Święty dnia · 17 lipca
Dzień powszedni
Kolor liturgiczny : Zielony
Dziś w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego przypada tzw. dzień powszedni, czyli dzień ferialny 15. tygodnia okresu zwykłego. W te dni nie obchodzi się żadnego szczególnego wspomnienia świętego ani święta liturgicznego, a Msza święta oraz brewiarz opierają się głównie na codziennych czytaniach z Pisma Świętego oraz modlitwach okresu zwykłego. Okres zwykły, trwający od poniedziałku po oktawie Zesłania Ducha Świętego aż do Adwentu, służy pogłębianiu codziennego życia chrześcijańskiego w świetle Ewangelii. Liturgia tych dni przypomina wiernym o potrzebie trwania przy Bogu w prostych, codziennych obowiązkach i rozwijaniu świętości poprzez wierność oraz modlitwę nawet bez specjalnych uroczystości.
Kościół nie zapomina, że dzień powszedni także jest czasem łaski. To właśnie okresy zwykłe dają szansę do refleksji nad własną drogą wiary, pozwalając lepiej przyswoić nauczanie Jezusa i wprowadzać je w codzienne życie. W tych dniach liturgicznych kapłani modlą się w kolorze zielonym, co symbolizuje nadzieję oraz wzrost duchowy.
Często bywa tak, że w dni powszednie sprawowane są Msze w intencji wiernych lub różnych potrzeb Kościoła. Przeżywanie ferii przypomina, że codzienność stanowi przestrzeń, w której Bóg działa i uświęca człowieka.
Zadaj pytanie o święto dnia
Odrębności lokalne
- Afryka — Św. Sperat i Towarzysze, męczennicy
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Usłyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy » — Is 38, 1-6.21-22.7-8
W tamtych dniach
król Ezechiasz ciężko zachorował.
Prorok Izajasz, syn Amosa, przyszedł do niego i powiedział:
« Tak mówi Pan:
Zrób porządek w swoim domu,
gdyż umrzesz, nie wyzdrowiejesz.»
Ezechiasz odwrócił się twarzą do ściany
i modlił się do Pana:
« Ach, Panie, wspomnij!
Chodziłem przed Tobą w wierności i szczerym sercem,
i czyniłem to, co dobre w Twoich oczach.»
A Ezechiasz rozpłakał się bardzo mocno.
Wtedy Pan skierował słowo do Izajasza:
« Idź i powiedz Ezechiaszowi:
Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twojego przodka:
Usłyszałem twoją modlitwę,
widziałem twoje łzy.
Dodam do twojego życia jeszcze piętnaście lat.
Ocalę ciebie i to miasto
z ręki króla Asyrii,
będę bronił tego miasta.»
Izajasz powiedział:
« Niech przyniosą placek z fig;
niech go przyłożą na wrzód, a król wyzdrowieje.»
Ezechiasz zapytał:
« Po czym poznam,
że będę mógł pójść do domu Pana?
– Oto znak, który daje ci Pan,
aby potwierdzić, że spełni swoją obietnicę:
Cofnę o dziesięć stopni
cień, który już opadł
na zegarze Achaza.»
I słońce cofnęło się na zegarze słonecznym
o dziesięć stopni, które już przeszło.
– Oto słowo Boże.
Is 38, 10, 11, 12abcd, 16-17a
Mówiłem: W połowie moich dni
odchodzę;
moje miejsce między umarłymi
na resztę moich lat.
Mówiłem: Nie zobaczę już Pana
na ziemi żyjących,
już nie ujrzę człowieka
wśród mieszkańców świata!
Moje mieszkanie mi odebrano, wyrwano,
jak namiot pasterza.
Jak tkacz zwijałem moje życie:
nić została przecięta.
« Pan jest przy nich: będą żyć!
Wszyscy żyją Jego duchem!»
Tak, Ty mnie uleczysz, dasz mi życie:
otrzymałem pokój za moją gorycz.
« Syn Człowieczy jest Panem szabatu » — Mt 12, 1-8
W owym czasie, w dzień szabatu,
Jezus przechodził przez pola zbożowe;
jego uczniowie poczuli głód
i zaczęli zrywać kłosy i jeść.
Widząc to, faryzeusze powiedzieli Mu:
« Patrz, Twoi uczniowie
robią to, czego nie wolno czynić w szabat!»
On im odpowiedział:
« Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid,
gdy on i jego towarzysze poczuli głód?
Wszedł do domu Bożego,
i jedli chleby pokładne;
ajle przecież ani on, ani jego towarzysze nie mieli prawa ich jeść,
lecz tylko kapłani.
Albo czy nie czytaliście w Prawie,
że w dzień szabatu kapłani w świątyni
łamią szabat, a nie popełniają winy?
Mówię wam jednak: tu jest coś większego niż świątynia.
Gdybyście zrozumieli, co znaczy:
Miłosierdzia chcę, a nie ofiary,
nie potępilibyście
tych, którzy są niewinni.
Bo Syn Człowieczy jest Panem szabatu.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org