20 stycznia
Św. Fabiana i Św. Sebastiana
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
20 stycznia w Kościele katolickim wspominamy dwóch wielkich męczenników starożytności: Św. Fabiana, papieża i męczennika oraz Św. Sebastiana, żołnierza i męczennika. Św. Fabian został wybrany na papieża w połowie III wieku, kiedy chrześcijanie byli prześladowani przez cesarzy rzymskich. Znany jest z tego, że zorganizował struktury Kościoła w trudnych czasach i według przekazów poniósł śmierć męczeńską podczas prześladowań za panowania cesarza Decjusza. Jego życie obrosło kilkoma legendami, ale historycy są zgodni, że był przykładnym pasterzem powierzonym sobie wiernych.
Św. Sebastian również żył w trudnych czasach prześladowań chrześcijan. Był żołnierzem armii rzymskiej, a zarazem potajemnym chrześcijaninem, który umacniał innych w wierze i niósł pomoc uwięzionym za wiarę. Został zdemaskowany, związany do słupa i przeszyty strzałami, lecz według tradycji przeżył pierwszą egzekucję; ostatecznie zginął od ciosów pałek na rozkaz cesarza. Kult Św. Sebastiana rozwinął się szczególnie w średniowieczu jako patrona chorych na dżumę i innych epidemii, a Św. Fabian – jako wzór pasterza gotowego oddać życie za powierzone owce.
Wspomnienie Świętych Fabiana i Sebastiana przypomina Kościołowi sens męczeństwa i świadectwa wiary. Ich życiorysy uczą odwagi, wierności Chrystusowi i miłości bliźniego, nawet w najtrudniejszych okolicznościach.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Fabiana i Św. Sebastiana (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 20 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 7, 1-3.15-17
Bracia,
Melchizedek był królem Szalemu,
kapłanem Boga Najwyższego;
wyszedł na spotkanie Abrahama,
gdy ten wracał po zwycięstwie nad królami;
pobłogosławił go,
a Abraham dał mu dziesięcinę ze wszystkiego, co zdobył.
Po pierwsze, imię Melchizedek
znaczy „król sprawiedliwości”;
po drugie, jest on królem Szalemu, to znaczy „pokoju”,
a Pismo nie wspomina o nim
ani ojca, ani matki, ani przodków,
ani początku życia, ani końca dni jego;
to upodabnia go do Syna Bożego:
pozostaje kapłanem na zawsze.
Sprawa staje się jeszcze bardziej jasna,
jeśli pojawia się inny kapłan na podobieństwo Melchizedeka,
i staje się kapłanem,
nie na mocy ustanowienia prawa według cielesnego pochodzenia,
ale mocą niezniszczalnego życia.
Oto bowiem świadectwo Pisma:
Ty jesteś kapłanem na wieki
na wzór Melchizedeka.
– Oto słowo Boże.
Psalm109 (110), 1, 2, 3, 4
Wyrocznia Pana do mojego Pana:
« Siądź po mojej prawicy,
a uczynię Twych wrogów
podnóżkiem dla Twoich stóp. »
Pan rozciągnie z Syjonu
berło Twej potęgi:
« Panuj wśród swych nieprzyjaciół. »
W dniu Twego tryumfu
z Tobą jest księstwo w blasku świętości:
« Z łona jutrzenki
jak rosę Cię zrodziłem. »
Pan przysiągł
i nie będzie żałował:
« Tyś kapłanem na wieki
na wzór Melchizedeka. »
EwangeliaMc 3, 1-6
W owym czasie
Jezus wszedł ponownie do synagogi,
a był tam człowiek, który miał uschłą rękę.
Obserwowali Jezusa,
czy uzdrowi go w dzień szabatu.
Chodziło im o to, aby Go oskarżyć.
Powiedział do człowieka z uschłą ręką:
« Wstań, wyjdź na środek. »
A do pozostałych powiedział:
« Czy wolno w szabat
uczynić dobrze czy źle?
Ocalić życie czy zabić? »
Oni jednak milczeli.
Wtedy spojrzał na nich z gniewem,
zasmucił się zatwardziałością ich serca
i rzekł do człowieka:
« Wyciągnij rękę. »
Wyciągnął ją i ręka jego stała się znów zdrowa.
Gdy wyszli,
faryzeusze wraz ze zwolennikami Heroda
naradzali się przeciwko Jezusowi,
jak Go zgładzić.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org