9 grudnia
Św. Juan Diego Cuauhtlatoatzin
Środa, 2. tydzień Adwentu
Św. Juan Diego Cuauhtlatoatzin to postać szczególnie ważna dla meksykańskiego i całego latynoamerykańskiego katolicyzmu. Był rdzennym mieszkańcem Meksyku, który według tradycji w 1531 roku doświadczył serii objawień Matki Bożej na wzgórzu Tepeyac. Maryja, przedstawiając się jako Matka Jezusa, miała powierzyć Juanowi Diego misję poproszenia biskupa o budowę świątyni na miejscu objawień, jako znaku Jej obecności wśród ludzi. Juan Diego, będąc człowiekiem prostym i pokornym, spełnił prośbę Maryi, a Jego wytrwałość i wiara są do dzisiaj wzorem dla chrześcijan. Tradycyjnym znakiem tych wydarzeń jest obraz Matki Bożej z Guadalupe – otaczany wielką czcią, szczególnie przez mieszkańców obu Ameryk. Kościół wspomina dziś św. Juana Diego jako osobę, która wprowadziła swój naród do Kościoła i otworzyła drzwi Ewangelii w Nowym Świecie. Jego kult rozwinął się przede wszystkim dzięki głębokiej pobożności ludowej, a beatyfikacja i kanonizacja przez Jana Pawła II potwierdziły Jego znaczenie dla całego Kościoła powszechnego. Wspomnienie św. Juana Diego przypomina o wezwaniu do pokory i zaufania Bogu, szczególnie wtedy, gdy jesteśmy postawieni wobec trudnych zadań.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Juan Diego Cuauhtlatoatzin (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieIs 40, 25-31
Do kogo mnie porównacie,
kto może być mi równy?
— mówi Święty Bóg.
Podnieście oczy i patrzcie:
kto to wszystko stworzył?
Ten, który rozciąga cały zastęp gwiazd,
i woła każdą po imieniu.
Tak wielka jest Jego moc, tak wielka jest Jego siła,
że ani jedna nie zginie.
Jakubie, czemu mówisz,
Izraelu, czemu twierdzisz:
« Moja droga jest przed Panem ukryta,
moje prawo umyka mojemu Bogu? »
Czy nie wiesz, czy nie słyszałeś?
Pan jest Bogiem wiecznym,
stworzycielem krańców ziemi,
nie męczy się i nie ustaje.
Jego mądrość jest niezgłębiona.
Zmęczonemu daje siłę,
nabrawa mocy bezsilnym.
Chłopcy się męczą i ustają,
a młodzieńcy upadają,
ale ci, którzy pokładają nadzieję w Panu,
odnajdują nową siłę;
wznoszą się na skrzydłach jak orły,
biegną bez zmęczenia,
idą i nie ustają.
– Oto słowo Boże.
Psalm102 (103), 1-2, 3-4, 8.10
Błogosław, duszo moja, Pana,
błogosław Jego święte imię, całe moje jestestwo!
Błogosław, duszo moja, Pana,
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach!
Bo On odpuszcza wszystkie twoje winy
i leczy wszystkie twoje choroby;
on ratuje twoje życie od zguby
i wieńczy cię łaską oraz miłosierdziem;
Pan jest łagodny i miłosierny,
niestawny do gniewu i bardzo łaskawy;
nie postępuje z nami według naszych grzechów,
nie odpłaca nam według naszych win.
EwangeliaMt 11, 28-30
W owym czasie Jezus przemówił:
« Przyjdźcie do Mnie
wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście,
a Ja was pokrzepię.
Weźcie na siebie moje jarzmo
i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego serca,
a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.
Tak, moje jarzmo jest słodkie,
a moje brzemię lekkie »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org