8 grudnia
Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny
Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny to jedno z najważniejszych świąt maryjnych w Kościele katolickim. Upamiętnia moment, w którym Matka Jezusa została, dzięki wyjątkowej łasce Boga, zachowana od grzechu pierworodnego od samego początku swojego istnienia. Kościół naucza, że Maryja została w ten sposób przygotowana na wyjątkową rolę jako Matka Zbawiciela, będąc już od poczęcia "pełna łaski".
Historia tej uroczystości sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa, chociaż dogmat o Niepokalanym Poczęciu został uroczyście ogłoszony dopiero w 1854 roku przez papieża Piusa IX. Wiara ta była jednak obecna w pobożności katolickiej dużo wcześniej i stale inspirowała teologów, mistyków oraz zwykłych wiernych. Niepokalane Poczęcie podkreśla, jak wielką rolę w Bożym planie zbawienia odgrywa wolność od grzechu oraz współpraca z łaską Bożą.
Maryja jest dla katolików wzorem czystości, pokory i otwartości na Boże wezwanie. Kościół widzi w Niej najdoskonalsze dzieło łaski i zachęca wszystkich wiernych do naśladowania Jej zawierzenia Bogu. Uroczystość ta jest także zaproszeniem, by uwierzyć w możliwość przemiany serca i zawsze dążyć do świętości, której najpełniejszy obraz widzimy właśnie w Matce Bożej.
Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny jest obchodzone jako dzień szczególnej wdzięczności za dar Maryi, naszej duchowej Matki i niezawodnej Orędowniczki u Boga.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieGn 3, 9-15.20
Gdy Adam zjadł owoc z drzewa,
Pan Bóg zawołał na niego i zapytał:
« Gdzie jesteś? »
Człowiek odpowiedział:
« Usłyszałem Twój głos w ogrodzie,
przestraszyłem się, bo jestem nagi,
i ukryłem się. »
Pan zapytał:
« Kto ci powiedział, że jesteś nagi?
Czy może zjadłeś z drzewa,
z którego zakazałem ci jeść? »
Człowiek odpowiedział:
« Kobieta, którą mi dałeś,
to ona dała mi owoc z drzewa,
i zjadłem. »
Pan Bóg powiedział do kobiety:
« Cóż takiego zrobiłaś? »
Kobieta odpowiedziała:
« Wąż mnie zwiódł,
i zjadłam. »
Wtedy Pan Bóg rzekł do węża:
« Ponieważ to uczyniłeś,
jesteś przeklęty pośród wszystkich zwierząt
i wszystkich bestii polnych.
Będziesz pełzać na brzuchu i będziesz jadł proch ziemi
przez wszystkie dni twojego życia.
Wprowadzę nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę,
między twoje potomstwo a jej potomstwo:
ono zmiażdży ci głowę,
a ty zmiażdżysz mu piętę. »
Mężczyzna nadał swej żonie imię Ewa (to znaczy: żyjąca),
bo ona stała się matką wszystkich żyjących.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 97 (98), 1, 2-3ab, 3cd-4
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
gdyż uczynił cuda;
swoją prawicą, swym świętym ramieniem
odniósł zwycięstwo.
Pan okazał swoje zbawienie
i objawił swoją sprawiedliwość narodom;
przypomniał sobie swoją łaskę i wierność
domowi Izraela.
Wszystkie krańce ziemi ujrzały
zwycięstwo naszego Boga.
Wykrzykuj na cześć Pana, cała ziemio,
śpiewajcie, grajcie, śpiewajcie!
Drugie czytanieEp 1, 3-6.11-12
Błogosławiony niech będzie Bóg, Ojciec
Pana naszego Jezusa Chrystusa!
On nas pobłogosławił i obdarzył
błogosławieństwem Duchowym,
w niebie, w Chrystusie.
On nas wybrał w Chrystusie
przed założeniem świata,
abyśmy byli święci i nieskalani
przed Jego obliczem, w miłości.
Przeznaczył nas,
abyśmy byli Jego przybranymi dziećmi
przez Jezusa Chrystusa.
Taka była Jego dobra wola,
ku chwale swojej chwalebnej łaski,
łaski, którą nas obdarzył
w Umiłowanym Synu.
W Nim też stało się, że
jesteśmy Jego szczególną własnością,
zostaliśmy do tego przeznaczeni
zgodnie z zamysłem Tego, który sprawia wszystko według swojej woli:
chciał, byśmy żyli
ku chwale Jego majestatu,
my, którzy pierwsi pokładaliśmy nadzieję w Chrystusie.
– Oto słowo Boże.
EwangeliaLc 1, 26-38
W tym czasie
anioł Gabriel został posłany przez Boga
do miasta w Galilei, zwanego Nazaret,
do dziewicy,
zaręczonej z mężczyzną z rodu Dawida,
imieniem Józef;
a dziewicy było na imię Maryja.
Anioł wszedł do niej i powiedział:
« Witaj, Pełna Łaski,
Pan z Tobą».
Ona zmieszała się na te słowa
i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Anioł rzekł do niej:
« Nie bój się, Maryjo,
albowiem znalazłaś łaskę u Boga.
Oto poczniesz i porodzisz Syna,
a nadasz Mu imię Jezus.
Będzie On wielki
i będzie nazwany Synem Najwyższego;
Pan Bóg
da Mu tron Jego ojca Dawida;
będzie panował nad domem Jakuba na wieki,
a Jego panowaniu nie będzie końca.»
Na to Maryja zapytała anioła:
« Jakże się to stanie,
skoro nie znam męża?»
Anioł jej odpowiedział:
« Duch Święty zstąpi na ciebie,
a moc Najwyższego osłoni cię.
Dlatego też Święte, które się narodzi,
będzie nazwane Synem Bożym.
A oto również Elżbieta, twoja krewna,
poczęła w swej starości syna
i jest już w szóstym miesiącu ta,
którą nazywano niepłodną.
Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.»
Na to Maryja rzekła:
« Oto Ja służebnica Pańska;
niech mi się stanie według słowa twego.»
Wtedy odszedł od niej anioł.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org