Święty dnia · 2 sierpnia
Osiemnasta Niedziela Zwykła
18ème dimanche du Temps Ordinaire (semaine II du Psautier)
Kolor liturgiczny : Zielony
Osiemnasty Niedziela Zwykła przypada w liturgicznym okresie zwykłym, który jest najdłuższą częścią roku kościelnego. W tym okresie wierni są zachęcani do pogłębienia swojej codziennej wiary i życia chrześcijańskiego. Liturgia tego dnia koncentruje się najczęściej na słowach Jezusa i Jego nauczaniu, ukazując, jak praktykować Ewangelię w prozie dnia powszedniego. Często Ewangelia na tę niedzielę wskazuje na tematy zaufania Bogu, hojności lub wewnętrznej przemiany, jakie dokonuje się w człowieku poprzez kontakt z Chrystusem.
Nie towarzyszy jej święto konkretnego świętego, lecz raczej wezwanie do dojrzałej wiary i odpowiedzi na zaproszenie Boga do budowania Jego Królestwa w naszych środowiskach. Osiemnasta Niedziela Zwykła ma na celu przypomnieć, że świętość i zbawienie dokonują się nie tylko w wyjątkowych momentach, lecz także w zwyczajnym życiu, w pracy, rodzinie i codziennych obowiązkach. Kościół udziela wiernym podczas tej niedzieli szczególnej łaski spotkania z Chrystusem w Słowie i Eucharystii, aby ożywić w nich nadzieję i miłość wobec bliźnich.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Przyjdźcie, kupujcie i spożywajcie » — Is 55, 1-3
Tak mówi Pan:
Wszyscy spragnieni,
przyjdźcie do wody!
Nawet jeśli nie macie pieniędzy,
przyjdźcie, kupujcie i spożywajcie,
przyjdźcie, kupujcie wino i mleko
bez pieniędzy, bez płacenia.
Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem,
i trud wasz na to, co nie nasyca?
Słuchajcie mnie uważnie, a będziecie jeść dobre rzeczy,
rozkoszować się będziecie tłustymi potrawami!
Nakłońcie ucha! Przyjdźcie do Mnie!
Słuchajcie, a dusza wasza żyć będzie.
Zawrę z wami przymierze wieczne:
to są niezawodne łaski dane Dawidowi.
– Oto słowo Boże.
Ps 144 (145), 8-9, 15-16, 17-18
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i pełen łaski;
dobroć Pana ogarnia wszystkich,
Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Oczy wszystkich zwracają się ku Tobie,
ty im dajesz pokarm we właściwym czasie;
otwierasz swą rękę:
nasycasz do syta wszystko, co żyje.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach,
wierny we wszystkich swoich dziełach.
Jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,
wszystkich wzywających Go szczerze.
« Żadne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie » — Rm 8, 35.37-39
Bracia,
któż nas może odłączyć od miłości Chrystusa?
Utrapienie? Udręka? Prześladowanie?
Głód? Nędza? Niebezpieczeństwo? Miecz?
Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo
dzięki Temu, który nas umiłował.
Jestem pewien:
ani śmierć, ani życie,
ani aniołowie, ani Zwierzchności,
ani teraźniejszość, ani przyszłość,
ani Moce,
ani wysokość, ani głębokość,
ani jakiekolwiek inne stworzenie,
nic nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga,
która jest w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.
– Oto słowo Boże.
« Wszyscy jedli i nasycili się » — Mt 14, 13-21
W owym czasie,
gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela,
odszedł stamtąd łodzią
na miejsce pustynne, osobno.
Tłumy się o tym dowiedziały
i wyszły za Nim pieszo z miast.
Gdy wysiadł, zobaczył wielki tłum ludzi;
zdjęła Go litość nad nimi i uzdrowił ich chorych.
Gdy nastał wieczór,
przystąpili do Niego uczniowie i rzekli:
« To miejsce jest puste, a godzina już późna.
Odpraw więc tłumy:
niech idą do wiosek i kupią sobie żywności! »
Lecz Jezus im powiedział:
« Nie potrzebują odchodzić.
Wy dajcie im jeść! »
Oni Mu odpowiedzieli:
« Mamy tu tylko pięć chlebów i dwie ryby. »
Jezus rzekł:
« Przynieście Mi je tutaj. »
A gdy polecił tłumom usiąść na trawie,
wziął te pięć chlebów i dwie ryby,
podniósł oczy ku niebu,
odmówił błogosławieństwo,
łamał chleby,
odawał uczniom,
a uczniowie tłumom.
Wszyscy jedli i nasycili się.
Zebrano z pozostałych ułomków dwanaście pełnych koszy.
Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn,
nie licząc kobiet i dzieci.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org