1 stycznia
Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Święto Najświętszej Maryi Panny, Bożej Rodzicielki, jest jednym z najważniejszych dni w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego i obchodzone jest 1 stycznia, na początku roku. Ustanowienie tego święta ma swoje korzenie w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, kiedy to na soborze w Efezie w 431 roku ogłoszono dogmat o Bożym Macierzyństwie Maryi, podkreślając, że Maryja, rodząc Jezusa, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka, rzeczywiście jest Matką Boga (Theotokos).
Kościół powierza nowy rok modlitewnej opiece Maryi, uznając Jej wyjątkową rolę w historii zbawienia i prosząc o Jej wstawiennictwo dla wszystkich wiernych. Maryja ukazana jest jako wzór wiary oraz zawierzenia Bogu, a jej "tak" wypowiedziane podczas Zwiastowania otworzyło światu drogę do odkupienia. Kontemplacja Maryi jako Bogarodzicy pomaga wierzącym lepiej zrozumieć tajemnicę Wcielenia - że w Jezusie Chrystusie Bóstwo i człowieczeństwo są zjednoczone w jednej osobie. W tym dniu wierni proszą Maryję o matczyną troskę nad Kościołem i całym światem, zwłaszcza na progu nowego roku, powierzając jej swoje troski i plany. Świętując Najświętszą Maryję Pannę, Bożą Rodzicielkę, Kościół przypomina o niezwykłej godności macierzyństwa oraz o roli Maryi jako Matki wszystkich wiernych, którzy zostali powierzeni jej przez Jezusa pod krzyżem.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 1 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieNb 6, 22-27
Pan przemówił do Mojżesza tymi słowami:
« Powiedz Aaronowi i jego synom: Tak oto będziecie błogosławić synom Izraela i powiecie im:
“Niech Pan ci błogosławi i strzeże ciebie!
Niech Pan rozpromieni oblicze swoje nad tobą,
niech ci okaże łaskę!
Niech Pan zwróci ku tobie swoje oblicze,
i niech cię obdarzy pokojem!”
Tak będą wzywać mojego imienia nad synami Izraela,
a Ja im będę błogosławił.»
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 66 (67), 2-3, 5, 6.8
Niech Bóg się zlituje nad nami i nam błogosławi,
niech rozpromieni swoje oblicze nad nami;
aby na ziemi poznano Jego drogę,
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.
Niech narody się cieszą i radują,
bo Ty rządzisz świat z sprawiedliwością;
ty prowadzisz ludy z prawością,
na ziemi kierujesz narodami.
Niech dziękują Ci, Boże, wszystkie ludy,
niech wszystkie narody wielbią Ciebie!
Niech Bóg nam błogosławi,
a cała ziemia niech oddaje Mu cześć!
Drugie czytanieGa 4, 4-7
Bracia,
gdy nadeszła pełnia czasu,
Bóg zesłał swojego Syna,
zrodzonego z niewiasty
i poddanego Prawu,
aby wykupić tych, którzy byli poddani Prawu,
i abyśmy otrzymali przybrane synostwo.
Na dowód tego, że jesteście synami,
Bóg wysłał do naszych serc Ducha Syna swego,
który woła:
« Abba! », to znaczy: Ojcze!
A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem,
jaśli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.
– Oto słowo Boże.
EwangeliaLc 2, 16-21
W owym czasie
pasterze pospiesznie udali się do Betlejem,
i znaleźli Maryję, Józefa
i Niemowlę
leżące w żłobie.
Gdy je zobaczyli,
opowiedzieli o tym, co im zostało objawione
o tym Dziecku.
A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się
temu, co pasterze im powiedzieli.
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy
i rozważała je w swoim sercu.
Pasterze wrócili,
wielbiąc i wysławiając Boga
za wszystko, co słyszeli i widzieli,
zgodnie z tym, co im było powiedziane.
A gdy nadszedł ósmy dzień,
kiedy należało obrzezać Dziecię,
nadano Mu imię Jezus,
imię, które anioł wskazał przed Jego poczęciem.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org