3 października
Sobota, 26. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dzień ferialny, czyli dzień powszedni w liturgii, pojawia się wtedy, gdy nie przypada żadne szczególne wspomnienie świętego, święta ani uroczystość. W taki dzień Kościół zaprasza wiernych do skupienia się na codziennej lekturze Pisma Świętego, kontemplacji oraz powolnym wzrastaniu w wierze poprzez rytmiczne przeżywanie czasu zwykłego. Rok liturgiczny podzielony jest na okresy szczególne, jak Adwent, Boże Narodzenie, Wielki Post, Wielkanoc, oraz tzw. czas zwykły, którego dni ferialne nie posiadają własnego patrona i pozwalają na głębsze zanurzenie się w misterium Chrystusa w codzienności.
W dniu ferialnym celebruje się Mszę świętą i Liturgię Godzin według tekstów przewidzianych na dany dzień tygodnia okresu zwykłego. Jest to czas modlitwy, pracy i spotkania z Bogiem poza wielkimi wydarzeniami liturgicznymi, co podkreśla, że każdy dzień może być święty i owocny duchowo. Kościół zachęca, by nie lekceważyć tych cichych dni, lecz przeżywać je świadomie, odnajdując ślady Bożego działania w najzwyklejszych momentach życia. W ten sposób okres zwykły i dni ferialne uczą chrześcijan wdzięczności za codzienne łaski i wierności Chrystusowi niezależnie od okoliczności. Tak pielęgnowana duchowość ma sprawić, że także zwykły dzień staje się okazją do wzrostu w łasce.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Sobota, 26. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieJb 42, 1-3.5-6.12-17
Hiob przemówił do Pana i powiedział:
« Wiem, że wszystko możesz
i żaden Twój zamysł nie jest niemożliwy do zrealizowania.
Kto zaciemnia Twoje plany
nie rozumiejąc ich?
Rzeczywiście mówiłem, nie pojmując,
o cudach przekraczających moje możliwości, o których nic nie wiedziałem.
Dotąd znałem Cię ze słyszenia,
ale teraz moje oczy Cię zobaczyły.
Dlatego odwołuję swe słowa i kajam się
w prochu i popiele.»
Pan pobłogosławił późniejszy los Hioba
jeszcze bardziej niż wcześniejszy.
Hiob posiadał czternaście tysięcy owiec i sześć tysięcy wielbłądów,
tysiąc par wołów i tysiąc oślic.
Miał także siedmiu synów i trzy córki.
Pierwszą nazwał Gołębica,
druga miała na imię Kwiat Laurów,
a trzecia Cień Spojrzenia.
W całym kraju nie było kobiet tak pięknych
jak córki Hioba.
Ojciec dał im udział w dziedzictwie wraz z ich braćmi.
Po tym Hiob żył jeszcze sto czterdzieści lat,
i oglądał swoich synów i synów swoich synów:
cztery pokolenia.
I Hiob umarł stary, syty dni.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 118 (119), 66.71, 75.91, 125.130
Naucz mnie trafnie pojmować, dobrze osądzać:
ufam Twoim przykazaniom.
To dla mojego dobra cierpiałem,
tak poznałem Twoje nakazy.
Panie, wiem, Twoje wyroki są sprawiedliwe;
jesteś wierny, gdy mnie doświadczasz.
Do dziś świat trwa dzięki Twoim rozporządzeniom:
wszystko jest Twoim sługą.
Jestem Twoim sługą, oświeć mnie:
abym pojął Twoje wymagania.
Odsłonięcie Twojego słowa rozjaśnia
i prostaczkowie pojmują.
EwangeliaLc 10, 17-24
W owym czasie
siedemdziesięciu dwóch uczniów, których Jezus wysłał,
powróciło pełnych radości, mówiąc:
« Panie, nawet złe duchy
są nam poddane w Twoje imię. »
Jezus im odpowiedział:
« Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica.
Oto dałem wam władzę
stąpać po wężach i skorpionach,
i po wszelkiej potędze Nieprzyjaciela:
i nic nie będzie wam szkodzić.
Jednak nie z tego się cieszcie,
że duchy są wam poddane;
ale się radujcie,
bo wasze imiona zapisane są w niebie.»
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym
i powiedział:
« Ojcze, Panie nieba i ziemi,
wysławiam Cię,
że zakryłeś to przed mądrymi i roztropnymi,
a objawiłeś prostaczkom.
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko zostało mi przekazane przez mojego Ojca.
Nikt nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec;
i nikt nie wie, kim jest Ojciec, tylko Syn
i ten, komu Syn zechce objawić.»
Następnie zwrócił się do swoich uczniów
i powiedział im na osobności:
« Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie!
Bo mówię wam:
wielu proroków i królów
pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie,
ale nie zobaczyli,
usłyszeć to, co wy słyszycie,
ale nie usłyszeli.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org