Św. Brygidy, wdowy

Dzisiaj, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku, obchodzimy wspomnienie św. Brygidy, wdowy, jednej z wielkich postaci mistycyzmu średniowiecznego i patronki Europy. Brygida urodziła się na początku XIV wieku w Szwecji, w zamożnej i pobożnej rodzinie. Już od młodości odznaczała się głęboką wiarą i niezwykłą wrażliwością na sprawy Boże. Po zawarciu małżeństwa z Ulafem Gudmarssonem i urodzeniu ośmiorga dzieci, wśród których znalazła się także święta Katarzyna Szwedzka, przeżyła życie pełne aktywnej miłości bliźniego i zaangażowania społecznego. Po śmierci męża Brygida poświęciła się całkowicie życiu modlitwy i założyła Zakon Najświętszego Zbawiciela, znany dziś jako brygidki.

Brygida była mistyczką i otrzymała wiele objawień dotyczących zarówno życia Chrystusa, jak i reformy Kościoła. W drugiej części życia udała się do Rzymu, gdzie spędziła wiele lat, modląc się, wspierając ubogich i nawołując do jedności oraz odnowy moralnej. Jej pisma – objawienia mistyczne, spisywane pod jej dyktando – wywarły znaczny wpływ na duchowość późnego średniowiecza i były szeroko rozpowszechnione w Europie. Tradycyjny kalendarz rzymski wymienia jej święto 8 października, jako dzień ku czci kobiety, która była nie tylko matką i wdową, ale także przykładem życia kontemplacyjnego połączonego ze służbą Kościołowi. Ranga święta – trzeciej klasy – podkreśla znaczenie Brygidy jako ważnej, choć nie powszechnej patronki Kościoła na Zachodzie. Jest to więc dzień dziękczynienia za mistyczne dziedzictwo i apostolskie działania tej wybitnej świętej w tradycyjnym kalendarzu rzymskim.