21 grudnia
Św. Piotr Kanizjusz
21 décembre
Św. Piotr Kanizjusz był jezuitą, kaznodzieją i jednym z najwybitniejszych teologów epoki kontrreformacji. Urodził się w XVI wieku w Niemczech, w okresie, gdy Reformacja rozdzieliła Kościół i społeczeństwo Europy Zachodniej. Jako pierwszy niemiecki jezuita odegrał kluczową rolę w umacnianiu katolicyzmu na terenach niemieckojęzycznych, zwłaszcza poprzez działalność wychowawczą, misyjną oraz publikacje, jak znane katechizmy, które miały ogromny wpływ na odbudowę wiary. Swoją nauką i pismami nie tylko bronił doktryny katolickiej, ale również prezentował postawę otwartości, szacunku i umiaru wobec protestantów, co wyróżniało go na tle gorączkowych sporów religijnych tej epoki.
Jego duchowość oparta była na głębokim nabożeństwie do Maryi, codziennej Eucharystii oraz pracy apostolskiej. Kanizjusz zachęcał wiernych do trwałego i świadomego życia sakramentami, a w działalności apostolskiej kierował się mottem: "Lepsze jest światło łagodności niż gorliwość gniewu". Papież Pius XI ogłosił św. Piotra Kanizjusza Doktorem Kościoła w uznaniu jego wkładu w życie intelektualne i religijne wspólnot chrześcijańskich Europy. Kościół obchodzi wspomnienie św. Piotra Kanizjusza, by przypominać o sile wiary, odpowiedzialności za przekazywanie jej kolejnym pokoleniom oraz konieczności łączenia odwagi z mądrością i szacunkiem.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Piotr Kanizjusz (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieCt 2, 8-14
Głos mojego umiłowanego!
To on, nadchodzi…
Skacze po górach,
biegnie po pagórkach,
mój umiłowany, podobny do gazeli,
lub do młodego jelenia.
Oto on, stoi
za naszym murem:
spogląda przez okno,
podgląda przez kratę.
Mówi mój umiłowany,
mówi do mnie:
Wstań, przyjaciółko moja, piękna moja,
i przyjdź…
Widocznie,
zima przeminęła,
ulewy ustały,
odeszły precz.
Na ziemi pojawiają się kwiaty,
nadszedł czas śpiewu
i głos synogarlicy słychać
na naszej ziemi.
Figa wydała pierwsze owoce,
kwitnąca winorośl roztacza swą woń.
Wstań, przyjaciółko moja, piękna moja,
i przyjdź…
Moja gołąbko, w rozpadlinach skały,
w bezpiecznych kryjówkach,
pozwól mi ujrzeć twoją twarz,
niech usłyszę twój głos!
Twój głos jest słodki,
a twarz urocza.
– Oto słowo Boże.
LUB
Pierwsze czytanieSo 3, 14-18a
Wykrzykuj z radości, Córo Syjonu!
Wznoś okrzyki, Izraelu!
Raduj się, z całego serca wołaj z radości,
Córo Jeruzalem!
Pan oddalił wyroki, które ciążyły nad tobą,
odsunął twoich wrogów.
Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie.
Nie musisz się już lękać nieszczęścia.
W tym dniu powiedzą do Jeruzalem:
« Nie bój się, Syjonie!
Nie pozwól swoim rękom opadać!
Pan, twój Bóg jest pośród ciebie,
to On, bohater, który niesie zbawienie.
Będzie się weselił z ciebie radością,
odnowi cię swoją miłością;
rozraduje się nad tobą i będzie się cieszył,
jak w dni świąteczne.»
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 32 (33), 2-3, 11-12, 20-21
Wysławiajcie Pana na cytrze,
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową,
pełną sztuki wznoście okrzyki radości.
Zamiary Pana trwają na wieki,
myśli Jego serca z pokolenia na pokolenie.
Szczęśliwy naród, którego Pan jest Bogiem,
szczęśliwy lud, który wybrał sobie na dziedzictwo!
Oczekujemy Pana – On jest naszą pomocą i tarczą.
Radość naszego serca jest w Nim,
nasza ufność jest w Jego świętym imieniu.
EwangeliaLc 1, 39-45
W tym czasie
Maria wybrała się w drogę i poszła z pośpiechem
w góry, do pewnego miasta w Judei.
Weszła do domu Zachariasza
i pozdrowiła Elżbietę.
A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi,
dzieciątko poruszyło się w jej łonie.
Wtedy Elżbieta została napełniona Duchem Świętym
i zawołała donośnym głosem:
« Błogosławiona jesteś między niewiastami
i błogosławiony owoc twojego łona!
Skądże mi to,
że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?
Gdy tylko głos twojego pozdrowienia dotarł do moich uszu,
dzieciątko poruszyło się z radości w moim łonie.
Błogosławiona, która uwierzyła, że spełnią się słowa
powiedziane jej od Pana.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org