Święty dnia · 8 lipca
Dzień ferialny
Kolor liturgiczny : Zielony
Dzień ferialny w liturgii Kościoła katolickiego oznacza dzień powszedni, który nie jest związany z konkretnym wspomnieniem świętego ani szczególnym świętem. W czasie Okresu Zwykłego takie dni skupiają się na codziennej modlitwie, medytacji nad Słowem Bożym i wzroście duchowym w codzienności. Kościół przewiduje wtedy czytania liturgiczne podkreślające zwykłe życie chrześcijańskie, troskę o uświęcanie codziennych obowiązków i wytrwałość w naśladowaniu Chrystusa.
Okres Zwykły, w którym obchodzimy te dni, akcentuje rozwój osobistej relacji z Bogiem, poza ważnymi uroczystościami i okresami liturgicznymi. Kościół uczy, że każdy dzień jest darem od Boga i zaproszeniem do świętości poprzez sumienne wypełnianie codziennych zadań, modlitwę i życie sakramentalne. Tego typu dni ukazują piękno realizowania wiary w zwykłych momentach i troskę o stały wzrost duchowy, nawet jeśli nie jest on spektakularny. Zielony kolor liturgiczny jest symbolem nadziei oraz duchowego życia, zachęcając do ufności i pracy nad sobą każdego dnia.
Kościół nie zapomina w tych dniach o wspólnej modlitwie — wierni są zachęcani do udziału we Mszy Świętej, indywidualnego rozważania Słowa Bożego i otwarcia się na działanie łaski w swojej codzienności. Okres ferialny przypomina, że każdy dzień może być okazją, by wzrastać w miłości i jedności z Chrystusem.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Teraz jest czas szukać Pana » — Os 10, 1-3.7-8.12
Izrael był bujną winoroślą,
która wydawała wiele owocu.
Lecz im więcej owoców przynosił,
tym więcej Izrael budował ołtarzy;
im piękniejsza stawała się jego ziemia,
tym bardziej upiększał stele fałszywych bogów.
Jego serce jest podzielone;
teraz poniesie karę:
Pan zburzy jego ołtarze;
stele zostaną zniszczone.
Teraz Izrael powie:
« Nie mamy króla,
bo nie baliśmy się Pana.
A gdybyśmy mieli króla,
coż mógłby on dla nas uczynić? »
Zniknęły, Samaria i jej król,
jak piana na powierzchni wody.
Miejsca święte zostaną zburzone,
są grzechem, winą Izraela;
ciernie i osty porosną ich ołtarze.
Wtedy będą mówić do gór: « Zakryjcie nas! »
i do pagórków: « Spadnijcie na nas! »
Zasiejcie sprawiedliwość,
zebrzyjcie plon wierności,
zaorajcie wasze nieużytki.
Teraz jest czas szukać Pana,
aż przyjdzie i ześle wam
deszcz sprawiedliwości.
– Oto słowo Boże.
Ps 104 (105), 2-3, 4-5, 6-7
Śpiewajcie i grajcie dla Niego,
nieście wciąż Jego cuda;
chlubcie się Jego świętym imieniem:
radość dla serc szukających Boga!
Szukajcie Pana i Jego potęgi,
niestrudzenie szukajcie Jego oblicza;
pamiętajcie o Jego cudach,
o znakach i o wyrokach Jego ust.
Wy, potomstwo Abrahama, Jego sługi,
synowie Jakuba, przez Niego wybrani.
Pan jest naszym Bogiem:
Jego wyroki obowiązują na całym świecie.
« Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela » — Mt 10, 1-7
W owym czasie
Jezus przywołał swoich dwunastu uczniów
i dał im władzę wyrzucania duchów nieczystych
i leczenia wszelkiej choroby i wszelkiej słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów:
pierwszy, Szymon, zwany Piotrem;
Andrzej, jego brat;
Jakub, syn Zebedeusza,
i Jan, jego brat;
Filip i Bartłomiej;
Tomasz i Mateusz celnik;
Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz;
Szymon Gorliwy
i Judasz Iskariota, ten, który Go wydał.
Tych to dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące zalecenia:
« Nie idźcie do pogan
i nie wchodźcie do żadnego miasta Samarytan.
Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.
Idąc, głoście,
że bliskie już jest królestwo niebieskie. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org