Św. Tytus, biskup i wyznawca

Święty Tytus, którego wspominamy jako biskupa i wyznawcę, należał do najbliższych uczniów świętego Pawła Apostoła. Urodził się prawdopodobnie na Krecie i był poganinem, zanim przyjął wiarę chrześcijańską, najpewniej na skutek działalności misyjnej Apostoła Narodów. Paweł obdarzył Tytusa wielkim zaufaniem, powierzając mu trudne i ważne misje, m.in. przybycie do Koryntu z zadaniem pojednania tamtejszej wspólnoty oraz przekazania ważnych listów. Tradycja podaje, że został ustanowiony pierwszym biskupem Krety, gdzie organizował Kościół lokalny, dbał o czystość doktryny i wyświęcał prezbiterów na różnych stanowiskach. W Nowym Testamencie zachował się do niego List św. Pawła, będący cennym źródłem dla poznania jego posługi oraz duszpasterskich trosk pierwotnego Kościoła. Zwraca się w nim uwagę na wierność narzuconym obowiązkom, gorliwość apostolską i niezłomną miłość do powierzonych mu wiernych.

Wspomnienie św. Tytusa obchodzone jest ze szczególną czcią jako przykład gorliwego pasterza, oddanego Kościołowi od pierwszych lat jego istnienia. Jego postawa wskazuje na znaczenie współpracy z apostolskimi nauczycielami i budowania wspólnoty wiary opartej na głosie prawdy oraz braterskiej miłości. Wyniesienie go do chwały ołtarzy i coroczna celebracja liturgiczna umacniają wiernych w potrzebie apostolskiej odwagi, wiernej służby Chrystusowi i troski o jedność Kościoła.