7 listopada
Sobota, 31. tydzień zwykły
Rok parzysty
Luksemburg : Św. WILLEBRORD, biskup, drugi patron Luksemburga
Dziś w liturgii przypada dzień ferialny, czyli zwykły dzień tygodnia w okresie zwykłym roku liturgicznego. Tego typu dni nie są poświęcone żadnemu szczególnemu świętemu ani wydarzeniu, co daje wiernym okazję do pogłębienia relacji z Bogiem w prostocie codzienności. Okres zwykły, w którym znajduje się dzisiejszy dzień, obejmuje tematy takie jak życie Jezusa, Jego nauczanie i działalność, pozwalając na rozważanie Ewangelii oraz innych czytań w kontekście wzrastania w łasce i wierze. Kościół podkreśla w ten sposób wartość codzienności jako miejsca spotkania z Bogiem, zachęcając do pracy nad wytrwałością, cierpliwością i budowaniem świętości właśnie w zwykłych, pozornie niepozornych chwilach życia.
Tego typu dni przypominają, że świętość rodzi się nie tylko w wielkich wydarzeniach czy wyjątkowych momentach, lecz także poprzez wierne przeżywanie każdego dnia w jedności z Chrystusem. Msze odprawiane w dni ferialne zachowują prostszy charakter liturgiczny, skupiając się głównie na Słowie Bożym, a ich kolorystycznym symbolem jest zieleń – znak nadziei i wzrostu duchowego.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Sobota, 31. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Luksemburg — Św. WILLEBRORD, biskup, drugi patron Luksemburga
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytaniePh 4, 10-19
Bracia,
bardzo się ucieszyłem w Panu,
gdy zobaczyłem, że wasza troska o mnie znów zakwitła;
ona była w was zawsze żywa,
ale nie mieliście okazji, by ją okazać.
Nie mówię tego z powodu niedostatku,
bo nauczyłem się poprzestawać na tym, co mam.
Potrafię żyć w ubóstwie,
potrafię też mieć obfitość.
Do wszystkiego się przyzwyczaiłem i ze wszystkim sobie radzę:
być nasyconym i głodnym,
mieć obfitość i cierpieć niedostatek.
Wszystko mogę
w Tym, który mnie umacnia.
Jednak dobrze uczyniliście, okazując mi wsparcie
gdy byłem w potrzebie.
Wiecie przecież, Filipianie:
w początkach głoszenia Ewangelii,
w chwili, gdy opuszczałem Macedonię,
żaden Kościół nie wspierał mnie materialnie,
tylko wy.
Już w Tesalonice dwukrotnie przysłaliście mi
to, czego potrzebowałem.
Nie szukam darów;
szukam raczej
zysku, który zostanie zapisany na waszym koncie.
Wszystko otrzymałem, mam pod dostatkiem;
jestem nasycony od czasu, gdy Epafrodyt przekazał mi wasz dar:
to ofiara o miłej woni,
ofiara uznana i miła Bogu.
A mój Bóg napełni wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa
wspaniale,
w Chrystusie Jezusie.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 111 (112), 1-2, 5-6, 8a.9
Szczęśliwy, kto boi się Pana,
kto całym sercem pragnie Jego woli!
Potomstwo jego będzie potężne na ziemi,
a pokolenie prawych będzie błogosławione.
Człowiek prawy lituje się i rozdaje,
swoje sprawy prowadzi uczciwie.
Taki człowiek nigdy się nie zachwieje,
a pamięć o sprawiedliwym będzie trwała na wieki.
Jego serce jest ufne, niczego się nie lęka.
Pełnymi rękami rozdaje ubogim,
jego sprawiedliwość będzie trwać na zawsze,
jego potęga będzie rosła, a chwała!
EwangeliaLc 16, 9-15
W owym czasie
Jezus mówił do swoich uczniów:
« Mówię wam:
Zyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną,
aby, gdy jej zabraknie,
przyjęli was do wiecznych mieszkań.
Kto jest wierny w drobnej sprawie,
jest też wierny i w wielkiej.
A kto w drobnej jest nieuczciwy,
nieuczciwy jest i w wielkiej.
Jeśli nie byliście wierni w zarządzaniu nieuczciwym bogactwem,
kto wam powierzy prawdziwe dobro?
Jeśli w cudzym nie okazaliście się wierni,
to kto wam da to, co wasze?
Żaden sługa nie może służyć dwóm panom.
Albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował,
albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi.
Nie możecie służyć Bogu i mamonie.»
Gdy wszystkiego tego słuchali faryzeusze,
którzy byli chciwi na pieniądze,
wyszydzali Jezusa.
On rzekł im wtedy:
« Wy udajecie sprawiedliwych
w oczach ludzi,
ale Bóg zna wasze serca;
bo to, co u ludzi uchodzi za wzniosłe,
u Boga jest obrzydliwością.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org