Święty dnia · 5 lipca
XIV Niedziela Zwykła
14ème dimanche du Temps Ordinaire (semaine II du Psautier)
Kolor liturgiczny : Zielony
Czternasta Niedziela Zwykła w roku liturgicznym przypomina wiernym o znaczeniu codziennej wierności Jezusowi Chrystusowi i kroczeniu Jego drogą w zwyczajnych okolicznościach życia. Okres Zwykły, trwający w Kościele pomiędzy bardziej uroczystymi czasami liturgicznymi, zachęca do pogłębiania relacji z Bogiem poprzez modlitwę, uczestnictwo w Eucharystii i pracę nad sobą w codzienności. W czytaniach tej niedzieli przewija się często temat pokory oraz zaufania Bogu, zwłaszcza w trudnościach i chwilach, które wydają się błahe czy mało znaczące.
W liturgii słowa padają wezwania, by otworzyć serca na przyjęcie łaski, nawet jeśli Boże działanie wydaje się niepozorne lub niezrozumiałe ludzkimi oczami. Kościół przypomina w ten dzień, że Bóg działa szczególnie w zwyczajności i prostocie. Jest to okazja do zatrzymania się, refleksji nad swoim życiem oraz do wyrażenia wdzięczności za zwykłe dni obfitujące w Bożą dobroć.
Świętując tę niedzielę, wierni są zachęcani do rozpoznawania obecności Chrystusa nie tylko w wyjątkowych sytuacjach, ale też w codziennych obowiązkach, troskach oraz radościach. Czternasta Niedziela Zwykła jest także momentem, by uczyć się pokory i cierpliwości, zaufania Bożej Opatrzności oraz radosnego trwania przy Chrystusie mimo własnych słabości.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Oto Twój Król przychodzi do ciebie: jest ubogi » — Za 9, 9-10
Tak mówi Pan:
« Raduj się bardzo, córko Syjonu!
Wznieś okrzyk radości, córko Jerozolimy!
Oto twój Król przychodzi do ciebie:
jest sprawiedliwy i zwycięski,
ubogi i jedzie na ośle,
na oślęciu, źrebięciu oślicy.
Ten Król sprawi, że z Efraima znikną wozy wojenne,
a z Jerozolimy rumaki bojowe;
złamie łuk wojenny,
i ogłosi pokój narodom.
Jego panowanie sięgać będzie od morza do morza,
a od Eufratu aż po krańce ziemi.»
– Oto słowo Boże.
Ps 144 (145), 1-2, 8-9, 10-11, 13cd-14
Będę Cię wysławiał, Boże, mój Królu,
i błogosławił Twoje imię na wieki wieków!
Każdego dnia będę Cię błogosławił,
i będę chwalił Twoje imię na wieki wieków.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Dobroć Pana jest nad wszystkimi,
a Jego miłosierdzie nad wszystkimi Jego dziełami.
Niech wszystkie Twoje dzieła dziękują Ci, Panie,
a Twoi wierni niech Ci błogosławią!
Niech mówią o chwale Twojego królestwa,
i niech głoszą Twoje potężne czyny.
Pan wierny jest we wszystkich swoich słowach,
i we wszystkich dziełach swoich godny zaufania.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają,
podnosi wszystkich poniżonych.
« Jeśli dzięki Duchowi uśmiercacie uczynki ciała, będziecie żyć » — Rm 8, 9.11-13
Bracia,
wy nie żyjecie według ciała,
ale według Ducha,
skoro Duch Boży w was mieszka.
Ten, kto nie ma Ducha Chrystusowego,
do Niego nie należy.
Jeśli jednak Duch Tego, który wskrzesił Jezusa z martwych,
mieszka w was,
Ten, który wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych,
ożywi i wasze śmiertelne ciała
przez swego Ducha, który w was mieszka.
A zatem, bracia, nie jesteśmy dłużnikami ciała,
aby żyć według ciała.
Bo jeśli żyjecie według ciała,
umrzecie;
ale jeśli Duchem
uśmiercacie uczynki ciała,
będziecie żyć.
– Oto słowo Boże.
« Jestem cichy i pokorny sercem » — Mt 11, 25-30
W owym czasie
Jezus przemówił tymi słowami:
« Ojcze, Panie nieba i ziemi,
wysławiam Cię,
że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi,
a objawiłeś je prostaczkom.
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko zostało mi przekazane przez mojego Ojca;
nikt nie zna Syna, tylko Ojciec,
i nikt nie zna Ojca, tylko Syn
i ten, komu Syn zechce objawić.
Przyjdźcie do Mnie
wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście,
a Ja was pokrzepię.
Weźcie moje jarzmo na siebie
i uczcie się ode Mnie,
gdyż jestem cichy i pokorny sercem,
a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.
Albowiem jarzmo moje jest słodkie,
a moje brzemię lekkie.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org