2 stycznia
Św. Bazyli Wielki i św. Grzegorz z Nazjanzu
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Św. Bazyli Wielki i św. Grzegorz z Nazjanzu to dwaj wielcy ojcowie i doktorzy Kościoła, którzy żyli w IV wieku na terenie dzisiejszej Turcji. Obaj byli biskupami i wybitnymi teologami, nauczycielami oraz wzorami ascetycznego życia, a ich przyjaźń jest symbolem głębokiej duchowej wspólnoty. Bazyli Wielki zasłynął jako biskup Cezarei, obrońca wiary wobec herezji ariańskiej oraz twórca reguły życia monastycznego, która stała się podstawą późniejszych zakonów wschodnich. Grzegorz z Nazjanzu, nazywany też „Teologiem”, był znany z głębokiej medytacji nad tajemnicą Trójcy Świętej i troską o jedność Kościoła podczas burzliwych czasów teologicznych sporów. Ich pisma, kazania i listy wywarły niezatarty wpływ zarówno na teologię wschodnią, jak i zachodnią, kształtując chrześcijańską doktrynę i duchowość przez stulecia. Kościół wspomina ich razem, ponieważ przyjaźń, wspólna praca i oddanie prawdzie Ewangelii stanowią przykład braterskiej jedności oraz odważnej obrony wiary nawet w obliczu trudności. Obchody tego dnia mają nas inspirować do modlitwy o jedność chrześcijan, głębszego poznania tajemnic wiary i do szukania mądrych przewodników duchowych.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Bazyli Wielki i św. Grzegorz z Nazjanzu (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 2 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie1 Jn 2, 22-28
Umiłowani,
czyż kłamcą nie jest ten, kto zaprzecza,
że Jezus jest Chrystusem?
To właśnie jest antychryst:
zaprzecza zarówno Ojcu, jak i Synowi;
każdy, kto zaprzecza Synowi,
nie ma również Ojca;
kto uznaje Syna,
ma także Ojca.
Co do was, niech w was pozostanie
to, co usłyszeliście od początku.
Jeśli to, co usłyszeliście od początku,
pozostanie w was,
również wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu.
A to jest obietnica, którą On sam nam dał:
życie wieczne.
Napisałem wam to
o tych, którzy was zwodzą.
Co do was,
namaszczenie, które od Niego otrzymaliście, pozostaje w was,
i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył.
To namaszczenie uczy was o wszystkim,
jest prawdą, a nie kłamstwem;
i według tego, czego was nauczyło,
trwajcie w Nim.
A teraz, dzieci, trwajcie w Nim,
abyśmy, gdy się objawi,
mieli ufność,
a nie musieli się wstydzić, stojąc z dala od Niego
w czasie Jego przyjścia.
– Oto Słowo Boże.
Psalm97(98), 1, 2-3ab, 3cd-4
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
gdyż uczynił cuda;
jego prawica, Jego święte ramię
przyniosły Mu zwycięstwo.
Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach narodów objawił swą sprawiedliwość;
wspomniał na swoje miłosierdzie i wierność
domowi Izraela.
Wszystkie krańce ziemi ujrzały
zwycięstwo naszego Boga.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
wznoście okrzyki, weselcie się i grajcie!
EwangeliaJn 1, 19-28
Oto świadectwo Jana Chrzciciela,
gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy
kapłanów i lewitów,
aby go zapytali:
« Kim jesteś? »
On nie zaprzeczył, lecz otwarcie wyznał:
« Ja nie jestem Mesjaszem ».
Zapytali go:
« Cóż więc?
Jesteś Eliaszem? »
Odpowiedział:
« Nie jestem ».
– « Czy jesteś prorokiem zapowiedzianym? »
Odpowiedział:
« Nie ».
Wtedy rzekli do niego:
« Kim jesteś?
Musimy dać odpowiedź
tym, którzy nas posłali.
Co mówisz sam o sobie? »
Odpowiedział:
« Jestem głosem wołającego na pustyni:
Prostujcie drogę Pana,
jak powiedział prorok Izajasz ».
A wysłanymi byli faryzeusze.
Zadali mu jeszcze pytanie:
« Czemu więc chrzcisz,
skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? »
Jan im odpowiedział:
« Ja chrzczę wodą.
Pośród was stoi Ten,
którego wy nie znacie;
to On idzie za mną,
a ja nie jestem godzien
odwiązać rzemyka u Jego sandała ».
Wydarzyło się to w Betanii, za Jordanem,
tam, gdzie Jan udzielał chrztu.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org