Św. Jan de Brébeuf, Św. Izaak Jogues i Towarzysze

Bracia,
byliście umarli
z powodu występków i grzechów,
które niegdyś określały wasze postępowanie,
podległe złym siłom tego świata,
księciu zła, który oddziela niebo od nas,
i którego duch teraz działa
w tych, którzy nie są posłuszni Bogu.
My również wszyscy byliśmy wśród nich,
kiedy żyliśmy według pożądliwości naszego ciała,
udając się żądzom ciała i myśli,
byliśmy z natury przeznaczeni na gniew,
podobnie jak wszyscy inni.
Ale Bóg jest bogaty w miłosierdzie;
z powodu wielkiej miłości, którą nas umiłował,
nas, którzy byliśmy martwi z powodu naszych grzechów,
ożywił razem z Chrystusem:
z łaski bowiem jesteście zbawieni.
Razem z nim wskrzesił nas
i posadził na wyżynach niebieskich
w Chrystusie Jezusie.
Chciał w ten sposób ukazać, w nadchodzących wiekach,
przemożne bogactwo swojej łaski,
przez dobroć okazaną nam w Chrystusie Jezusie.
To właśnie dzięki łasce jesteście zbawieni,
przez wiarę.
To nie pochodzi od was, lecz jest darem Boga.
Nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił.
To Bóg nas stworzył,
stworzył nas w Chrystusie Jezusie,
abyśmy pełnili dobre uczynki,
które wcześniej przygotował,
abyśmy je wykonywali.

– Oto Słowo Boże.

Wykrzykujcie na cześć Pana, wszystkie ziemie,
służcie Panu z weselem,
przychodźcie przed Jego oblicze z radosnym śpiewem!

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem:
on nas stworzył, należymy do Niego,
my, Jego lud, Jego owczarnia.

Wchodźcie w Jego bramy z dziękczynieniem,
do Jego przedsionków z pieśniami chwały;
dziękujcie Mu i błogosławcie Jego imię!

Tak, Pan jest dobry,
jego łaska trwa na wieki,
a Jego wierność przez pokolenia.

W owym czasie
ktoś z tłumu powiedział do Jezusa:
« Nauczycielu, powiedz mojemu bratu,
aby podzielił się ze mną dziedzictwem. »
Lecz Jezus mu odpowiedział:
« Człowieku, któż Mnie ustanowił
sędzią lub rozjemcą nad wami? »
I zwrócił się do wszystkich:
« Strzeżcie się wszelkiej chciwości,
bo życie człowieka
ne zależy od obfitości dóbr, które posiada. »
I opowiedział im przypowieść:
« Pewien bogaty człowiek
miał pole, które obficie wydało plon.
I rozważał w sobie:
‘Co mam zrobić?
Nie mam gdzie gromadzić moich zbiorów.’
W końcu rzekł:
‘Tak zrobię:
zburzę moje spichlerze,
zbuduję większe
i tam zgromadzę całe moje zboże i mój dobytek.
I powiem sobie:
Masz wielkie zasoby dóbr na długie lata;
odespoczywaj, jedz, pij i używaj życia.’
Lecz Bóg mu powiedział:
‘Nierozsądny!
Tej nocy zażądają twojej duszy.
A to, co sobie nagromadziłeś,
czyje będzie?’
Tak dzieje się z tym, kto gromadzi skarby dla siebie,
zamiast być bogatym przed Bogiem. »

– Oto słowo Pańskie.