Św. Agaty, dziewicy i męczenniczki

Święta Agata, dziewica i męczenniczka, należy do najstarszych i najbardziej czczonych świętych Kościoła. Urodziła się na Sycylii, w Katanii lub Palermo, prawdopodobnie w III wieku. Tradycja głosi, że pochodziła z zamożnej rodziny chrześcijańskiej i już od młodości poświęciła swe życie Chrystusowi, postanawiając zachować czystość. Gdy wybuchło prześladowanie chrześcijan za panowania cesarza Decjusza, Agatę pojmano i zmuszano do wyrzeczenia się wiary; próbowano też nakłonić ją do małżeństwa z poganinem. Odrzuciwszy te żądania, została poddana okrutnym mękom, podczas których obcięto jej piersi – stąd jest patronką kobiet chorych na raka piersi, karmiących matek oraz ofiar prześladowań. Jej niezłomność i odwaga w znoszeniu cierpień były znakiem jej głębokiego zjednoczenia z Chrystusem i zawierzenia Bożej miłości.

Św. Agata zmarła jako męczenniczka, a jej grób w Katanii szybko stał się miejscem pielgrzymek i cudów. Jej kult rozprzestrzenił się bardzo wcześnie – wspomina ją już najstarszy kanon eucharystyczny Kościoła. W ikonografii przedstawiana jest często z palmą męczeństwa lub z misą, na której leżą jej piersi. O jej wstawiennictwo prosili się mieszkańcy Sycylii zwłaszcza w chwilach zagrożenia wybuchami Wezuwiusza i trzęsieniami ziemi; do dziś modlą się o ochronę przed pożarami. Jej wspomnienie utrzymuje się na obecnym miejscu w porządku liturgicznym jako wyraz szacunku dla jej siły ducha, niezłomnej wiary oraz niegasnącej czci, jaką odbiera w Kościele już od pierwszych wieków chrystianizmu.