CatéGPT

8 września

Kolor liturgiczny : Biały

Narodzenie Najświętszej Maryi Panny

Święto

La Nativité de la Bienheureuse Vierge Marie


Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny to jedno z najstarszych i najbardziej radosnych świąt maryjnych w Kościele katolickim. Tradycja chrześcijańska, opierając się na apokryficznych przekazach, wskazuje na Joachima i Annę jako najpobożniejszych rodziców Maryi, jednak szczegóły jej dzieciństwa pozostają nieznane i są raczej przedmiotem pobożnych legend niż potwierdzonych faktów historycznych. Święto to pojawiło się w liturgii Wschodu już w VI wieku, a wkrótce rozszerzyło się na całą Europę, gdzie zaczęło być obchodzone jako znak nadziei odradzającej się poprzez przyjście Zbawiciela. Maryja, wybrana na Matkę Chrystusa, przez swoje narodzenie zapowiada bliskość tajemnicy Wcielenia Syna Bożego. Uroczystość jej narodzin przypomina nam, że każde życie jest wielkim darem Boga i że w prostych, niepozornych wydarzeniach Bóg pisze swoje największe dzieła. Kościół zachęca wiernych, by rozważając narodziny Maryi, oddali się całkowicie w opiekę Matki Bożej i wzorowali się na jej otwarciu na działanie Ducha Świętego. Święto to podkreśla, jak wielką rolę odgrywał plan Boży w dziejach zbawienia i jak ważna była w nim postać Maryi.

Link bezpośredni

Zadaj pytanie o święto dnia

Pytania o Narodzenie Najświętszej Maryi Panny (Novus Ordo Missae)

Dzień liturgiczny

Czytania mszalne

Pierwsze czytanieMi 5, 1-4a

Tak mówi Pan:
Ty, Betlejem Efrata,
najmniejszy z rodów Judy,
z ciebie wyjdzie dla mnie
ten, który będzie władał Izraelem.
Jego początki sięgają dawnych czasów,
dni minionych.
Lecz Bóg wyda swój lud
aż do dnia, gdy porodzi...
ta, która ma porodzić,
a pozostali z jego braci
powrócą do synów Izraela.
Powstanie i paść będzie mocą Pana,
w majestacie imienia Pana, swego Boga.
Będą mieszkać bezpiecznie, bo odtąd
będzie wielki aż po krańce ziemi,
a On sam będzie pokojem!

     – Oto słowo Boże.

 

LUB

Pierwsze czytanieRm 8, 28,30

Bracia,
wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują,
współdziała we wszystkim dla ich dobra,
z tymi, którzy według Jego zamiaru są powołani.
Tych bowiem, których od dawna znał,
tych też od dawna przeznaczył,
by się stali na wzór obrazu Jego Syna,
aby On był pierworodnym
wśród wielu braci.
Tych zaś, których przeznaczył,
tych też powołał;
a których powołał,
tych także usprawiedliwił;
a których usprawiedliwił,
tych też obdarzył chwałą.

        – Oto słowo Boże.

PsalmPs 12 (13), 6ab, 6c

Ja jednak ufam Twemu miłosierdziu;
moje serce niech się cieszy Twoim zbawieniem!

Będę śpiewał Panu
za dobro, które mi wyświadczył.

EwangeliaMt 1, 1-16.18-23

Genealogia Jezusa Chrystusa,
syna Dawida, syna Abrahama.

    Abraham był ojcem Izaaka,
Izaak ojcem Jakuba,
Jakub ojcem Judy i jego braci,
    Juda ze związku z Tamar, ojcem Faresa i Zary,
Fares ojcem Esroma,
Esrom ojcem Arama,
    Aram ojcem Aminadaba,
Aminadab ojcem Naassona,
Naasson ojcem Salmona,
    Salmon przez Rachab był ojcem Booza,
Booz przez Rut - ojcem Obeda,
Obed ojcem Jessego,
    Jesse ojcem Dawida, króla.

Dawid ze związku z żoną Uriasza był ojcem Salomona,
    Salomon ojcem Roboama,
Roboam ojcem Abjasza,
Abjasz ojcem Asy,
    Asa ojcem Jozafata,
Jozafat ojcem Jorama,
Joram ojcem Ozjasza,
    Ozjasz ojcem Joatama,
Joatam ojcem Achaza,
Achaz ojcem Ezechiasza,
    Ezechiasz ojcem Manassesa,
Manasses ojcem Amona,
Amon ojcem Jozjasza,
    Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci
w czasie przesiedlenia babilońskiego.

Po przesiedleniu do Babilonu
Jechoniasz był ojcem Salatiela,
Salatiel ojcem Zorobabela,
    Zorobabel ojcem Abiuda,
Abiud ojcem Eliakima,
Eliakim ojcem Azora,
    Azor ojcem Sadoka,
Sadok ojcem Akima,
Akim ojcem Eliuda,
    Eliud ojcem Eleazara,
Eleazar ojcem Mattana,
Mattan ojcem Jakuba,
    Jakub ojcem Józefa, męża Maryi,
z której narodził się Jezus,
zwanego Chrystusem.

    Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak:
Matka Jego, Maryja, była zaślubiona Józefowi;
zanim zamieszkali razem,
znalazła się brzemienną
za sprawą Ducha Świętego.
    Józef, Jej mąż,
człowiek prawy,
i nie chcąc Jej zniesławić,
zamierzał oddalić Ją potajemnie.
    Gdy powziął tę myśl,
otóż anioł Pański
ukazał mu się we śnie i rzekł:
« Józefie, synu Dawida,
ne bój się wziąć do siebie Maryi, twej małżonki,
bo to, co się w Niej poczęło,
jest z Ducha Świętego;
    porodzi Syna,
a ty nadasz Mu imię Jezus
(to znaczy: Pan zbawia),
gdyż On zbawi swój lud od jego grzechów. »

    Stało się to wszystko,
aby się wypełniło
słowo Pańskie powiedziane przez proroka:
    Oto Dziewica pocznie
i porodzi Syna,
a nadadzą Mu imię Emmanuel,

to znaczy: « Bóg z nami ».

     – Oto słowo Pańskie.

 

LUB KRÓTSZA LEKTURA

Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org

Udostępnij to święto

Zobacz święto dniaZobacz kalendarz liturgiczny