23 lutego
Św. Polikarp, biskup i męczennik
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Św. Polikarp, biskup i męczennik, to jeden z najbardziej czczonych Ojców Apostolskich wczesnego Kościoła, a jego życie stanowi ważne świadectwo wiary i wierności nauce Chrystusa. Urodził się prawdopodobnie pod koniec I wieku, był uczniem św. Jana Apostoła i później biskupem Smyrny (dzis. Izmir w Turcji). W czasach, gdy chrześcijanie byli prześladowani za odmowę uznania boskości cesarza, Polikarp wyróżniał się odwagą, miłosierdziem i troską o duchowy rozwój swojej wspólnoty. Jego męczeńska śmierć około połowy II wieku została udokumentowana w jednym z najstarszych opisów męczeństwa, choć szczegóły wydarzeń mają także cechy legendy.
Polikarp jest symbolem jedności Kościoła oraz wierności Ewangelii nawet w obliczu cierpienia i zagrożenia życia. Był także rzecznikiem zachowania nauki apostolskiej i pokoju między wspólnotami chrześcijańskimi. Kościół obchodzi jego wspomnienie, by przypominać wiernym o potrzebie odwagi, ufności Bogu i niezłomności w wierze. Św. Polikarp pozostaje wzorem pasterza i świadka Jezusa Chrystusa; jego postawa zaprasza, by w życiu codziennym wybierać Chrystusa ponad wartościami tego świata.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Polikarp, biskup i męczennik (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 23 lutego 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieIs 1, 10.16-20
Słuchajcie słowa Pana,
wy, którzy jesteście jak przywódcy Sodomy!
Nadstawcie ucha pouczeniu naszego Boga,
wy, ludu Gomory!
Obmyjcie się, oczyśćcie się,
usuńcie sprzed moich oczu wasze złe czyny,
przestańcie czynić zło.
Uczcie się czynić dobro:
szukajcie sprawiedliwości,
uciskającego przywróćcie do porządku,
nad sierotą wymierzcie sprawiedliwość,
wspierajcie wdowę w jej sprawie.
Przyjdźcie więc i rozprawiajmy się – mówi Pan.
Choćby wasze grzechy były jak szkarłat,
będą białe jak śnieg.
Choćby były czerwone jak purpura,
staną się jak wełna.
Jeśli zechcecie być mi posłuszni,
dobra ziemi będziecie spożywać;
lecz jeśli odmówicie i będziecie się upierać,
miecz was pożre.
– Tak, usta Pana to powiedziały.
– Oto słowo Boże.
Psalm49 (50), 7ab.8, 13-14, 16bc- 17, 21abc.23ab
« Słuchaj, mój ludu, będę mówił;
Izraelu, przeciw tobie świadczę.
Nie oskarżam cię o twoje ofiary;
twoje całopalenia zawsze są przede Mną.
« Czy jem mięso wołów
albo piję krew kozłów?
Złóż Bogu ofiarę dziękczynną
i spełniaj swe śluby wobec Najwyższego.
« Czemu wymawiasz moje ustawy
i masz na ustach moje przymierze,
ty, który nie znosisz upomnień
i odrzucasz moje słowa?
« To właśnie czynisz, a ja mam milczeć?
Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie?
Kto składa ofiarę dziękczynną,
ten Mnie uwielbia.»
EwangeliaMt 23, 1-12
W owym czasie
Jezus przemówił do tłumów i do swoich uczniów,
i powiedział:
« Uczeni w Piśmie i faryzeusze
zasiadają na katedrze Mojżesza.
Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam mówią;
ale nie postępujcie według ich uczynków,
bo oni mówią, a nie czynią.
Wiążą ciężkie i nie do uniesienia brzemiona
i kładą je ludziom na ramiona,
ale sami nawet palcem nie chcą ich ruszyć.
Wszystko, co czynią, robią, aby się pokazać ludziom:
poszerzają swoje filakterie
i wydłużają frędzle swoich szat;
lubią pierwsze miejsca na ucztach
i pierwsze krzesła w synagogach,
lubią też pozdrowienia na rynkach
i tytułowanie ich «Rabbi» przez ludzi.
Wy zaś nie pozwalajcie nazywać się «Rabbi»,
gdyż jeden jest wasz Nauczyciel,
wy zaś wszyscy jesteście braćmi.
Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem,
bo jeden jest wasz Ojciec – Ten w niebie.
Nie pozwalajcie też, aby was nazywano przewodnikami,
gdyż jeden jest wasz Przewodnik – Chrystus.
Największy z was niech będzie waszym sługą.
Kto się wywyższa, będzie poniżony,
kto się poniża, będzie wywyższony.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org