4 stycznia
Poniedziałek po Objawieniu Pańskim
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Poniedziałek po Objawieniu Pańskim, znany jako "Lundi après l'Épiphanie", to dzień należący do Oktawy Objawienia Pańskiego, ważnego okresu w liturgii Kościoła katolickiego. Objawienie Pańskie, zwane też Epifanią, przypomina pokłon Mędrców ze Wschodu oddany Jezusowi w Betlejem i ukazuje czas objawienia się Boga narodom pogańskim. Dzień ten w liturgii podkreśla uniwersalny charakter zbawienia, którym Bóg obdarza wszystkich ludzi – nie tylko Izraela, ale cały świat. Ewangeliczne czytania tych dni przypominają także inne ważne momenty objawienia się Jezusa jako Syna Bożego, zwłaszcza Jego chrzest w Jordanie i początki cudów. Trwając w klimacie radości Bożego Narodzenia, Kościół kontempluje prawdę o Jezusie, który jest światłością dla narodów.
Dni powszednie po Objawieniu służą pogłębionej modlitwie, rozważaniu tajemnicy Wcielenia i misji Chrystusa w świecie. To czas, który zachęca wiernych, aby przyjąć światło Chrystusa do swojego życia i świadczyć o nim w codzienności – na wzór Mędrców, którzy po spotkaniu z Jezusem wracają do swoich krajów przemienieni. Dzień ten nie ma patrona, ale poprzez liturgię i modlitwę prowadzi wiernych ku zrozumieniu, że Objawienie Pańskie to nie jednorazowe wydarzenie, lecz nieustanne zaproszenie Boga do odkrywania Jego miłości i obecności w świecie.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Poniedziałek po Objawieniu Pańskim (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 4 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie1 Jn 3, 22 – 4, 6
Umiłowani,
cokolwiek prosimy Boga,
od Niego to otrzymujemy,
ponieważ zachowujemy Jego przykazania
i czynimy to, co się Jemu podoba.
A oto Jego przykazanie:
abyśmy wierzyli
w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa,
i miłowali się wzajemnie,
tak jak On nam nakazał.
Kto zachowuje Jego przykazania, trwa w Bogu,
a Bóg w nim;
i to właśnie po tym poznajemy, że On trwa w nas,
przez Ducha, którego nam dał.
Umiłowani,
nie wierzcie każdemu duchowi,
ale badajcie duchy,
czy są z Boga,
gdyż wielu fałszywych proroków
rozpierzchło się po świecie.
Po tym poznacie Ducha Bożego:
każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus
przyszedł w ciele,
jest z Boga.
Każdy duch, który nie uznaje Jezusa,
nie jest z Boga;
to jest duch antychrysta,
o którym słyszeliście, że ma przyjść,
a już teraz jest na świecie.
Wy, dzieci, jesteście z Boga
i zwyciężyliście ich;
bo Ten, który jest w was,
jest większy od tego, który jest na świecie.
Oni są ze świata;
dlatego mówią, tak jak świat mówi,
a świat ich słucha.
My jesteśmy z Boga;
kto zna Boga, słucha nas;
kto nie jest z Boga,
nas nie słucha.
W ten sposób rozpoznajemy
ducha prawdy i ducha fałszu.
– Oto słowo Boże.
Psalm2, 7bc-8, 10-11
Pan powiedział do mnie: « Ty jesteś moim Synem;
dziś Ciebie zrodziłem.
Proś Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo,
na własność krańce ziemi. »
Teraz, królowie, zrozumiejcie,
przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi.
Służcie Panu z bojaźnią,
z drżeniem oddajcie Mu cześć.
EwangeliaMt 4, 12-17.23-25
W owym czasie,
gdy Jezus dowiedział się o uwięzieniu Jana Chrzciciela,
odszedł do Galilei.
Opuścił Nazaret
i zamieszkał w Kafarnaum,
mieście położonym nad jeziorem,
w granicach Zabulona i Neftalego.
Stało się tak, aby spełniło się słowo
powiedziane przez proroka Izajasza:
Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego,
droga morska, kraj za Jordanem,
Galilea pogan!
Lud, który siedział w ciemności,
ujrzał wielkie światło.
Tym, którzy siedzieli w krainie i cieniu śmierci,
światło wzeszło.
Od tego czasu Jezus zaczął głosić:
« Nawróćcie się,
gdyż bliskie jest królestwo niebieskie ».
Jezus obchodził całą Galileę;
nauczał w ich synagogach,
głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszystkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii.
Przyprowadzano Mu wszystkich cierpiących,
nękanych rozmaitymi chorobami i dolegliwościami:
opętanych, epileptyków, paralityków.
A On ich uzdrawiał.
I szły za Nim liczne tłumy
z Galilei, z Dekapolu,
z Jerozolimy, z Judei
i z Zajordania.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org