3 stycznia
Objawienie Pańskie
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Święto Objawienia Pańskiego, znane w Polsce jako Trzech Króli, obchodzone jest 6 stycznia, choć w niektórych krajach data ta może się różnić. To jedno z najstarszych świąt chrześcijańskich, upamiętniające objawienie się Jezusa światu pogańskiemu w osobach Mędrców ze Wschodu – tradycyjnie nazywanych królami: Kacprem, Melchiorem i Baltazarem. Ewangelia według św. Mateusza opisuje ich drogę, prowadzenie przez gwiazdę, złożenie darów Dzieciątku oraz ich powrót do ojczyzn inną drogą, by uniknąć Heroda. Chociaż Pismo Święte nie mówi o liczbie ani imionach Mędrców, późniejsza tradycja chrześcijańska przyjęła właśnie trzech, nawiązując do złożonych darów: złota, kadzidła i mirry, symbolizujących królewską godność Chrystusa, Jego boskość i zapowiedź męki. Objawienie Pańskie podkreśla, że Chrystus przyszedł do wszystkich, niezależnie od pochodzenia czy kultury, i zaprasza ludzi z całego świata do zbawienia. Z Objawieniem Pańskim wiążą się także inne znaczenia: przyjście Mędrców, chrzest Jezusa w Jordanie i cud w Kanie Galilejskiej. Kościół czci to święto przez uroczyste obchodzenie liturgiczne, procesje oraz tradycję poświęcenia kadzidła, kredy i wody. Święto to jest również okazją do błogosławienia domów i rodzin na początku nowego roku.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Objawienie Pańskie (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 3 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieIs 60, 1-6
Powstań, Jeruzalem, zajaśniej!
Oto przyszło twoje światło,
i chwała Pana rozbłysła nad tobą.
Oto ciemności okrywają ziemię,
i gęsty obłok narody.
Ale nad tobą jaśnieje Pan,
i Jego chwała cię opromienia.
Narody pójdą do twojego światła,
a królowie do blasku twojego wschodu.
Podnieś oczy dookoła i zobacz:
wszyscy się zebrali, przybywają do ciebie;
twoi synowie wracają z daleka,
a twoje córki niesione są na rękach.
Wtedy zobaczysz i rozpromienisz się,
twoje serce zadrży i rozszerzy się.
Bogactwa zamorskie napłyną do ciebie,
do ciebie przyjdą skarby narodów.
Wielbłądy okryją cię tłumnie,
młode wielbłądy z Madianu i z Efy.
Wszyscy z Saby przybędą,
niosąc złoto i kadzidło;
wszyscy będą głosić chwałę Pana.
– Oto Słowo Boże.
Psalm71 (72), 1-2, 7-8, 10-11, 12-13
Boże, przekaż królowi swoje prawa,
a swojemu synowi swą sprawiedliwość.
Niech sprawiedliwie rządzi Twoim ludem,
i ubogimi według prawa!
Za jego dni zakwitnie sprawiedliwość,
pokój wielki aż po kres księżyca!
Niech panuje od morza do morza,
i od Rzeki aż po krańce ziemi!
Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary,
królowie Saby i Seby złożą podarunki.
Wszyscy królowie oddadzą mu pokłon,
wszystkie narody będą mu służyć.
Wybawi bowiem biedaka, który woła,
i ubogiego, co nie ma pomocy.
Zmiłuje się nad nędzarzem i ubogim,
ocali życie ubogich.
Drugie czytanieEp 3, 2-3a.5-6
Bracia,
słyszeliście przecież o łasce, którą Bóg mi okazał dla was:
przez objawienie dał mi poznać tajemnicę.
Ta tajemnica nie była oznajmiona
ludziom minionych pokoleń,
tak jak teraz została objawiona
jego świętym apostołom i prorokom
w Duchu.
Tą tajemnicą jest to,
że poganie są współdziedzicami,
tworzą jedno ciało
i mają udział w tej samej obietnicy
w Chrystusie Jezusie
przez Ewangelię.
– Oto Słowo Boże.
EwangeliaMt 2, 1-12
Jezus urodził się w Betlejem w Judei,
za panowania króla Heroda.
A oto Mędrcy ze Wschodu
przybyli do Jerozolimy
i pytali:
« Gdzie jest nowo narodzony Król Żydowski?
Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy oddać Mu pokłon. »
Gdy król Herod usłyszał o tym, przeraził się,
a z nim cała Jerozolima.
Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu
i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Oni mu odpowiedzieli:
« W Betlejem Judzkim,
bo tak zostało napisane przez proroka:
A ty, Betlejem, ziemio Judy,
nie jesteś bynajmniej najmniejsze
wśród głównych miast Judy,
albowiem z ciebie wyjdzie Wódz,
który będzie pasterzem mego ludu Izraela. »
Wtedy Herod potajemnie wezwał Mędrców,
i wypytywał ich dokładnie o czas pojawienia się gwiazdy;
a potem posłał ich do Betlejem, mówiąc:
« Idźcie i wypytajcie się dokładnie o to Dziecię.
A gdy je znajdziecie, donieście mi,
abym i ja mógł pójść oddać Mu pokłon. »
Oni zaś po wysłuchaniu króla odeszli.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie,
szła przed nimi,
aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem,
gdzie było Dziecię.
Gdy ujrzeli gwiazdę,
napełnili się bardzo wielką radością.
Weszli do domu,
ujrzeli Dziecię z Maryją, Jego Matką;
a upadłszy na twarz, oddali Mu pokłon.
Otworzyli swe skarby
i ofiarowali Mu dary:
złoto, kadzidło i mirrę.
A jednak, ostrzeżeni we śnie, aby nie wracać do Heroda,
powrócili do swojego kraju inną drogą.
– Oto Słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org