6 września
23. niedziela zwykła
Dziś Kościół obchodzi 23. Niedzielę Zwykłą, która przypada w drugiej połowie roku liturgicznego, gdy liturgia skupia wiernych na codziennym, wiernym kroczeniu za Chrystusem. Niedziele okresu zwykłego nie są powiązane z konkretnymi wydarzeniami z życia Jezusa, lecz pozwalają wiernym na pogłębienie nauki Zbawiciela w sposób ciągły poprzez rozważanie Słowa Bożego, modlitwę i uczestniczenie w Eucharystii. Dzisiejsze czytania zachęcają do troski o wspólnotę, upomnienia braterskiego oraz otwartości serca – to czas na refleksję nad odpowiedzialnością za innych w duchu miłości i pokory. Kościół wzywa nas, abyśmy byli wsparciem dla siebie nawzajem, dbali o jedność wspólnoty i budowali prawdziwe relacje oparte na Ewangelii.
Niedziela zajmuje w chrześcijańskiej tradycji szczególne miejsce jako dzień zmartwychwstania Pana Jezusa. Dzisiejsza liturgia przypomina o roli każdego chrześcijanina w budowaniu ciała Kościoła, w którym miłość i wzajemna troska są fundamentem. To także dzień modlitwy, wyciszenia oraz spotkania z Bogiem we wspólnocie wierzących. Uczestnictwo w niedzielnej Eucharystii jest wyrazem naszej jedności z Chrystusem i braćmi – tego domaga się Kościół, zwracając uwagę na rich spiritual significance każdej niedzieli dla naszej wiary.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o 23. niedziela zwykła (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieEz 33, 7-9
Słowo Pana zostało do mnie skierowane:
« Synu człowieczy, ustanawiam cię stróżem
domu Izraela.
Gdy usłyszysz słowo z moich ust,
masz ich ostrzec ode Mnie.
Jeśli powiem grzesznikowi: ‘Ty umrzesz’,
a ty go nie ostrzeżesz,
jeśli nie powiesz mu, aby porzucił swoje złe postępowanie,
on, ten grzesznik, umrze z powodu swego grzechu,
ale od ciebie zażądam rachunku za jego krew.
Przeciwnie, jeśli ostrzeżesz grzesznika, aby porzucił swoje postępowanie,
a on nie porzuci go,
on umrze z powodu swego grzechu,
ale ty uratujesz swoją duszę. »
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 94 (95), 1-2, 6-7ab, 7d-8a.9
Przyjdźcie, radośnie wołajmy na cześć Pana,
wykrzykujmy na cześć Opoki naszego zbawienia!
Przystąpmy przed Jego oblicze z dziękczynieniem,
wśród pieśni uwielbiajmy Go!
Wejdźcie, padnijmy na kolana, oddajmy Mu pokłon,
uwielbiajmy Pana, który nas stworzył.
Tak, On jest naszym Bogiem;
my jesteśmy ludem, który On prowadzi.
Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie,
« Nie zatwardzajcie serc waszych jak na pustyni,
gdzie ojcowie wasi wystawiali Mnie na próbę i doświadczali,
choć widzieli moje dzieła. »
Drugie czytanieRm 13, 8-10
Bracia,
nie bądźcie nikomu nic winni,
z wyjątkiem wzajemnej miłości,
bo kto kocha bliźniego,
ten wypełnił Prawo.
Prawo bowiem mówi:
Nie będziesz cudzołożył,
nie będziesz zabijał,
nie będziesz kradł,
nie będziesz pożądał.
Te przykazania i wszystkie inne
sprowadzają się do tego słowa:
Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.
Miłość nie wyrządza zła bliźniemu.
Zatem wypełnieniem Prawa
jest miłość.
– Oto słowo Boże.
EwangeliaMt 18, 15-20
W owym czasie
Jezus powiedział do swoich uczniów:
« Jeśli twój brat zgrzeszy przeciw tobie,
idź upomnij go w cztery oczy.
Jeśli cię posłucha, pozyskałeś swego brata.
Jeśli zaś nie posłucha,
weź ze sobą jeszcze jedną lub dwie osoby,
aby na słowie dwóch albo trzech świadków
oparła się cała sprawa.
Jeśli ich nie posłucha,
powiedz Kościołowi;
jeśli nawet Kościoła nie posłucha,
uważaj go za poganina i celnika.
Zaprawdę powiadam wam:
wszystko, co zwiążecie na ziemi,
będzie związane w niebie,
a co rozwiążecie na ziemi,
będzie rozwiązane w niebie.
Podobnie, zaprawdę powiadam wam,
jeśli dwaj z was na ziemi
zgodnie o coś prosić będą,
otrzymają to od mojego Ojca, który jest w niebie.
Bo gdzie dwóch albo trzech gromadzi się w moje imię,
tam Ja jestem pośród nich.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org