Święta Joanna Franciszka de Chantal

Usłyszałem, jak Pan Bóg wołał donośnym głosem:
«Bliskie są kary dla Jerozolimy,
i każdy trzyma w ręku swoją broń śmiercionośną.»
    Wtedy podeszło sześciu mężczyzn,
przychodzących od górnej bramy,
tej od północy.
Każdy trzymał w ręku swoją broń zniszczenia.
Pośród nich był człowiek ubrany w lnianą szatę,
noszący przy pasie kałamarz pisarza.
Podeszli i stanęli przy ołtarzu z brązu.
    Chwała Boga Izraela uniosła się znad cherubów, gdzie się dotąd znajdowała,
i skierowała się ku progowi domu Pana.
Wtedy Pan zawołał na człowieka ubranego w lnianą szatę,
noszącego przy pasie kałamarz pisarza.
    Powiedział mu:
«Przejdź przez miasto, przez Jerozolimę,
i naznacz krzyżem na czole
tych, którzy jęczą i narzekają
nad wszystkimi ohydami, jakie się tam popełnia.»
    Potem usłyszałem, jak Pan powiedział pozostałym:
«Idźcie za nim przez miasto i zabijajcie.
Nie miejcie litości w oczach, nie oszczędzajcie nikogo:
    starców i młodzież,
młode dziewczęta, dzieci, kobiety,
zabijcie, wytracajcie.
Ale tych wszystkich, którzy mają znak na czole,
nie dotykajcie.
Zacznijcie wytracanie od mojego sanktuarium.»
Zaczęli więc od starców
którzy czcili bożki przy wejściu do domu Pana.
    Pan dodał:
«Spraw, by ten Dom był nieczysty,
napełnij dziedzińce zwłokami,
a potem wyjdź!»
Oni więc wyszli i zabijali w mieście.

    Chwała Pana opuściła próg Domu
i zatrzymała się nad cherubami.
    Oni rozpostarli swe skrzydła;
widzia- łem ich odchodzących, unosząc się z ziemi,
a koła były z nimi.
Zatrzymali się przy wejściu do wschodniej bramy domu Pana;
chwała Boga Izraela była nad nimi.
    To były te Żywe Istoty, które widziałem
pod Bogiem Izraela,
nad rzeką Kebar,
i rozpoznałem, że to byli cherubini.
    Każdy z nich miał cztery twarze i cztery skrzydła,
i pod skrzydłami kształt ludzkich rąk.
    Ich twarze były podobne
do twarzy, które widziałem przy rzece Kebar;
taki był ich wygląd.
Każdy szedł prosto przed siebie.

            – Oto słowo Boże.

Chwalcie, słudzy Pana,
chwalcie imię Pana!
Niech będzie błogosławione imię Pana,
teraz i na wieki wieków!

Od wschodu do zachodu słońca
niech będzie pochwalone imię Pana!
Pan króluje nad wszystkimi narodami,
jego chwała sięga niebios.

Kto jest podobny do Pana, naszego Boga?
On zasiada wysoko.
Lecz spogląda z wysokości
na niebo i na ziemię.

W owym czasie
Jezus powiedział do swoich uczniów:
    «Jeśli twój brat zgrzeszy przeciw tobie,
idź i upomnij go w cztery oczy.
Jeśli cię usłucha, pozyskałeś swego brata.
    Jeśli cię nie usłucha,
weź ze sobą jeszcze jedną lub dwie osoby,
aby cała sprawa opierała się
na słowie dwóch lub trzech świadków.
    Jeśli ich nie posłucha,
powiedz Kościołowi;
jeśli nawet Kościoła nie posłucha,
uważaj go za poganina i celnika.
    Zaprawdę, powiadam wam:
cokolwiek zwiążecie na ziemi,
będzie związane w niebie,
a co rozwiążecie na ziemi,
będzie rozwiązane w niebie.

    Podobnie, zapewniam was,
jeśli dwóch z was na ziemi
zgodzi się o cokolwiek prosić,
otrzymają to od mojego Ojca, który jest w niebie.
    Bo gdzie dwóch lub trzech zgromadzi się w moje imię,
tam jestem pośród nich.»

            – Oto słowo Pańskie.