Święty dnia · 4 lipca
Ste Elisabeth du Portugal
sobota, 13. tydzień zwykły
Kolor liturgiczny : Zielony
Sainte Élisabeth du Portugal, également connue sous le nom d’Élisabeth d’Aragon, est née vers la fin du XIIIᵉ siècle, dans une famille royales espagnole profondément chrétienne. Elle est surtout reconnue pour son engagement en faveur de la paix, la réconciliation et les œuvres de charité, qualités qui lui ont valu un profond respect tant au Portugal que dans l’ensemble du monde chrétien. Mariée très jeune au roi Denis de Portugal, elle fit preuve d’une patience et d’une piété remarquables malgré les difficultés causées par un mariage complexe, teinté de conflits familiaux et politiques. D’une grande sagesse, elle s’efforça d’apaiser les tensions, notamment ceux opposant son mari à leur fils, et fit tout pour ramener la paix dans son entourage immédiat et dans le royaume.
Après la mort de son époux, Élisabeth se retira dans un monastère franciscain, demeurant fidèle à son engagement auprès des pauvres et des malades. Elle gagna la réputation d’une reine au cœur miséricordieux, promouvant la justice et la paix dans l’esprit de l’Évangile. Sa canonisation témoigne de la reconnaissance par l’Église de cette vie consacrée à Dieu et à l’amour des autres. La mémoire de sainte Élisabeth est célébrée pour rappeler aux fidèles qu’il est possible, même dans les responsabilités politiques, de se mettre au service de la paix du Christ.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Sprowadzę z powrotem pojmanych z mego ludu i zasadzę ich na ich ziemi » — Am 9, 11-15
Tak mówi Pan:
W tym dniu podniosę upadłą chatę Dawida;
naprawię jej pęknięcia, podźwignę jej ruiny,
odbuduję ją jak za dawnych dni,
aby jej mieszkańcy posiedli
resztę Edomu i wszystkie narody,
nad którymi wzywano niegdyś mego imienia,
– wyrocznia Pana, który to uczyni.
Oto nadchodzą dni
– wyrocznia Pana –
gdzie oracz spotka się z żniwiarzem,
tłoczący winogrona z tym, kto sieje ziarno.
Góry będą ociekać młodym winem,
a wszystkie pagórki spływać będą obficie.
Sprowadzę z powrotem jeńców mojego ludu Izraela;
odbudują spustoszone miasta i zamieszkają w nich;
posadzą winnice i będą pić ich wino;
założą ogrody i będą jeść ich owoce.
Zasadzę ich na ich ziemi,
i nigdy już nie będą wyrwani
z ziemi, którą im dałem.
Pan, twój Bóg, powiedział.
– Oto słowo Boże.
Ps 84 (85), 9, 11-12, 13-14
Słucham: co powie Pan Bóg?
On głosi pokój
swemu ludowi i swoim wiernym;
niech nie wracają już do swojej głupoty!
Miłość i wierność spotkają się ze sobą,
sprawiedliwość i pokój ucałują się;
wierność wyrośnie z ziemi,
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
Pan udzieli szczęścia,
a nasza ziemia wyda swój plon.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim
i ślad Jego kroków wyznaczy drogę.
« Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki oblubieniec jest z nimi? » — Mt 9, 14-17
W owym czasie
uczniowie Jana Chrzciciela podeszli do Jezusa i zapytali:
« Dlaczego my i faryzeusze pościmy,
a Twoi uczniowie nie poszczą? »
Jezus im odpowiedział:
« Czy goście weselni mogą się smucić,
jak długo oblubieniec jest z nimi?
Lecz przyjdą dni, gdy oblubieniec zostanie im zabrany;
wtedy będą pościć.
Nikt nie przyszywa łaty z nowego sukna
do starego ubrania,
bo łata odrywa się od ubrania
i rozdarcie staje się większe.
I nie wlewa się młodego wina do starych bukłaków;
bo inaczej bukłaki pękają,
wino się rozlewa,
i bukłaki przepadają.
Ale młode wino wlewa się do nowych bukłaków;
i tak oba się zachowują.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org