16 stycznia
Sobota, 1. tydzień zwykły
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Określenie „de la férie” oznacza dzień powszedni w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego, w którym nie przypada żadne specjalne wspomnienie świętego ani liturgiczne święto. W Okresie Zwykłym takie dni są szczególne przez swoją codzienność – pozwalają wiernym pogłębiać swoją relację z Bogiem w rytmie zwykłego życia, bez szczególnych uroczystości. Liturgia tych dni akcentuje Słowo Boże przeznaczone na dany dzień i pozwala z uwagą wsłuchać się w przesłanie Pisma Świętego. Kościół zachęca, by także podczas dni powszednich uczestniczyć w Eucharystii oraz znaleźć czas na osobistą modlitwę i rozwój duchowy. W czasie „de la férie” celebruje się Msze święte w kolorze zielonym, który symbolizuje nadzieję oraz wzrost wiary. Dzięki tym spokojniejszym dniom wierni mogą odkrywać obecność Boga w codziennych obowiązkach i rutynie, ofiarowując Mu swoje drobne trudy oraz radości.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Sobota, 1. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 16 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 4, 12-16
Bracia,
słowo Boże jest żywe,
skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny;
dociera aż do rozdzielenia duszy i ducha,
stawów i szpiku;
osądza pragnienia i myśli serca.
Żadne stworzenie nie ukryje się przed Jego oczami,
wszystko jest nagie i odkryte przed Jego wzrokiem;
Jemu zdajemy sprawę.
W Jezusie, Synu Bożym,
mamy najwyższego arcykapłana,
który przeszedł przez niebiosa;
trzymajmy się więc mocno wyznania naszej wiary.
Nie mamy bowiem arcykapłana,
który nie mógłby współczuć naszym słabościom,
ale takiego, który we wszystkim był doświadczony jak my,
z wyjątkiem grzechu.
Przybliżmy się więc z ufnością
do Tronu łaski,
aby otrzymać miłosierdzie
i znaleźć, w stosownym czasie, łaskę pomocy.
– Oto słowo Boże.
Psalm18B (19), 8, 9, 10, 15
Prawo Pana jest doskonałe,
odnawia życie;
świadectwo Pana jest pewne,
udziala mądrości prostaczkom.
Nakazy Pana są słuszne,
radują serce;
przykazanie Pana jaśnieje,
oświeca oczy.
Bojaźń, którą wzbudza, jest czysta,
trwa na wieki;
wyroki Pana są prawdziwe
i wszystkie sprawiedliwe:
Niech znajdą uznanie słowa moich ust
i myśli mojego serca przed Tobą,
Panie, moja Skało, mój Zbawicielu!
EwangeliaMc 2, 13-17
W owym czasie
Jezus znów wyszedł nad jezioro;
cały tłum przychodził do Niego,
a On ich nauczał.
Przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza,
siedzącego przy komorze celnej.
Rzekł do niego:
« Pójdź za Mną ».
On wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział za stołem w domu Lewiego,
wielu celników (to znaczy poborców podatkowych)
i wielu grzeszników
zasiadło razem z Jezusem i Jego uczniami,
bo wielu ich szło za Nim.
Uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszy,
widzieli, że jadł z grzesznikami i celnikami,
i mówili do Jego uczniów:
« Jak to? Je i pije z celnikami i grzesznikami? »
Jezus usłyszał to i powiedział do nich:
« Nie potrzebują lekarza zdrowi,
ale ci, którzy się źle mają.
Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych,
lecz grzeszników ».
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org