10 października
Sobota, 27. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dziś w Kościele obchodzimy dzień ferialny, czyli tzw. dzień zwykły w ciągu roku liturgicznego, który nie jest zarezerwowany dla żadenego konkretnego święta czy wspomnienia świętego. Okres zwykły, zwany także czasem „per annum”, to przestrzeń w liturgii, w której wierni są zaproszeni do pogłębiania swojej relacji z Bogiem w codzienności i rozważania Ewangelii poza wielkimi uroczystościami czy szczególnymi wspomnieniami.
Te dni, należące do tygodnia „ferii”, przypominają o pięknie i wartości zwykłego życia chrześcijańskiego — modlitwy, pracy, troski o bliźnich oraz osobistego rozeznania woli Bożej. Liturgia przypomina, że nawet codzienność, bez fajerwerków i wielkich wydarzeń, jest miejscem spotkania z Bogiem i dojrzewania w świętości. Dla wielu wiernych to okazja, by zwolnić tempo, wsłuchać się w Słowo Boże czy uczestniczyć w Eucharystii bez wyjątkowego oprawy związanego ze świętem. W czasach pierwszych chrześcijan dni zwykłe były codziennością, w której wybrzmiewała wiara – zarówno w prostocie, jak i w chwilach prób.
Kościół zachęca, by właśnie wtedy szczególnie pielęgnować życie duchowe i świadome, regularne praktyki religijne „tu i teraz”. Rytm ferialny pozwala spojrzeć na łaskę Boga działającą poza wielkimi okazjami — w cichych momentach i wytrwałej modlitwie, która przemienia serce.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Sobota, 27. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieGa 3, 22-29
Bracia,
Pismo zamknęło wszystko pod panowaniem grzechu,
aby obietnica została spełniona przez wiarę w Jezusa Chrystusa
dla tych, którzy wierzą.
Zanim przyszła wiara w Jezusa Chrystusa,
byliśmy jak więźniowie,
zamknięci pod panowaniem Prawa,
da czasu, gdy ta wiara miała zostać objawiona.
Tak więc Prawo, jak przewodnik, prowadziło nas do Chrystusa,
abyśmy zostali usprawiedliwieni przez wiarę.
A teraz, gdy przyszła wiara,
nie jesteśmy już podlegli temu przewodnikowi.
Wszyscy bowiem, którzy jesteście w Chrystusie Jezusie,
jesteście synami Bożymi przez wiarę.
Wy wszyscy bowiem, którzy przez chrzest zjednoczyliście się z Chrystusem,
przyoblekliście się w Chrystusa;
nie ma już Żyda ani Greka,
nie ma już niewolnika ani wolnego,
nie ma już mężczyzny i kobiety,
bo wszyscy stanowicie jedno
w Chrystusie Jezusie.
A jeśli należycie do Chrystusa,
to jesteście potomstwem Abrahama:
ijesteście dziedzicami zgodnie z obietnicą.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 104 (105), 2-3, 4-5, 6-7
Śpiewajcie i grajcie dla Niego,
nieustannie opowiadajcie Jego cuda;
szczyćcie się Jego świętym imieniem:
niech się raduje serce szukających Boga!
Szukajcie Pana i Jego mocy,
nieustannie szukajcie Jego oblicza;
pamiętajcie o cudach, których dokonał,
o Jego znakach i sądach, które ogłosił,
Wy, potomstwo Abrahama, Jego sługi,
synowie Jakuba, których wybrał,
Pan, On jest naszym Bogiem:
jego wyroki obowiązują na całej ziemi.
EwangeliaLc 11, 27-28
W owym czasie,
gdy Jezus przemawiał,
pewna kobieta podniosła głos z tłumu
i powiedziała do Niego:
« Szczęśliwa Matka, która Cię nosiła,
i której piersi Cię karmiły! »
Lecz On odpowiedział:
« Szczęśliwi raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego,
i zachowują je! »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org