Św. Agnieszki, dziewicy i męczenniczki

Święta Agnieszka, dziewica i męczenniczka, należy do najczczonych postaci wczesnego chrześcijaństwa. Żyła w Rzymie na przełomie III i IV wieku, a jej męczeństwo przypada na okres prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana lub wcześniejszych władców. Według przekazów, Agnieszka odznaczała się niezwykłą pobożnością oraz postanowieniem zachowania dziewictwa dla Chrystusa. Odmówienie ręki bogatemu poganinowi oraz nieugięta wiara stały się przyczyną jej oskarżenia o bycie chrześcijanką i ostatecznie doprowadziły do jej śmierci męczeńskiej w bardzo młodym wieku, prawdopodobnie mając zaledwie 12 lub 13 lat. Z czasem wokół życia świętej narosło wiele legend, jednak historyczność jej męczeństwa potwierdzają starożytne źródła, m.in. św. Ambroży i papież św. Damasz.

Dzień 21 stycznia od najdawniejszych wieków był dniem jej kultu w liturgii rzymskiej. Agnieszka szybko stała się symbolem czystości, niewinności i niezłomnej wiary; jej imię wpisało się do Kanonu Mszy św., co potwierdza jej wyjątkowe miejsce w tradycji Kościoła. Przez wieki jej postać inspirowała chrześcijan, szczególnie młode dziewczęta, do zachowania cnoty i odwagi w wyznawaniu wiary. Na ikonografiach często przedstawiana jest z barankiem, który symbolizuje zarówno jej czystość, jak i łacińską grę słów Agnus—Agnieszka. Obchodzona dziś uroczystość zyskuje charakter modlitwy o wytrwałość w wierze i umiejętność ofiarowania swojego życia Chrystusowi.

Kościół oddaje jej szczególną cześć tego dnia, aby podkreślić wartość dziewictwa oddanego Bogu oraz siłę, jakiej nie brakowało nawet najmłodszym męczennikom.