Święty dnia · 4 sierpnia
Święty Jan Maria Vianney, prezbiter
Wspomnieniewtorek, 18. tydzień zwykły
Kolor liturgiczny : Biały
Święty Jan Maria Vianney, zwany również proboszczem z Ars, jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych kapłanów w historii Kościoła katolickiego. Urodził się pod koniec XVIII wieku we Francji, w czasach wielkich przemian politycznych i religijnych, kiedy Kościół katolicki mierzył się z następstwami rewolucji francuskiej. Jako duszpasterz parafii w małej wiosce Ars wsławił się osobistą świętością, żarliwą modlitwą, ascezą oraz niezwykłą gorliwością w spowiadaniu: według przekazów niemal całe dnie spędzał w konfesjonale, służąc pokutnikom z różnych regionów Francji, którzy przybywali do niego licznie. Mimo słabego zdrowia i skromnego wykształcenia, wykazywał niezwykłą mądrość, prostotę i głęboką miłość do ludzi, co zjednywało mu wielką sympatię oraz uznanie zarówno wśród wiernych, jak i duchowieństwa.
Jego posługa była świadectwem mocy sakramentu pokuty oraz przykładnego życia kapłańskiego, które inspirowało zarówno współczesnych, jak i kolejne pokolenia. Kościół wspomina go jako patrona proboszczów, ukazując w jego życiu ideał kapłana – oddanego Bogu i ludziom, wytrwałego w modlitwie, prostocie i miłosierdziu. Dzień jego wspomnienia zachęca wszystkich, zwłaszcza duchownych, do odnowienia gorliwości apostolskiej, życia sakramentalnego i troski o zbawienie innych.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Twoje grzechy ciągle się mnożyły: dlatego to ci uczyniłem. Oto przywrócę namioty Jakuba » — Jr 30, 1-2.12-15.18-22
Słowo Pana skierowane do Jeremiasza:
Tak mówi Pan, Bóg Izraela:
Zapisz w księdze wszystkie słowa, które ci powiedziałem.
Tak mówi Pan:
Syjonie, twoja rana jest nieuleczalna,
a twoja blizna głęboka.
Nikt nie broni twojej sprawy, aby wyleczyć twój wrzód;
nie ma lekarstwa, by go zagoić.
Wszyscy twoi kochankowie o tobie zapomnieli,
nikt cię nie szuka.
Tak, jak wróg cię zraniłem
– surowa kara!
Z powodu wielości twoich win
twoje grzechy ciągle się mnożyły.
Czemu krzyczysz z powodu swojej rany?
Twoja udręka jest nieuleczalna.
Z powodu wielości twoich win
twoje grzechy ciągle się mnożyły:
dlatego to ci uczyniłem.
Tak mówi Pan:
Oto przywrócę namioty Jakuba,
zlituję się nad jego mieszkaniami;
miasto zostanie odbudowane na swoim wzgórzu,
a twierdza przywrócona na właściwe miejsce.
Wypłyną z nich dziękczynienia
oraz okrzyki radości.
Nie ujmę jego synom, lecz ich rozmnożę;
ie zaniżę ich, lecz ich uwielbię.
Będą jak za dawnych czasów,
a ich zgromadzenie trwać będzie przede mną,
bo ukarzę wszystkich ich ciemięzców.
Jakub będzie miał za wodza kogoś ze swego grona,
przywódcę spośród siebie.
Pozwolę mu zbliżyć się do mnie
i będzie miał dostęp do mnie.
Któż bowiem odważył się
sam przystąpić do mnie?
– wyrocznia Pana.
Wy będziecie moim ludem,
a Ja będę waszym Bogiem.
– Oto słowo Boże.
Ps 101 (102), 16-18, 19-21, 29.22-23
Narody będą się bały imienia Pana,
a wszyscy królowie ziemi – Jego chwały:
gdy Pan odbuduje Syjon,
gdy ukaże się w swej chwale,
zwróci się ku modlitwie ubogiego,
i nie wzgardzi jego modlitwą.
Niech to będzie zapisane dla przyszłego pokolenia,
a lud, który zostanie stworzony, będzie chwalił swego Boga:
« Z wysokości swego przybytku Pan spojrzał,
z nieba patrzy na ziemię,
aby usłyszeć jęk więźniów
i uwolnić tych, którzy byli skazani na śmierć. »
Synowie Twoich sług będą mieć stałe mieszkanie,
a ich potomstwo będzie trwać przed Tobą.
Na Syjonie będzie głoszone imię Pana
i Jego chwała w całej Jerozolimie,
gdy zbiorą się narody i królestwa,
by służyć Panu.
« Każda roślina, której nie zasadził mój Ojciec niebieski, zostanie wyrwana » — Mt 15, 1-2.10-14
Można wybrać jeden z dwóch poniższych tekstów.
1. (na Rok A – 2026, gdy poniższa Ewangelia [Mt 14, 22-36] była czytana dzień wcześniej)
W owym czasie
faryzeusze i uczeni w Piśmie z Jerozolimy
podeszli do Jezusa i zapytali:
« Dlaczego Twoi uczniowie przekraczają
tradycję starszych?
Nie myją bowiem rąk przed jedzeniem. »
Jezus przywołał tłum i powiedział:
« Słuchajcie i dobrze zrozumcie!
Nie to, co wchodzi do ust
czyni człowieka nieczystym;
ale to, co wychodzi z ust,
to czyni człowieka nieczystym. »
Wtedy podeszli do Niego uczniowie i powiedzieli:
« Czy wiesz, że faryzeusze zgorszyli się,
gdy usłyszeli to słowo? »
On odpowiedział:
« Każda roślina,
której nie zasadził mój Ojciec niebieski,
zostanie wyrwana.
Zostawcie ich!
To są ślepi, którzy prowadzą ślepych.
Jeśli ślepy prowadzi ślepego,
obaj wpadną do dołu. »
– Oto słowo Pańskie.
albo
« Panie, każ mi przyjść do Ciebie po wodzie » — Mt 14, 22-36
2. (do stosowania zwłaszcza w latach B i C)
Jezus nakarmił tłum na pustyni.
Zaraz potem nakazał uczniom wsiąść do łodzi
i popłynąć przed Nim na drugi brzeg,
czasem sam odprawiał tłumy.
Gdy je odprawił,
wstąpił na górę, osobno, aby się modlić.
Kiedy nastał wieczór, był tam sam.
Łódź była już daleko od brzegu,
a fale ją miotały,
bo wiatr był przeciwny.
Pod koniec nocy Jezus przyszedł do nich,
idąc po jeziorze.
Uczniowie, widząc Go kroczącego po wodzie,
przerazili się.
Mówili:
« To zjawa. »
Pełni strachu zaczęli krzyczeć.
Lecz Jezus natychmiast przemówił do nich:
« Odwagi! To Ja, nie bójcie się! »
Wtedy odezwał się Piotr:
« Panie, jeśli to naprawdę Ty,
każ mi przyjść do Ciebie po wodzie. »
Jezus odpowiedział:
« Chodź! »
Piotr wyszedł z łodzi
i szedł po wodzie, aby dojść do Jezusa.
Lecz widząc siłę wiatru, zląkł się
i gdy zaczął tonąć, zawołał:
« Panie, ratuj mnie! »
Natychmiast Jezus wyciągnął rękę, chwycił go
i powiedział:
« Człowieku małej wiary,
dlaczego zwątpiłeś? »
A gdy weszli do łodzi,
wiatr ustał.
Ci, którzy byli w łodzi,
padli przed Nim na twarz i powiedzieli:
« Prawdziwie jesteś Synem Bożym! »
Po przeprawie przybyli do Genezaret.
Mieszkańcy tej ziemi rozpoznali Jezusa;
rozpuścili wiadomość po całej okolicy,
i przynieśli Mu wszystkich chorych.
Proszono Go, by pozwolił im tylko
dotknąć frędzla Jego płaszcza,
i wszyscy, którzy Go dotknęli, zostali uzdrowieni.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org