują, rozważają je.
Pełne chwały i majestatu są Jego czyny,
jego sprawiedliwość trwa na wieki.
Zostawił pamiątkę swych cudów
Pan jest łaskawy i miłosierny.
Dał pokarm swoim wiernym,
azawsze pamięta o swoim przymierzu.
Okazał moc swojego ludu,
odając im dziedzictwo narodów.
EwangeliaLc 14, 1-6
Pewnego dnia szabatu
Jezus wszedł do domu jednego z przywódców faryzeuszów,
aby spożyć u niego posiłek,
a oni Go obserwowali.
A oto stanął przed Nim
człowiek chory na puchlinę wodną.
Jezus odezwał się
i zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów:
« Czy wolno, czy nie wolno
uzdrawiać w dzień szabatu? »
Oni milczeli.
Jezus więc dotknął chorego, uzdrowił go i odprawił.
Potem powiedział do nich:
« Kto z was, jeśli ma syna albo wołu,
który wpadnie do studni,
czy nie wyciągnie go zaraz,
nawet w dzień szabatu? »
I nie potrafili Mu odpowiedzieć na to pytanie.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org