2 października
Święci Aniołowie Stróżowie
Piątek, 26. tydzień zwykły — Rok parzysty
Wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów jest wyrazem wiary Kościoła w obecność i opiekę niebiańskich duchów nad każdym człowiekiem. Według tradycji, zgodnie ze słowami Jezusa zapisanymi w Ewangelii, każdy wierzący ma swojego anioła stróża, który wspiera go, chroni i prowadzi przez życie. Nauka o aniołach opiera się na Piśmie Świętym i nauczaniu Ojców Kościoła—choć nie znamy imion naszych aniołów stróżów, jesteśmy zachęcani do ufnego powierzenia im naszego codziennego życia.
Wspomnienie to zostało wprowadzone do liturgii powszechnej w XVI wieku. Jest ono okazją, by odnowić w sobie dziecięcą ufność wobec Bożej opatrzności, uwrażliwić serce na duchową walkę oraz wdzięczność za nieustanną troskę Pana Boga o człowieka. Aniołowie stróżowie przypominają, że nie jesteśmy sami i każdy z nas ma kogoś, kto nieustannie oręduje i towarzyszy nam na drodze do zbawienia. Uroczystość ma głębokie znaczenie duchowe: pomaga wzmacniać pobożność i poczucie obecności Boga w każdej trudności i radości.
Kościół upatruje w tym święcie okazji do modlitwy o ochronę przed złem dla siebie i bliźnich, a także do tego, by naśladować posłuszeństwo i oddanie aniołów wobec Boga.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Święci Aniołowie Stróżowie (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieJb 38, 1.12-21 ; 40, 3-5
Pan przemówił do Hioba spośród burzy i rzekł:
« Czy kiedykolwiek w swoim życiu rozkazałeś porankowi,
wyznaczyłeś miejsce zorzy,
by objęła ziemię na cztery strony
i strząsnęła z niej ludzi przewrotnych?
Wtedy ziemia nabiera kształtu jak glina pod pieczęcią
i rozwija się jak szata;
niegodziwym odbierana jest światłość,
i ramię, które się podnosiło, zostaje złamane.
Czy dotarłeś do źródeł morza,
czy chodziłeś po dnie otchłani?
Czy ukazały ci się bramy śmierci,
widziałeś bramy cienia śmierci?
Czy pojąłeś rozmiary ziemi?
Powiedz, jeśli to wszystko wiesz!
Którędy prowadzi droga do mieszkania światła,
a ciemność, gdzie ma swe miejsce,
byś zaprowadził je każde do jego siedziby
i rozpoznał ścieżki do jego domu?
Jeśli to wiesz, to znaczy, że już byłeś narodzony
i liczba twoich dni jest bardzo wielka!»
Hiob odpowiedział Panu i rzekł:
« Ja, który jestem niczym, co mam Ci odpowiedzieć?
Kładę rękę na usta.
Raz mówiłem, już nie będę odpowiadał;
dwa razy — już niczego nie dodam.»
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 138 (139), 1-3, 7-8, 9-10, 13-14ab
Badasz mnie, Panie, i znasz!
Wiesz, kiedy siadam i wstaję,
z daleka przenikasz moje zamysły,
Czy chodzę, czy spoczywam, Ty to widzisz,
wszystkie moje drogi są Ci znane.
Dokąd ujdę przed Twoim duchem?
Dokąd przed Twoim obliczem ucieknę?
Wstąpię do nieba — Ty tam jesteś,
zstąpię do Otchłani — i tam jesteś.
Gdybym wziął skrzydła jutrzenki
i zamieszkał na krańcach morza:
tam także Twa ręka mnie prowadzi,
i podtrzymuje mnie Twa prawica.
Ty bowiem utworzyłeś moje wnętrzności,
utkałeś mnie w łonie mej matki.
Wysławiam Cię za dzieło przedziwne,
za cud, jakim jestem.
EwangeliaMt 18, 1-5.10
W tym czasie uczniowie podeszli do Jezusa i zapytali:
« Kto właściwie jest największy
w królestwie niebieskim? »
Wówczas Jezus przywołał dziecko;
postawił je pośród nich
i powiedział:
« Zaprawdę, powiadam wam:
jeśli się nie nawrócicie
i nie staniecie jak dzieci,
nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
A kto się uniży jak to dziecko,
ten jest największy w królestwie niebieskim.
I kto przyjmie jedno takie dziecko w imię moje,
mnie przyjmuje.»
Strzeżcie się, abyście nie gardzili żadnym z tych małych,
bo powiadam wam: ich aniołowie w niebie
wpatrują się zawsze w oblicze mojego Ojca, który jest w niebie.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org