18 stycznia
Poniedziałek, 2. tydzień zwykły
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Dziś w Kościele katolickim obchodzimy zwykły dzień, tzw. „dzień ferialny” w Okresie Zwykłym. Okres Zwykły, trwający między Bożym Narodzeniem a Wielkim Postem oraz potem od Zesłania Ducha Świętego do Adwentu, jest czasem codziennego wzrastania w wierze, pracy nad duchowością i pogłębiania relacji z Bogiem w codziennym życiu. Nie celebruje się dziś żadnego konkretnego wspomnienia świętego ani święta – liturgia dnia skupia się na Ewangelii i czytaniach przewidzianych na ten tydzień. Te dni pomagają wiernym przeceniać wartość zwykłych czynności, przypominając, że świętość rodzi się najczęściej w szarej codzienności. Wspólnota modli się w liturgii brewiarzowej i Mszy świętej tekstami prostymi, bez dodatkowych uroczystości, zachęcając do refleksji nad tym, jak Jezus działa w codziennych sprawach każdego człowieka. Kościół ukazuje, że całe życie chrześcijanina, a nie tylko dni świąteczne, jest ważną drogą do Boga.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Poniedziałek, 2. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 18 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 5, 1-10
Każdy arcykapłan jest wybierany spośród ludzi;
jest ustanawiany, aby działać w imieniu ludzi
w sprawach odnoszących się do Boga;
musi składać dary i ofiary za grzechy.
Potrafi współczuć
tym, którzy popełniają błędy
z niewiedzy lub z zabłądzenia,
bo sam jest pełen słabości;
i z powodu tej słabości
musi składać ofiary za swoje własne grzechy,
tak samo jak za grzechy ludu.
Nikt sam sobie nie przypisuje tego zaszczytu,
ale powołuje go Bóg,
tak jak Aarona.
Tak samo było z Chrystusem:
nie sam nadał sobie
chwałę zostania arcykapłanem;
otrzymał ją od Boga, który powiedział do niego:
Ty jesteś moim Synem,
dziś Ciebie zrodziłem,
bo w innym psalmie powiedział też:
Ty jesteś kapłanem na wieki
na wzór Melchizedeka.
Za dni swojego życia w ciele,
z głośnym wołaniem i łzami,
składał modlitwy i prośby
do Boga, który mógł Go wybawić od śmierci,
i został wysłuchany
dzięki swojej bojaźni.
Chociaż był Synem,
przez cierpienie nauczył się posłuszeństwa,
a osiągnąwszy doskonałość,
stał się sprawcą wiecznego zbawienia
dla wszystkich, którzy Go słuchają,
bo został przez Boga ogłoszony arcykapłanem
na wzór Melchizedeka.
– Oto słowo Boże.
Psalm109 (110), 1, 2, 3, 4
Wyrocznia Pana do mego Pana:
« Siądź po mojej prawicy,
a uczynię twoich wrogów
podnóżkiem dla twoich stóp ».
Pan z Syjonu podaje ci
berło twojej mocy:
« Panuj wśród swych nieprzyjaciół ».
W dniu twojej potęgi,
jesteś księciem, jaśniejącym świętością:
« Jak rosa, która się rodzi z jutrzenki,
tak Ciebie zrodziłem ».
Pan przysiągł
i nie odwoła tego:
« Tyś kapłanem na wieki
na wzór Melchizedeka ».
EwangeliaMc 2, 18-22
W owym czasie,
gdy uczniowie Jana Chrzciciela i faryzeusze pościli,
przyszli do Jezusa i zapytali:
« Dlaczego,
podczas gdy uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą,
twoi uczniowie nie poszczą? »
Jezus im odpowiedział:
« Czy goście weselni mogą pościć,
dopóki oblubieniec jest z nimi?
Dopóki mają oblubieńca przy sobie,
nie mogą pościć.
Przyjdą jednak dni, gdy zabiorą im oblubieńca;
wtedy, w owym dniu, będą pościć.
Nikt nie przyszywa łaty z nowego sukna
do starego ubrania;
w przeciwnym razie nowa łata odrywa się od starego
i rozdarcie staje się większe.
Nikt też nie wlewa młodego wina
do starych bukłaków;
bo wówczas wino rozsadza bukłaki
i ginie zarówno wino, jak i bukłaki.
Młode wino – do nowych bukłaków ».
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org