18 października
29. niedziela zwykła
Rok A
Dziś Kościół obchodzi 29. Niedzielę Zwykłą, która wprowadza wiernych w głębsze rozważanie codziennego powołania do naśladowania Chrystusa w zwykłych warunkach życia. Niedziele okresu zwykłego skupiają naszą uwagę na nauczaniu Jezusa, Jego przypowieściach, uzdrowieniach i spotkaniach z ludźmi, pozwalając wiernym odkrywać bogactwo ewangelicznego przesłania poza wyjątkowymi świętami. Ta część roku liturgicznego jest najdłuższa i stanowi czas dojrzewania duchowego – liturgia zachęca do pogłębiania wiary, nadziei i miłości w codziennych obowiązkach.
W 29. Niedzielę Zwykłą często powracają czytania o służbie i gotowości do poświęcenia się drugiemu człowiekowi, przypominając, że królowanie według Chrystusa oznacza służbę, a wielkość to życie dla innych. Ewangeliczne wezwanie do pokory i czynienia dobra, które przewija się w tym okresie, stanowi zaproszenie do odnowy wewnętrznej i świadomego życia w świecie zgodnie z Ewangelią. Kościół uczy, że każdy dzień i każda sytuacja, nawet najzwyklejsza, mogą być miejscem spotkania z Bogiem. Uczestnictwo w niedzielnej Eucharystii jednoczy wiernych wokół wspólnego stołu Słowa i Ciała Pańskiego oraz uzdalnia do świadczenia o Chrystusie wszędzie tam, gdzie zostali powołani.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o 29. niedziela zwykła (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieIs 45, 1.4-6
Tak mówi Pan do swojego pomazańca, do Cyrusa,
którego wziął za rękę,
aby mu poddać narody i rozbroić królów,
aby otworzyć mu podwójne wrota,
bo żadne drzwi nie pozostaną zamknięte:
« Ze względu na mojego sługę Jakuba, na Izraela, mojego wybrańca,
wezwałem cię po imieniu,
dałem ci tytuł,
gdy mnie jeszcze nie znałeś.
Ja jestem Panem i nie ma innego:
poza mną nie ma Boga.
Uczyniłem cię potężnym,
choć mnie nie znałeś,
aby wiedziano od wschodu aż do zachodu,
że poza mną nie ma niczego.
Ja jestem Panem i nie ma innego.»
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 95 (96), 1.3, 4-5, 7-8, 9-10ac
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
śpiewajcie Panu, cała ziemio,
głoście Jego chwałę wśród wszystkich ludów,
wśród wszystkich narodów Jego cuda!
Wielki jest Pan, godzien największej chwały,
budzi lęk większy niż wszyscy bogowie.
Wszyscy bogowie ludów są niczym,
lecz Pan uczynił niebiosa.
Oddajcie Panu, rodziny narodów,
odajcie Panu chwałę i potęgę,
odajcie Panu chwałę Jego imienia.
Przynieście ofiarę i wejdźcie na Jego dziedzińce.
Uwielbiajcie Pana, pełnego świętości:
niech zadrży przed Nim cała ziemia.
Głoście wśród narodów: «Pan jest Królem!»
On sprawuje rządy nad ludami sprawiedliwie.
Drugie czytanie1 Th 1, 1-5b
Paweł, Sylwan i Tymoteusz,
do Kościoła w Tesalonice,
który jest w Bogu Ojcu
i w Panu Jezusie Chrystusie.
Łaska wam i pokój.
Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich,
gdy o was wspominamy w naszych modlitwach.
Bez przerwy pamiętamy,
że wasza wiara jest czynna,
że wasza miłość jest ofiarna,
a wasza nadzieja wytrwała
w naszym Panu Jezusie Chrystusie,
wobec Boga, naszego Ojca.
Wiemy, umiłowani przez Boga bracia,
że zostaliście przez Niego wybrani.
Bo nasze głoszenie Ewangelii
wśród was nie dokonało się tylko słowem,
ale mocą, działaniem Ducha Świętego i pełnym przekonaniem.
– Oto słowo Boże.
EwangeliaMt 22, 15-21
W owym czasie
faryzeusze poszli naradzić się,
jak podchwycić Jezusa w mowie.
Wysyłają do Niego swoich uczniów
wraz ze zwolennikami Heroda:
«Nauczycielu – mówili – wiemy, że jesteś prawdomówny
i nauczasz drogi Bożej zgodnie z prawdą,
nie dbasz o względy ludzi,
bo nie oglądasz się na osobę.
Powiedz nam więc, co o tym sądzisz:
czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?»
Jezus, znając ich przewrotność, odpowiedział:
«Obłudnicy!
dlaczego mnie wystawiacie na próbę?
Pokażcie mi monetę podatkową.»
Podali Mu denara.
Wtedy ich zapytał:
«Czyj to jest obraz i napis?»
Odpowiedzieli:
«Cezara.»
Wtedy rzekł do nich:
«Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara,
a Bogu to, co należy do Boga.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org