7 września
Poniedziałek po 15. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego
Dzisiejszy dzień w tradycyjnym kalendarzu rzymskim z 1962 roku nie przypada na żadne szczególne wspomnienie świętego ani uroczystość, lecz jest tzw. ferią, czyli dniem powszednim liturgicznym — Poniedziałkiem po 15. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego. Dni ferialne należą do tzw. Okresu po Zesłaniu Ducha Świętego, będącego czasem w ciągu roku liturgicznego, który kładzie nacisk na wzrost duchowy, codzienność życia chrześcijańskiego oraz wytrwałość w łasce otrzymanej podczas poprzednich wielkich świąt, zwłaszcza Zesłania Ducha Świętego. W tym okresie Kościół zachęca wiernych do refleksji nad codziennym naśladowaniem Chrystusa i praktykowaniem cnót w zwykłym życiu. Dzisiejszy dzień, jako feria IV klasy, ma najniższą rangę i nie posiada własnych czytań ani tekstów liturgicznych – kapłani korzystają z formularza poprzedzającej niedzieli lub świętych, jeśli przypadają na ten dzień jako wspomnienia dowolne. Zachowanie tej struktury w kalendarzu z 1962 roku ukazuje mądrość tradycyjnej liturgii Kościoła, która wyznacza rytm duchowy poprzez święta i dni powszednie, dając miejsce zarówno dla świętowania, jak i dla spokojnej, codziennej modlitwy oraz przygotowując wiernych do ważniejszych uroczystości. Jest to również czas, w którym wspólnota Kościoła modli się za wszystkich żyjących i zmarłych, zachęcając do gorliwości i wiernego podążania za Ewangelią.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Poniedziałek po 15. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego (Vetus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
IntroitPs 85:4
Łacina
Ps 85:1; 85:2-3
Inclína, Dómine, aurem tuam ad me, et exáudi me: salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te: miserére mihi, Dómine, quóniam ad te clamávi tota die.
Ps 85:4
Lætífica ánimam servi tui: quia ad te, Dómine, ánimam meam levávi.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Inclína, Dómine, aurem tuam ad me, et exáudi me: salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te: miserére mihi, Dómine, quóniam ad te clamávi tota die.
Polski
Ps 85:1; 85:2-3
Nakłoń swe ucho, wysłuchaj mnie Panie; ratuj mój Boże, sługę swego, który Ci zaufał; zmiłuj się nade mną, bo nieustannie wołam do Ciebie.
Ps 85:4
Rozwesel duszę sługi Swojego, bo ku Tobie, Panie, duszę mą podnoszę.
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Nakłoń swe ucho, wysłuchaj mnie Panie; ratuj mój Boże, sługę swego, który Ci zaufał; zmiłuj się nade mną, bo nieustannie wołam do Ciebie.
Kolekta
Łacina
Ecclésiam tuam, Dómine, miserátio continuáta mundet et múniat: et quia sine te non potest salva consístere; tuo semper múnere gubernétur.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Niechaj Twe miłosierdzie nieustannie oczyszcza i wzmacnia Twój Kościół, o Panie, a że bez Ciebie nie może trwać nienaruszony, niech Twoja łaska zawsze nim rządzi.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
LekcjaGal 5:25-26
Łacina
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Gálatas.
Gal 5:25-26; 6:1-10
Fratres: Si spíritu vívimus, spíritu et ambulémus. Non efficiámur inanis glóriæ cúpidi, ínvicem provocántes, ínvicem invidéntes. Fratres, et si præoccupátus fúerit homo in áliquo delícto, vos, qui spirituáles estis, huiúsmodi instrúite in spíritu lenitátis, consíderans teípsum, ne et tu tentéris. Alter alteríus ónera portáte, et sic adimplébitis legem Christi. Nam si quis exístimat se áliquid esse, cum nihil sit, ipse se sedúcit. Opus autem suum probet unusquísque, et sic in semetípso tantum glóriam habébit, et non in áltero. Unusquísque enim onus suum portábit. Commúnicet autem is, qui catechizátur verbo, ei, qui se catechízat, in ómnibus bonis. Nolíte erráre: Deus non irridétur. Quæ enim semináverit homo, hæc et metet. Quóniam qui séminat in carne sua, de carne et metet corruptiónem: qui autem séminat in spíritu, de spíritu metet vitam ætérnam. Bonum autem faciéntes, non deficiámus: témpore enim suo metémus, non deficiéntes. Ergo, dum tempus habémus, operémur bonum ad omnes, maxime autem ad domésticos fídei.
℟. Deo grátias.
Polski
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów.
Ga 5:25-26; 6:1-10
Bracia: Jeśli żyjemy duchem, według Ducha też i postępujmy. Nie bądźmy chciwi próżnej chwały, jedni drugich drażniąc i zazdroszcząc sobie nawzajem.
Bracia, jeśliby kto i dopuścił się jakiego przestępstwa, wy, którzy jesteście duchowi, pouczcie takiego w duchu łagodności, bacząc każdy na samego siebie, abyś i ty nie uległ pokusie. Jeden drugiego brzemiona dźwigajcie, a tak wypełnicie zakon Chrystusowy. Albowiem jeśli kto mniema, że jest czymś, gdy niczym jest, sam siebie zwodzi. A niech każdy bada swe postępowanie, a tak tylko z siebie samego chlubić się będzie, a nie z innego. Każdy bowiem własne poniesie brzemię.
Ten, który pobiera naukę, niech z wszystkimi dobrami dzieli się z tym, który go naucza. Nie łudźcie się: Bóg nie dozwoli naigrawać się z siebie. Bo co człowiek posieje, to żąć będzie. Kto bowiem sieje w ciele swoim, w ciele też żąć będzie skażenie, a kto sieje w duchu, z ducha żąć będzie żywot wieczny. Czyniąc przeto dobrze, nie ustawajmy, bo czasu swego żąć będziemy bez wytchnienia. Dlatego, póki czas mamy, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są jednej wiary z nami.
℟. Bogu dzięki.
GraduałPs 91:2-3
Łacina
Ps 91:2-3
Bonum est confitéri Dómino: et psallere nómini tuo, Altíssime.
℣. Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. Allelúia, allelúia.
Ps 94:3
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnem terram. Allelúia.
Polski
Ps 91:2-3
Dobrze jest wysławiać Pana i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy.
℣. Głosić z rana miłosierdzie Twoje, a wierność Twoją nocami. Alleluja, alleluja
Ps 94:3
Albowiem wielkim Bogiem jest Pan i wielkim Królem ponad całą ziemią. Alleluja.
EwangeliaLuc 7:11-16
Łacina
℟. Glória tibi, Dómine.
Luc 7:11-16
In illo témpore: Ibat Iesus in civitátem, quæ vocátur Naim: et ibant cum eo discípuli eius et turba copiósa. Cum autem appropinquáret portæ civitátis, ecce, defúnctus efferebátur fílius únicus matris suæ: et hæc vídua erat, et turba civitátis multa cum illa. Quam cum vidísset Dóminus, misericórdia motus super eam, dixit illi: Noli flere. Et accéssit et tétigit lóculum. - Hi autem, qui portábant, stetérunt - Et ait: Adoléscens, tibi dico, surge. Et resédit, qui erat mórtuus, et cœpit loqui. Et dedit illum matri suæ. Accépit autem omnes timor: et magnificábant Deum, dicéntes: Quia Prophéta magnus surréxit in nobis: et quia Deus visitávit plebem suam.
Polski
℟. Chwała Tobie Panie.
Łk 7:11-16
Onego czasu: Jezus szedł do miasta, które zowią Naim, a z nim szli uczniowie Jego i rzesza wielka.
A gdy się przybliżył do bramy miejskiej, oto wynoszono umarłego, jedynaka matki jego, a ta była wdową, i liczna rzesza miejska szła z nią. A gdy ją ujrzał Pan, ulitował się nad nią i rzekł jej: «nie płacz». I przystąpił, i dotknął się mar (a ci, co nieśli, stanęli). I rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię, wstań!». I usiadł umarły, i począł mówić. I oddał go matce jego.
A wszystkich zdjął strach i wielbili Boga, mówiąc: «Prorok wielki powstał wśród nas, a Bóg nawiedził lud swój».
OfiarowaniePs 39:2
Łacina
Ps 39:2; 39:3; 39:4
Exspéctans exspectávi Dóminum, et respéxit me: et exaudívit deprecatiónem meam: et immísit in os meum cánticum novum, hymnum Deo nostro.
Polski
Ps 39:2; 39:3; 39:4
Ufałem, Panu ufałem, a schylił się nade mną i wysłuchał mojego wołania, i w usta moje włożył śpiew nowy, pieśń dla naszego Boga.
Secreta
Łacina
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaIoann 6:52
Łacina
Ioann 6:52
Panis, quem ego dédero, caro mea est pro sǽculi vita.
Polski
J 6:52
Chlebem, który Ja dam, jest Ciało moje na życie świata.
Pokomunia
Łacina
Mentes nostras et córpora possídeat, quǽsumus, Dómine, doni cœléstis operátio: ut non noster sensus in nobis, sed iúgiter eius prævéniat efféctus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Prosimy Cię Panie, niechaj działanie Tego niebieskiego daru zawładnie naszą duszą i ciałem, aby stale miała w nas pierwszeństwo łaska, a nie nasze zapatrywania.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium