Święty dnia · 9 sierpnia
XIX Niedziela Zwykła
19ème dimanche du Temps Ordinaire (semaine III du Psautier)
Kolor liturgiczny : Zielony
Dziewiętnasta Niedziela Zwykła przypomina wiernym o codziennej wędrówce wiary i zaufaniu Bogu w trudnościach codziennego życia. Liturgia tej niedzieli często skupia się na biblijnych postaciach, które przeżywały doświadczenie zwątpienia czy lęku, by ostatecznie na nowo odnaleźć ufność w Bożą obecność. W czytaniach Eucharystycznych powtarza się motyw Boga przychodzącego do człowieka w cichym powiewie, nie w hałasie czy spektakularnych znakach – co uczy chrześcijan wrażliwości na obecność Pana w małych, codziennych wydarzeniach. Ewangelia tej niedzieli często przywołuje scenę chodzenia Jezusa po jeziorze oraz wezwanie Piotra do wyjścia z łodzi na wezwanie Mistrza. Pokazuje to, jak ważna jest odwaga wyjścia poza strefę własnego bezpieczeństwa i podjęcie ryzyka wiary.
Dziewiętnasta Niedziela Zwykła zachęca także do wytrwałości w modlitwie i odkrywania Boga obecnego pośród niepokoju, trosk i zmagań. To dzień, w którym Kościół na nowo zachęca każdego, by złożył swoją ufność w Boga – nawet jeśli po ludzku trudno jest dostrzec Jego działanie. Niedziela ta uwrażliwia wiernych, że Bóg pragnie spotykać się z człowiekiem również w zwyczajności, zachęcając do nieustannego wzrastania w wierze i miłości, które prowadzą do pełni życia w Chrystusie.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Stań na górze przed Panem » — 1 R 19, 9a.11-13a
W owych dniach,
gdy prorok Eliasz przybył do Horebu, góry Bożej,
w wszedł do groty
i tam przenocował.
Wtedy Pan rzekł:
« Wyjdź i stań na górze przed Panem,
bo Pan będzie przechodził».
Kiedy zbliżał się Pan,
nastała gwałtowna wichura, tak silna i tak mocna,
że rozrywała góry i łamała skały,
ale Pana nie było w wichurze;
a po wichurze – trzęsienie ziemi,
ale Pana nie było w trzęsieniu ziemi;
a po tym trzęsieniu ziemi – ogień,
ale Pana nie było w tym ogniu;
a po ogniu – szmer łagodnego powiewu.
Gdy tylko go usłyszał,
Eliasz zakrył twarz płaszczem,
w ys zedł i stanął u wejścia do groty.
– Oto słowo Boże.
Ps 84 (85), 9ab-10, 11-12, 13-14
Słucham: Co mówi Pan Bóg?
On głosi pokój ludowi i swoim wiernym.
Jego zbawienie jest bliskie dla tych, którzy się go boją,
ai chwała zamieszka w naszej ziemi.
Miłość i wierność się spotkają,
sprawiedliwość i pokój się pocałują;
wierność z ziemi wyrośnie,
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
Pan sam szczęściem obdarzy,
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość pójdzie przed Nim,
ia śladami Jego kroków zbawienie.
« Dla Żydów, moich braci, pragnąłbym być odłączony » — Rm 9, 1-5
Bracia,
mówię prawdę w Chrystusie,
nie kłamię,
a moje sumienie zaświadcza mi w Duchu Świętym:
mam w sercu wielki smutek
i nieustanny ból.
Ja sam, dla Żydów, moich rodaków,
pragnąłbym być odłączony, oddzielony od Chrystusa:
oni są przecież Izraelitami,
mają przybrane synostwo, chwałę, przymierza,
prawo, kult i obietnice Boże;
mają patriarchów,
z nich również pochodzi Chrystus według ciała,
Ten, który jest ponad wszystkim,
Bóg błogosławiony na wieki. Amen.
– Oto słowo Boże.
« Każ mi przyjść do Ciebie po wodzie » — Mt 14, 22-33
Zaraz po rozmnożeniu chleba na pustyni,
Jezus nakazał uczniom wsiąść do łodzi
i przeprawić się na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy.
A gdy je odprawił,
wstąpił samotnie na górę, aby się modlić.
Kiedy nastał wieczór, był tam sam.
Łódź była już daleko od brzegu,
a fale ją miotały,
bo wiatr był przeciwny.
O czwartej straży nocnej Jezus przyszedł do nich,
chodząc po jeziorze.
Widząc Go idącego po jeziorze,
u czniowie zlękli się bardzo.
Mówili:
« To zjawa! »
I ze strachu zaczęli krzyczeć.
Lecz Jezus zaraz przemówił do nich:
« Odwagi! To Ja, nie bójcie się! »
Wtedy Piotr odezwał się:
« Panie, jeśli to Ty,
każ mi przyjść do siebie po wodzie».
A On rzekł:
« Przyjdź! »
Piotr wyszedł z łodzi
i szedł po wodzie do Jezusa.
Lecz widząc, jak silny był wiatr, uląkł się
i gdy zaczął tonąć, zawołał:
« Panie, ratuj mnie!»
Jezus natychmiast wyciągnął rękę, pochwycił go
i powiedział:
« Człowieku małej wiary,
czemu zwątpiłeś?»
Gdy weszli do łodzi,
wiatr ustał.
Ci, którzy byli w łodzi,
upadli przed Nim i mówili:
« Prawdziwie jesteś Synem Bożym! »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org