22 lutego
Katedra Św. Piotra
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Święto Katedry Św. Piotra obchodzone jest 22 lutego i ma długą tradycję w Kościele katolickim. Katedra, czyli symboliczny tron biskupa, w tym przypadku odnosi się do szczególnej służby pasterskiej Św. Piotra jako pierwszego Biskupa Rzymu i następcy Chrystusa w prowadzeniu Kościoła.
Początki tego święta sięgają pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy to wspólnoty chrześcijańskie chciały podkreślić jedność z Rzymem oraz duchową łączność z Piotrem. Katedra Św. Piotra nie odnosi się wyłącznie do konkretnego mebla - to znak trwałości, apostolskiej misji oraz autorytetu Urzędu Piotrowego, przekazywanego kolejnym papieżom. W Bazylice Św. Piotra w Rzymie przechowywana jest starożytna katedra, otoczona wspaniałym, barokowym ołtarzem Berniniego.
Liturgiczne wspomnienie podkreśla, jak wielkie znaczenie dla Kościoła ma jedność, którą reprezentuje następca Św. Piotra. Chrystus powierzył Piotrowi zadanie umacniania braci w wierze (Łk 22, 32), dlatego w tym dniu katolicy modlą się szczególnie za papieża oraz o jedność całego Kościoła. To również okazja do refleksji nad naszym własnym posłuszeństwem wobec nauczania Kościoła i rolą autorytetu w życiu wiary.
Święto Katedry Św. Piotra nie jest wspomnieniem jakiegoś wydarzenia historycznego, lecz raczej celebracją duchowego znaczenia urzędu piotrowego, który łączy i prowadzi Kościół już od czasów apostolskich.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Katedra Św. Piotra (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 22 lutego 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie1 P 5, 1-4
Najmilsi,
starszym, którzy są wśród was, daję napomnienie,
ja, który także jestem starszym jak oni
i świadkiem cierpień Chrystusa,
oraz uczestnikiem chwały, która ma być objawiona:
paście trzodę Bożą, która jest przy was;
czuwajcie nad nią nie z przymusu, lecz z własnej woli,
według Boga;
nie dla haniebnego zysku, lecz z oddania;
nie jako ci, którzy rządzą powierzonymi sobie,
ale stając się wzorem dla trzody.
A gdy objawi się Najwyższy Pasterz,
otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 22 (23), 1-2b, 2c-3, 4, 5, 6
Pan jest moim pasterzem,
niczego mi nie braknie.
Na zielonych pastwiskach
pasie mnie.
Prowadzi mnie nad wody spokojne
i przywraca mi życie;
prowadzi mnie ścieżkami sprawiedliwości
ze względu na swoje imię.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną:
Twój kij i Twoja laska są moją pociechą.
Zastawiasz przede mną stół
wobec mych nieprzyjaciół;
namaszczasz mi głowę olejkiem,
mój kielich jest przeobfity.
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia;
i zamieszkam w domu Pana
po najdłuższe czasy.
EwangeliaMt 16, 13-19
W owym czasie
Jezus, przyszedłszy w okolice Cezarei Filipowej,
pytał swoich uczniów:
« Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? »
Oni odpowiedzieli:
« Jedni za Jana Chrzciciela,
inny za Eliasza,
jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. »
Jezus zapytał ich:
« A wy za kogo mnie uważacie? »
Wtedy Szymon Piotr odpowiedział:
« Ty jesteś Mesjasz,
Syn Boga żywego! »
Na to Jezus mu odpowiedział:
« Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony,
bo nie objawiły ci tego ciało i krew,
lecz Ojciec mój, który jest w niebie.
A ja tobie powiadam:
Ty jesteś Piotr
a na tej Skale zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.
I tobie dam klucze królestwa niebieskiego:
cokolwiek zwiążesz na ziemi,
będzie związane w niebie,
a cokolwiek rozwiążesz na ziemi,
będzie rozwiązane w niebie. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org